Λεπτομέρειες

ngnm

Αναρχικές Αναλύσεις - Παρεμβάσεις

21 Οκτωβρίου 2026

Αυτόν τον Νοέμβριο, εκατομμύρια εργαζόμενοι σε ολόκληρη τη Victoria, μαζί με τους ταξικούς μας εχθρούς, θα ψηφίσουν για να αποφασίσουν ποιος θα κυβερνήσει τα επόμενα τέσσερα χρόνια. Τι εκπροσωπούν τα διάφορα κόμματα;

Ιστορικά, οι αυστραλιανές εκλογές κυριαρχούνται από δύο μεγάλα κόμματα: το Εργατικό Κόμμα (Labor Party) τον πολιτικό βραχίονα της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας, και τον Συνασπισμό (Coalition), μια μακροχρόνια αλλά ασταθή συμμαχία συντηρητικών, ενωμένων στην αντίθεσή τους προς τους εργαζόμενους.

Όπως και οι συνάδελφοί τους στη συνδικαλιστική γραφειοκρατία, το Εργατικό Κόμμα ισχυρίζεται ότι εκπροσωπεί τους εργαζόμενους. Ο πραγματικός του ρόλος, όμως, είναι να διαχειρίζεται την αντιφατική σχέση μεταξύ εργοδοτών και εργαζομένων.

Όταν εμείς, ως εργαζόμενοι, οργανωνόμαστε για να βελτιώσουμε τις συνθήκες εργασίας μας, αυτό γίνεται εις βάρος των κερδών των εργοδοτών. Αν οι συνδικαλιστικοί αξιωματούχοι θέλουν να διατηρήσουν τις θέσεις εργασίας τους, την εξουσία τους και τα προνόμιά τους, πρέπει να είναι σε θέση να κινητοποιούν τα μέλη, χωρίς όμως να απειλούν υπερβολικά την άρχουσα τάξη.

Το Εργατικό Κόμμα προασπίζει τα συμφέροντα των συνδικαλιστών αξιωματούχων. Όμως, ακριβώς όπως και η Coalition (ή οποιοδήποτε άλλο κυβερνών κόμμα), αναπόφευκτα πρέπει να διαχειρίζεται τον καπιταλισμό προς όφελος των εργοδοτών. Οι διαφορές τους έγκεινται ως προς το «πώς» μπορούν να αποδοθούν σε διαφωνίες μεταξύ ανταγωνιστικών τμημάτων της καπιταλιστικής τάξης. Τελικά, ο στόχος είναι η διαχείριση ενός status quo που καθορίζεται από την παγκοσμιοποίηση και τη χρηματοοικονομικοποίηση (financialisation).

Οι οικονομικές ρίζες του «One Nation»

Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του ’80 και του ’90, οι διαδοχικές κυβερνήσεις του Εργατικού Κόμματος προώθησαν και επέβλεψαν σημαντικές οικονομικές αλλαγές. Για να είναι ανταγωνιστικό σε παγκόσμιο επίπεδο, το αυστραλιανό κεφάλαιο αγκάλιασε την παγκοσμιοποίηση. Έγινε ευκολότερο για τους εργοδότες να μεταφέρουν τις επιχειρήσεις τους αλλού και να υπονομεύουν τους μισθούς και τις συνθήκες εργασίας που είχαν κερδίσει τα συνδικάτα μέσω εργατικών κινητοποιήσεων. Αν είναι πιο κερδοφόρο να κατασκευάζεται κάτι στο εξωτερικό, δεν κατασκευάζεται εδώ.

Κατά τον ίδιο τρόπο, διευκολύνθηκε η είσοδος του διεθνούς κεφαλαίου στην αυστραλιανή αγορά. Οι πολυεθνικές, με τα ταμεία τους γεμάτα μετρητά, μπορούσαν να ξεπεράσουν τον ανταγωνισμό, να ανεβάσουν τις προσφορές ή να εξαγοράσουν μικρές και μεσαίες αυστραλιανές επιχειρήσεις.

Ο χρηματοπιστωτικός τομέας απορρυθμίστηκε, επίσης, διευκολύνοντας τις τράπεζες να δανείζουν χρήματα σε εργοδότες και εργαζόμενους. Μαζί με τα συνταξιοδοτικά ταμεία, αυτά τα φθηνά δάνεια συνέδεσαν περαιτέρω τα συμφέροντά μας με την υγεία του χρηματοπιστωτικού συστήματος. Όταν είμαστε χρεωμένοι, το βιοτικό μας επίπεδο εξαρτάται από την αποπληρωμή του χρέους, γεγονός που μας καθιστά ιδιαίτερα ευάλωτους στις μεταβολές των επιτοκίων.

Αυτές οι συνθήκες προκάλεσαν δυσφορία σε δύο διακριτές και συχνά ανταγωνιστικές ομάδες. Οι εργάτες έχασαν τις ασφαλείς, συνδικαλισμένες θέσεις εργασίας τους λόγω της μεταφοράς της παραγωγής στο εξωτερικό, ενώ οι ιδιοκτήτες μικρών επιχειρήσεων υπέστησαν τον ανταγωνισμό του διεθνούς κεφαλαίου. Μαζί, θα αποτελούσαν τελικά τη μαζική βάση για μια νέα πολιτική δύναμη: το «One Nation» της Pauline Hanson.

Μέχρι πρόσφατα, το «One Nation» παρέμενε σχετικά αδρανές εκτός του Queensland. Σε άλλες χώρες, τα ακροδεξιά κόμματα κατάφεραν να εκμεταλλευτούν την ύφεση του 2008. Ωστόσο, λόγω της κινεζικής ζήτησης για αυστραλιανά ορυκτά, η κρίση δεν έγινε τόσο αισθητή εδώ. Μόνο μετά τις...

Περισσότερα …