
Το βιβλίο του Κυριάκου Βασιλειάδη, «Ο αδελφός μου ο Στέλιος», εκτός της βιογραφικής πολιτικής παρουσίασης του αναρχικού Στέλιου Βασιλειάδη (αδελφού του συγγραφέα όπως μαρτυρά και ο τίτλος) αναφέρεται μεταξύ άλλων στα γεγονότα του Μικρού Πολυτεχνείου (Σχολής Υπομηχανικών), την πρώτη συλλογική πράξη αντίστασης σε χούντα και διεθνές μονοπωλιακό κεφάλαιο, η οποία ήταν καταλύτης για τη ριζοσπαστικοποίηση του αντιδικτατορικού κινήματος, που θα κορυφωθεί με τις καταλήψεις τις Νομικής και την εξέγερση του Πολυτεχνείου το 1973.
Το βιβλίο επίσης καταγράφει τη συμβολή των αυτόνομων-αντιεξουσιαστών φοιτητών σε αυτή την (ηθελημένα;) άγνωστη ιστορία, και την επανεμφάνιση των αναρχικών στον ελλαδικό χώρο κατά την περίοδο της στρατιωτικοφασιστικής δικτατορίας έως και το πέρασμα της εξουσίας στα χέρια των πολιτικών. Ανάμεσά τους βρίσκεται και ο Στέλιος Βασιλειάδης, που με τη δράση του υπήρξε διαρκής στόχος των υπηρεσιών καταστολής του καθεστώτος. Τη διαδρομή του διέκοψε απότομα ένα δυστύχημα, «τροχαίο» όπως είπαν στα χαρτιά, πράγμα που ο συγγραφέας το αμφισβητεί, λέγοντας ότι ο αδελφός του δολοφονήθηκε σκόπιμα για τη δράση του από το ελληνικό παρακράτος…
Στο βιβλίο εκτός από τη δράση του Στέλιου Βασιλειάδη, τη σύνδεσή του με τους ελάχιστους τότε αναρχικούς (όπως τους συντρόφους που διατηρούσαν τις εκδόσεις και το ομώνυμο βιβλιοπωλείο «Διεθνής Βιβλιοθήκη»), γίνεται αναφορά στα βασανιστήρια και την αξιοπρεπή του στάση κατά τη διάρκειά τους, όπως μαρτυρά στο τότε δημοσίευμα της εφημερίδας «Το Βήμα» (27/4/1975) και ο καθηγητής του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Δημήτρης Μαρωνίτης, που το 1972 ήταν συγκρατούμενος του Στέλιου Βασιλειάδη στα κελιά της ΕΣΑ: «..ήθελα να φέρω στη δημοσιότητα ένα νωπό γεγονός που κατοικεί τα αυλάκια του μυαλού μου και τρέφει σε ώρες δύσκολες την πικρή μου αισιοδοξία. Δεν έμαθα ποτέ ποιο παλικάρι σφάδαζε στον διάδρομο. Μούγκριζε υπόκωφα, αλλά δεν έβγαλε ούτε μία φορά δυνατή κραυγή. Κάποτε άκουσα να τον σέρνουν στο κελί του, ενώ ο δεσμοφύλακας τον περιέλουζε με βρισιές που δεν φημίζονταν για την πρωτοτυπία τους: “Ρε πούστη βρωμοκουμμουνιστή, εδώ θα σαπίσεις”. Κι ενώ η πόρτα έκλεινε, ακούστηκε μία ήρεμη, καθαρή απόλυτα ζυγισμένη φωνή: “Δεν είμαι κομμουνιστής, είμαι αναρχικός”. Θα ήθελα κάποτε να διηγηθώ το περιστατικό πολύ απλά, κι ύστερα να ζητήσω να μπει στα αναγνώσματα του σχολείου, γιατί αυτή η γενναία απροσδόκητη απόκριση εμένα τότε με παρηγόρησε βαθιά, και μου έδειξε μία και καλή πώς προχωρεί η αξιοπρέπεια του ανθρώπου ως τον θάνατο».
Η κατοπινή έρευνα για τους βασανισμούς στα κολαστήρια της ΕΣΑ απέδειξε ότι ο κρατούμενος ήταν ο Στέλιος Βασιλειάδης.
Το βιβλιοπωλείο-εκδόσεις «Ρήγμα» λειτούργησε στην Κοκκινιά ως ζωντανός απελευθερωτικός χώρος αντιεξουσιαστικών/αναρχικών ιδεών και δράσεων την περίοδο 1975-1978.
Για επικοινωνία:

Στις 6 Οκτωβρίου επρόκειτο να πραγματοποιηθεί στην Εξ-αν-Προβάνς (Aix-en-Provence) μια ημερομηνία της περιοδείας «Η Νύχτα του Κοινού Καλού» (La Nuit du bien commun), που παράγεται και χρηματοδοτείται από τον ακροδεξιό δισεκατομμυριούχο Πιερ-Εντουάρ Στερέν (Pierre-Édouard Stérin”. Αυτές οι βραδιές ευεργεσίας συγκεντρώνουν από τη μία πλευρά έναν κύκλο ακροδεξιών επενδυτών και από την άλλη επιλεγμένους συλλόγους. Στόχος είναι να προσφέρουν στους μεν μια φιλανθρωπική φοροαπαλλαγή, και στους δε χρηματοδότηση αντιδραστικών πολιτικών δράσεων.
Αν γνωρίζουμε τον Πιερ-Εντουάρ Στερέν για το σχέδιό του PERICLES, συνδέεται λιγότερο συχνά με τη «Νύχτα του Κοινού Καλού», η οποία ωστόσο προωθείται από την εταιρεία του, Obole. Αυτό...

Σε αυτό το κείμενο διεισδύουμε σε μια τόσο άγνωστη μορφή του διεθνούς αναρχικού κινήματος όπως του Ζοζέφ Ντεζάκ (Joseph Déjacque), όσο και της οξυδέρκειας και πρωτοπορίας του έργου του, που ήταν μέχρι πρότινος σχεδόν άγνωστο στην Ελλάδα - και όχι μόνο.
Ο Ντεζάκ είναι αυτός ο οποίος παίρνει την λέξη ελευθεριακός (Libertaire) που ήδη προϋπήρχε αλλά ήταν σε αχρηστία. Την καθαρίζει από την αρχική μεταφυσική – θεολογική διάστασή της και της προσδίδει πολιτικό νόημα. Την τοποθετεί δε αντιπαραθετικά σε σχέση με τη λέξη φιλελεύθερος. Δημιούργησε λοιπόν αυτόν τον νεολογισμό το 1857 για να επεξηγήσει τον κοινωνικό χαρακτήρα της νέας εκκολαπτόμενης Ιδέας της Αναρχίας και του...
Στο κτήριο της Ελληνικής κοινότητας της Μελβούρνης στις 18/07/2019
Με τον Ελευθεριακό στο Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι Πέρασμα, 22/01/2018

