
ΠΡΟΛΟΓΟΣ
Η μετάφραση της εργασίας αυτής του Λουίτζι Φάμπρι (Luigi Fabbri) έγινε από την έκδοση των Cienfuegos Press και Soil of Liberty από την Αγγλία και τις ΗΠΑ αντίστοιχα. Η κοινή αυτή έκδοση είχε τον τίτλο «The poverty of statism» («Η φτώχεια του κρατισμού») και περιείχε ένα διάλογο αναρχισμού-μαρξισμού. Τα κείμενα που περιλαμβάνονταν στην έκδοση αυτή ήταν τρία: 1) το κείμενο του Νικολάι Μπουχάριν «Αναρχία και Επιστημονικός Κομμουνισμός» από την μαρξιστική πλευρά και τα κείμενα του Λουίτζι Φάμπρι «Αναρχία και “Επιστημονικός” Κομμουνισμός» -το οποίο και παρουσιάζεται εδώ– και τα κείμενα του Ρούντολφ Ρόκερ «Αναρχισμός και Σοβιετισμός» και «Μαρξ και Αναρχισμός» από την αναρχοκομμουνιστική και αναρχοσυνδικαλιστική πλευρά αντίστοιχα.
Την έκδοση αυτή είχε προλογίσει ο Άλμπερτ Μέλτζερ (Albert Meltzer), Άγγλος αναρχοσυνδικαλιστής, από τις σημαντικότερες φυσιογνωμίες του βρετανικού αναρχικού κινήματος στον 20ό αιώνα.
Το όλο κείμενο είχε αρχικά δημοσιευθεί στην ιστοσελίδα μας τον Αύγουστο του 2013, σηματοδοτώντας την πρώτη ελληνική του μετάφραση και στοχεύοντας ξεκάθαρα στην προπαγάνδιση και ανάπτυξη του ρεύματος που ο Λουίτζι Φάμπρι εκπροσωπούσε στο διεθνές αναρχικό κίνημα. Η μετάφραση αυτή είχε γίνει από την (τότε) Ελευθεριακή Πρωτοβουλία Πειραιά και εμάς (Ούτε Θεός-Ούτε Αφέντης) και υπήρχαν σχέδια να εκδοθεί ως μπροσούρα (κάτι που για διάφορους λόγους δεν έγινε).
Στην παρούσα (νέα) δημοσίευση έχει συμπεριληφθεί εκ νέου το Κεφάλαιο 4 «Αναρχία και Κομμουνισμός» σε πρόσφατη μετάφραση Αργύρη Αργυριάδη.
Λίγα βιογραφικά για τον Λουίτζι Φάμπρι: Γεννήθηκε στις 23 Οκτωβρίου 1877. Ήταν και παραμένει ελάχιστα γνωστός έξω από τους ιταλικούς αναρχικούς κύκλους. Παρ’ όλα αυτά, υπήρξε ένας από τους πιο εξέχοντες αναρχικούς θεωρητικούς, ακολουθώντας και προπαγανδίζοντας το αναρχοκομμουνιστικό ρεύμα, στο οποίο, επίσης, περιλαμβάνονται και οι Λουίτζι Γκαλεάνι, Καμίλο Μπερνέρι και Πιέτρο Γκόρι, ανάμεσα σε άλλους. Έγινε αναρχικός σε ηλικία 17 ετών και μετά από δύο χρόνια συνάντησε τον Ερρίκο Μαλατέστα, με τον οποίο επιδόθηκαν σε διάφορες επαναστατικές δραστηριότητες. Ήταν συνεκδότης της ιταλικής αναρχικής επιθεώρησης «Il Pensiero» (Η Σκέψη), αλλά συνεισέφερε και σε άλλες αναρχικές εκδόσεις, όπως την «Lotta Umana» (Ανθρώπινη Πάλη ή Αγώνας του Ανθρώπου) και την τότε καθημερινή «Umanita Nova» (Νέα Ανθρωπότητα), η οποία συνεχίζει σήμερα την κυκλοφορία της ως όργανο της Ιταλικής Αναρχικής Ομοσπονδίας (FAI) - και της οποίας ο Ερρίκο Μαλατέστα ήταν εκδότης για χρόνια. Έγραψε, επίσης, διάφορα έργα, από τα οποία τα γνωστότερα είναι: «Μαλατέστα, η ζωή και η σκέψη του», «Δικτατορία και Επανάσταση», «Μαρξισμός