
Πρωτοβουλία για την Έρευνα των Κοινωνικών και Ταξικών Αγώνων*
“Η ιστορία των επαναστατικών ιδεών και πολύ περισσότερο των εμπνευσμένων αγώνων των ανθρώπων που επεδίωξαν να απελευθερωθούν από την καταπίεση και την κυριαρχία, πρέπει να αποθησαυριστεί και να διαφυλαχτεί όχι σαν μέσο καθήλωσης της σκέψης και των ιδεών σε κάποιο νέο καλούπι, αλλά σαν βάση κατανόησης της κοινωνικής πραγματικότητας και δέσμευση για την αλλαγή της…” Μπάρι Πάτμαν (1)
Το Φεβρουάριο του 1928 οι καπνεργάτες της Καβάλας με αιτήματα όπως, η αύξηση του ημερομισθίου, η μείωση των ωρών εργασίας (8ωρο) και η επέκταση της ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης, ξεκίνησαν τις κινητοποιήσεις τους που κράτησαν οκτώ ολόκληρους μήνες μέχρι τον Αύγουστο του ίδιου χρόνου.
Οι καπνέμποροι αντέδρασαν με λοκ-άουτ, με απολύσεις και για πρώτη φορά προέβησαν σε προσλήψεις γυναικών στην “τόγκα”, στην τελική δηλαδή φάση της διαλογής των καπνών με στόχο να μειώσουν το κόστος επεξεργασίας. H απάντηση των καπνεργατών ήταν η κήρυξη της απεργίας με σύνθημα “Οι άντρες στην τόγκα”.
Στην επίθεση του καπνεμπορικού κεφαλαίου και στην αντεργατική πολιτική της κυβέρνησης, (διάλυση σωματείων, αντικομμουνιστικό νομοσχέδιο, ανατροπή εργασιακών σχέσεων) οι καπνεργάτες απάντησαν πάλι με απεργιακό αγώνα, ο οποίος κράτησε έναν ολόκληρο μήνα (11 Ιουνίου – 9 Ιουλίου), το καυτό καλοκαίρι του 1928.
Στο διάστημα αυτό οι απεργοί υπερασπίστηκαν τον αγώνα και την τάξη τους, με πορείες, διαδηλώσεις, συγκεντρώσεις, καταλήψεις καπνεργοστασίων, άγριες συγκρούσεις με τους απεργοσπάστες και τη Χωροφυλακή, αντιμετωπίζοντας τη βία και την καταστολή του κράτους (δολοφονίες, τραυματισμοί, συλλήψεις, ανακρίσεις, δίκες, πολύχρονες φυλακίσεις, εξορίες, εκτοπισμοί), αλλά στο τέλος ηττήθηκαν. Οι εξεγέρσεις των καπνεργατών ξεκίνησαν με τη συγκέντρωση διαμαρτυρίας ενάντια στη διάλυση του σωματείου της Καπνεργατικής Ένωσης Καβάλας (ΚΕΚ) στις 25 Μαΐου. Η Επιτροπή Δημόσιας Ασφάλειας επέτρεψε τη συγκέντρωση σε κλειστό χώρο και απαγόρευσε τις διαδηλώσεις στο δρόμο. Οι εργάτες φωνάζοντας συνθήματα όπως “Κάτω η τρομοκρατία”, “Κάτω οι χαφιέδες” αγνόησαν τις απαγορεύσεις και διαδήλωσαν στο δημοτικό κήπο".
“Απεστάλη δύναμη Χωροφυλακής για να τους διαλύσει. Άρχισαν συμπλοκές, γενικός αναβρασμός, τα καταστήματα έκλεισαν και οι περαστικοί τράπηκαν σε φυγή. Τραυματίστηκαν από γρονθοκοπήματα δυο χωροφύλακες και έγινε χρήση όπλων. Ο ανθυπασπιστής υποδιοικητής Ασφαλείας Αλεξάκης, ξυλοκοπήθηκε”. (2) Συνελήφθησαν τρεις εργαζόμενοι και ένας παραπέμφθηκε στον εισαγγελέα. Η Επιτροπή Ασφάλειας κλήθηκε να πάρει αυστηρά μέτρα για την τήρηση της τάξης, ενώ κινητοποιήθηκε όλη η αστυνομική δύναμη της περιοχής, ο νομάρχης και η διοίκηση Χωροφυλακής.
