Λεπτομέρειες

ngnm

Αναρχικές Αναλύσεις - Παρεμβάσεις

18 Οκτωβρίου 2026

Προλογικό Σημείωμα*: Ο κόλπος του Σαν Φρανσίσκο στις ΗΠΑ είναι μια περιοχή που υπήρξε διαχρονικά δυνατός ελευθεριακός – αναρχικός χώρος. Η Έκθεση Αναρχικού Βιβλίου αποτελεί ένα κομβικό γεγονός για την περιοχή. Το 2002 ηχογραφήθηκαν ομιλίες που έλαβαν χώρα εκεί. Ανάμεσα τους ο αείμνηστος Barry Pateman που έφυγε πρόσφατα από την ζωή. Μια ομιλία καυστική αλλά και με χιούμορ για τα τεκταινόμενα στο αναρχικό κίνημα.

Θέλω απλώς να μιλήσω για κάποιες εντάσεις που πιστεύω ότι εμείς ως αναρχικοί ή άτομα που συμπαθούν τον αναρχισμό πρέπει να προσπαθήσουμε να λάβουμε υπόψη. Γιατί... Ξαφνικά συνειδητοποίησα χθες το βράδυ, ενώ ήμουν ξαπλωμένος στο κρεβάτι και απλώς κοίταζα το ταβάνι, ότι τείνω να γίνω γκρουπιέρης σε μια έκθεση βιβλίου. Υπάρχει μια έκθεση βιβλίου στο Λονδίνο. Πηγαίνω σε μια έκθεση βιβλίου στο Λονδίνο. Είναι μια αναρχική έκθεση βιβλίου, πουλάω αναρχικά βιβλία. Έρχομαι στο Σαν Φρανσίσκο. Και μιλάω πραγματικά, υποθέτω, για το πώς φερόμαστε ο ένας στον άλλον, ως ομάδα, ως οργανισμός, ως άνθρωποι που μοιραζόμαστε κάτι παρόμοιο - αυτό που ο Γκαλεάνι ονόμασε ιδανικό, το όνειρο - πώς θα το κάνουμε πραγματικότητα; Και έτσι, υπάρχουν κάποιες εντάσεις που νομίζω ότι πρέπει να αντιμετωπίσουμε.

Η πρώτη ένταση είναι ο εαυτός μας και η ιστορία μας. Υπάρχει μια ιστορία αναρχισμού. Αλλά μέσα σε αυτήν την ιστορία του αναρχισμού, υπάρχουν πράγματα και άνθρωποι που έχουν ξεχαστεί. Τώρα, με τη Βιβλιοθήκη Kate Sharpley, έχουμε δύο λόγους να υπάρχουμε. Ο ένας είναι, ναι, λουλούδια για τους πεσόντες. Τυπώσαμε ένα φυλλάδιο με τίτλο « Αναρχικοί εναντίον Φράνκο » (ΣτΜ: το 1994) όπου υπήρχαν είκοσι αναρχικοί που είχαν σκοτωθεί μεταξύ 1942 και 1960 σε ανταρτοπόλεμο εναντίον του Φράνκο. Και ο Φρανκ Τόρες, που το έγραψε στα ισπανικά, λέει - και συμφωνώ απόλυτα - δεν έχει σημασία αν νομίζετε ότι ο ελευθεριακός κομμουνισμός, ο αναρχισμός θα συμβεί, δεν έχει σημασία αν το νομίζετε ανόητο, δεν έχει καν σημασία αν νομίζετε ότι είστε πιο έξυπνοι από εκείνους τους αναρχικούς που βγήκαν εκεί έξω. Αυτό που έχει σημασία είναι πώς τολμάμε να τους ξεχάσουμε; Πώς τολμάμε εσύ και εγώ που καθόμαστε σε αυτό το δωμάτιο να μην γνωρίζουμε γι' αυτούς; Πώς τολμάμε να ξεχάσουμε την ανδρεία και το θάρρος τους όταν πέρασαν τα βουνά ενάντια σε ηλίθια αδύνατες πιθανότητες για αυτό το όνειρο; Έτσι, κάθε αναρχικός, κάθε άτομο που μας συμπαθεί πρέπει να έχει επίγνωση της ιστορίας μας, όχι της ιστορίας των ιδεών, αυτό είναι κάτι για το οποίο θα μιλήσω σε λίγο, αλλά απλώς για τους ανθρώπους που έχουν υποφέρει σωματικά και συναισθηματικά για την πίστη μας. Θα γνωρίζετε μερικούς από αυτούς, έτσι δεν είναι; Αλλά δεν θα γνωρίζουμε και πολλούς από αυτούς και ένα από τα πράγματα που πρέπει να κάνουμε είναι να αναθεωρήσουμε την ιστορία, να τους δώσουμε αυτή την αξιοπρέπεια αυτής της μνήμης.

Και το δεύτερο πράγμα φυσικά είναι ότι αν είμαστε έξυπνοι μαθαίνουμε από την ιστορία. Πρέπει να μάθουμε. Κοιτάξτε, είμαι αναρχικός εδώ και τριάντα χρόνια, οπότε δεν πρόκειται να μάθετε πολλά από μένα επειδή δεν έχουμε φτάσει τόσο μακριά. Αλλά ξέρω τι έχουμε κάνει λάθος. Νομίζω ότι έχω μια ιδέα γιατί αυτό που έχουμε κάνει πήγε στραβά. Αλλά πρέπει να μάθουμε από την ιστορία...

Περισσότερα …