και Αναρχισμός» και «Αστικές επιδράσεις στον Αναρχισμό» (που μεταφράστηκε στα ελληνικά από την Ομάδα Αναρχοκομμουνιστών-Κοινοτιστών Νέας Σμύρνης και κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις «Ελεύθερος Τύπος», τη δεκαετία του 1990). Το 1926 κατάφερε να διαφύγει από την φασιστική τρομοκρατία, καταφεύγοντας πρώτα στο Βέλγιο και στην Γαλλία και μετά, αφ’ ότου απελάθηκε από εκεί, στην Ουρουγουάη όπου συνέχισε τον αγώνα και την αναρχική προπαγάνδα και πέθανε το 1935.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1
Η ΑΣΤΙΚΗ ΦΡΑΣΕΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ «ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΟΥ» ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟΥ
Πριν λίγο καιρό, μέσω της εκδοτικής εταιρείας του Κομμουνιστικού Κόμματος της Ιταλίας, εκδόθηκε ένα μικρό δωδεκασέλιδο φυλλάδιο απ’ αυτόν τον «έξοχο θεωρητικό» (όπως συστηνόταν στους αναγνώστες του σοσιαλιστικού και κομμουνιστικού Τύπου), τον Μπουχάριν. Έδωσε σ’ αυτό τον πομπώδη τίτλο «Αναρχία και Επιστημονικός Κομμουνισμός». Επιτρέψτε μας, όμως, να ρίξουμε μια ματιά για να...

Στις 10 Σεπτεμβρίου 1897, στο Hazelton της Πενσυλβανίας, ένας σερίφης και οι βοηθοί του σκότωσαν 19 απεργούς ανθρακωρύχους και τραυμάτισαν άλλους 40 στο ορυχείο Lattimer. Αυτά συνέβησαν κατά τη διάρκεια μιας ειρηνικής διαμαρτυρίας των ανθρακωρύχων. Πολλοί από τους νεκρούς είχαν αρχικά προσληφθεί ως απεργοσπάστες, αλλά στη συνέχεια οργανώθηκαν και εντάχθηκαν στην απεργία. Οι ανθρακωρύχοι ήταν κυρίως Πολωνοί, Λιθουανοί, Σλοβάκοι και Γερμανοί.
Η σφαγή αποτέλεσε σημείο καμπής για την UMW, το συνδικάτο των ανθρακωρύχων. Οι συνθήκες εργασίας και ασφάλειας ήταν άθλιες, καθώς 32.000 ανθρακωρύχοι είχαν χάσει τη ζωή τους από ατυχήματα μεταξύ 1870-1897, μόνο στα βορειοανατολικά ανθρακωρυχεία της Πενσυλβανίας. Οι...

Ο Saturnino Barbosa ήταν καθηγητής στο Cubatão. Γεννήθηκε και απεβίωσε στο Σάο Πάολο. Ήταν παντρεμένος με την Nesê Goes και, στη συνέχεια, με την Guiomar de Aquino, και είχε δύο κόρες, Lyriss και τη Laís Goes Barbosa. Ήταν ένας από τους ιδρυτές και πρόεδρος της Ακαδημίας Επιστημών και Γραμμάτων του Σάο Πάολο (Academia de Ciências & Letras de São Paulo). Προσχώρησε στο αναρχικό κίνημα του Σάντος, κατά τη διάρκεια της εκστρατείας ενάντια στην εκτέλεση του Φρανσίσκο Φερρέρ (1909).
Στο Σάντος, πραγματοποίησε διαλέξεις με θέμα «Η ματαιότητα των θρησκειών». Και ενώ ζούσε ακόμα στην περιοχή, εξέδωσε τα βιβλία «Υπερβατικό Ποίημα»...
Στο κτήριο της Ελληνικής κοινότητας της Μελβούρνης στις 18/07/2019
Με τον Ελευθεριακό στο Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι Πέρασμα, 22/01/2018