Η απεργία άρχισε στις 11 Ιουνίου όταν το σωματείο των καπνεργατών (ΚΕΚ) υπέβαλε υπόμνημα στον Καπνεμπορικό Σύλλογο Μακεδονίας – Θράκης με τα αιτήματα, που ήταν αύξηση των ημερομισθίων, άρση της απόφασης για τη διάλυση των σωματείων, πληρωμή ενοικίου του σωματείου από το δήμο κ. ά.
Η Καπνεμπορική Ομοσπονδία Ελλάδος (ΚΟΕ) έστειλε “υπεύθυνο καθοδηγητή της τον σύντροφο Κ. Θέο για την καλύτερη διεξαγωγή του αγώνα και σε όλη την Ελλάδα για να περιφρουρήσει τα δίκαια αιτήματα των 30 χιλιάδων καπνεργατών και καπνεργατριών”. (3)
Την ίδια μέρα συγκεντρώθηκαν όλα τα σωματεία στα Ποταμούδια (συνοικία της πόλης) και πραγματοποιήθηκε γενική συνέλευση καπνεργατών. Όσοι αγωνιστές πήραν το λόγο μέσα σε ζητωκραυγές συνέστησαν συμμετοχή και εμμονή στον αγώνα, πειθαρχία στις οργανώσεις και παρεμπόδιση με κάθε θυσία των απεργοσπαστών. Εκδόθηκε ψήφισμα και εκλέχτηκε...

Anatoly Shtyrbul*
Τη δεκαετία του 1920 στην ΕΣΣΔ, έλαβε χώρα μια εντατική διαμόρφωση ενός συστήματος διοίκησης – η πραγματική ενσάρκωση του κρατικού σοσιαλισμού υπό συνθήκες εχθρικής περικύκλωσης. Ωστόσο, υπό αυτές τις συνθήκες συνέχισαν αρχικά να υπάρχουν κάποιες παραλλαγές της σοσιαλιστικής προόδου. Μεταξύ αυτών ήταν οι ιδέες και τα κέντρα της μη κυβερνητικής αυτοοργάνωσης και της βιομηχανικής αυτοδιαχείρισης, όπως η λεγόμενη αναρχοσυνδικαλιστική απόκλιση στο μπολσεβίκικο κόμμα, οι εθελοντικοί εργατικοί συνεταιρισμοί και οι κομμούνες του Τολστόι. Μία από τις πιο έντονες εκφράσεις μη κυβερνητικής αυτοοργάνωσης της εργατικής βιομηχανικής αυτοδιαχείρισης και της διεθνούς προλεταριακής αλληλεγγύης βρέθηκε στην Αυτόνομη Βιομηχανική Αποικία της Σιβηρίας...

Miguel Brea*
Προλογικό Σημείωμα*: Αναμφίβολα η λέξη αναρχία αποτελεί όχι μόνο κόκκινο πανί, αλλά και την πιο παρεξηγημένη πολιτική θεώρηση. Μέσα στα χρόνια που ακολούθησαν από την εμφάνιση του Αντιεξουσιαστικού Σοσιαλιστικού ρεύματος από την Α’ Διεθνή και μετά, αρκετοί απέκρυπταν ότι είναι αναρχικοί ή ότι υποστηρίζουν τον αναρχισμό. Σε αυτό το κείμενο ο Ισπανός αναρχικός Miguel Brea αναπτύσει με σθένος γιατί δεν πρέπει να αποκρύπτουμε την ταυτότητά μας, υπερασπιζόμαστε ότι είμαστε αναρχικοί για στρατηγικούς λόγους και όχι για λόγους που βασίζονται στην ταυτότητα καταλήγοντας ότι η αοριστία δεν αποτελεί δόκιμη τακτική ανάπτυξης. Το κείμενο αυτό δημοσιεύθηκε στο ηλεκτρονικό περιοδικό...
Στο κτήριο της Ελληνικής κοινότητας της Μελβούρνης στις 18/07/2019
Με τον Ελευθεριακό στο Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι Πέρασμα, 22/01/2018

