Λεπτομέρειες

ngnm

Αναρχικές Αναλύσεις - Παρεμβάσεις

05 Οκτωβρίου 2026

Jess Dillard-Wright-Danisha Jenkins*


Εισαγωγικό Σημείωμα*: Το συγκεκριμένο κείμενο δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Philosophies τον Φεβρουάριο του 2024, αμφισβητώντας τις καθιερωμένες απόψεις για την υγειονομική περίθαλψη. Οι συγγραφείς, Jess Dillard-Wright και Danisha Jenkins, εξετάζουν τη νοσηλευτική μέσα από ένα κριτικό πρίσμα. Διερωτώνται πώς θα μπορούσε να μοιάζει η εργασία της φροντίδας εκτός των παραδοσιακών εταιρικών και κρατικών συστημάτων, αλλά μέσα από μια αναρχική, αντικρατική ματιά. Πρόκειται για ένα σύγχρονο κείμενο που εξετάζει ένα παραγνωρισμένο -αλλά σημαντικό θέμα- όπως είναι η Νοσηλευτική Πράξη. Αν και το κείμενο επικεντρώνεται στις ΗΠΑ, χώρα που δραστηριοποιούνται οι συντάκτριες του δεν χάνει σε καμία περίπτωση την αξία του και σίγουρα αποτελεί τροφή για σκέψη.

Περίληψη

Η νοσηλευτική ως θεσμοθετημένο επάγγελμα και ο αναρχισμός φαινομενικά δεν θα μπορούσαν να είναι σε πιο αντίθετες πλευρές. Κι όμως, αν η νοσηλευτική επιθυμεί να έχει μέλλον στις επισφαλείς εποχές που ζούμε και πεθαίνουμε, οφείλει να υιοθετήσει τα προτάγματα που φέρνει ο αναρχισμός. Είτε ως ένα σημείωμα αγάπης για ένα προβληματικό επάγγελμα που αγαπάμε και μισούμε, είτε ως ένα όνειρο εν μέσω πυρετού για το τι θα μπορούσε να είναι, ξεκινήσαμε να σκεφτούμε πώς θα μπορούσε να μοιάζει η νοσηλευτική και η φροντίδα αφού όλα καταρρεύσουν, επειδή όλα καταρρέουν. Αντλώντας από εναλλακτικές ιστορίεςκαι εναλλακτικά οράματα της ιστορίας της νοσηλευτικής, φανταζόμαστε πώς θα έμοιαζαν οι αξίες της νοσηλευτικής, υιοθετώντας αναρχικές αξίες. Εξετάζουμεπαραδείγματα κοινοτικής επιβίωσης, αλληλοβοήθειας και μαχητικής χαράς ως στρατηγικές για να επιτύχουμε αυτό που θα μπορούσε να είναι η νοσηλευτική αν οι νοσηλευτές έθεταν τέλος στις μπατσικές τους συμπεριφορές,αποτινάσσοντας το σάβανο της λευκής cis-ετερο-πατριαρχίκής θηλυκότητάς τους που εκδηλώνεται ως επαγγελματισμός και αστική ευγένεια. Καταλήγουμε με ένα κάλεσμα σε δράση και ένα σχέδιο για την ανάπτυξη πρακτικών εργαλείων, επειδή ένας άλλος τρόπος είναι εφικτός.

Εισαγωγή

Ο αναρχισμός είναι επικίνδυνα αποσταθεροποιητικός για το επάγγελμα της νοσηλευτικής. Η απόρριψη των ιεραρχιών από τον αναρχισμό απαιτεί την απόρριψη της ίδιας της νοσηλευτικής, δεδομένης της διαρκούς εμπλοκής της με τα καταπιεστικά καθεστώτα του καπιταλισμού, του μανατζερισμού και του επαγγελματισμού. Τα περιορισμένα επιστημολογικά και οντολογικά όρια της νοσηλευτικής ως πρακτικής φροντίδας δεν μπορούν να επιβιώσουν απέναντι στην επεκτακτική γενναιοδωρία του αναρχισμού. Πολλά ηγετικά στελέχη της νοσηλευτικής ανατριχιάζουνκαι μόνο στο άκουσμα της λέξης «αναρχία», χαρακτηρίζοντάς την ως επικίνδυνη και αντιεπαγγελματική, και θρηνώντας αμέσως για φανταστικές φρικαλεότητες: Χάος! «Οι άνθρωποι θα πέθαιναν», λένε τα ηγετικά στελέχη, σοκαρισμένα και υποκριτικά. Σαν να μην πεθαίνουν ήδη οι άνθρωποι, σαν να μην πέθαιναν ανέκαθεν. Αυτή η αντίδραση αποτελεί αδυναμία αναγνώρισης των φρικαλεοτήτων που παράγει η βίαιη τάξη πραγμάτων την οποία επιβάλλουν τα καπιταλιστικά συστήματα υγειονομικής περίθαλψης. Αλλά δεν είναι ανάγκη τα πράγματα να είναι έτσι.

Είμαστε νοσηλευτές που η καρδιά μας ράγισε από τη νοσηλευτική μέσα σε αυτό το σύστημα υγείας. Τα δάκρυά μας έθρεψαν και καλλιέργησαν τη δέσμευση να ξεκινήσουμε να κάνουμε αυτό που προσπαθήσαμε εξαρχής: να βοηθήσουμε τους ανθρώπους να επιβιώσουν και να αφήσουμε τον κόσμο λίγο καλύτερο από ό,τι τον βρήκαμε. Ή τουλάχιστον, να ελαχιστοποιήσουμε τη ζημιά στην πορεία. Καθώς το Βιομηχανικό Σύμπλεγμα Υγειονομικής περίθαλψης (HIC) της ύστερης εποχής του COVID-19 ψυχορραγεί και αγκομαχά, η νοσηλευτική χρειάζεται επανάσταση. Σε...

Περισσότερα …