
Σοκαρίστηκα όταν έμαθα την είδηση του θανάτου του Rolf Dupuy δύο ημέρες μετά τον θάνατό του. Ο Rolf ήταν ένας από τους ιδρυτές της γαλλικής ORA (Οργάνωση Επαναστατών Αναρχικών) και αργότερα εμψυχωτής του Dictionnaire International des Militants Anarchistes, ενός τεράστιου διαδικτυακού πόλου στη γαλλική γλώσσα, αφιερωμένου στις βιογραφίες ελευθεριακών αγωνιστών απ’ όλο τον κόσμο. Τον είχα γνωρίσει για πρώτη φορά παρακολουθώντας τα συνέδρια της ORA τη δεκαετία του 1970. Επικοινωνούσα μαζί του κατά διαστήματα, προσφέροντας βιογραφίες, διορθώσεις και προσθήκες την τελευταία περίπου δεκαετία, ενώ μου ζήτησε και τη δική μου βιογραφία, η οποία δημοσιεύτηκε διαδικτυακά το 2010. Εκτός από το Dictionnaire, βρισκόταν επίσης πίσω από ένα ακόμη διαδικτυακό εγχείρημα, το Dictionnaire des guérilleros et résistants antifranquistes (Λεξικό των αντιαντιφρανκικών ανταρτών και αντιστασιακών), το οποίο συνίδρυσε μαζί με τον Antonio Tellez Sola. Ν.Η.
Ο Daniel Pierre Alexandre Dupuy γεννήθηκε στις 26 Ιουνίου 1946 στο 7ο διαμέρισμα του Παρισιού (σε όλη του τη ζωή προτιμούσε να χρησιμοποιεί το όνομα Rolf). Οι γονείς του ήταν άγνωστοι και μεγάλωσε από μια νοσοκόμα στις Βερσαλλίες.
Το 1961 φοίτησε στο Λύκειο Louis-le-Grand στο Παρίσι. Ήταν η περίοδος του πολέμου της Αλγερίας και σύντομα ο Rolf εντάχθηκε στο Μέτωπο Αλληλεγγύης με την Αλγερινή Επανάσταση (Front de solidarité avec la Révolution Algérienne – FSRA). Συμμετείχε σε σχεδόν καθημερινές συγκρούσεις με φασιστικές ομάδες. Συνδέθηκε με νεαρούς αντιφασίστες του Αντιφασιστικού Πανεπιστημιακού Μετώπου, ανάμεσά τους και ο Alain Krivine, ο οποίος αργότερα θα γινόταν σημαντικός φοιτητικός αγωνιστής τον Μάη-Ιούνη του 1968 και στη συνέχεια γνωστός τροτσκιστής ηγέτης.
Την ημέρα που ο ίδιος και άλλοι πήγαν να υπερασπιστούν το κτίριο της Ένωσης Κομμουνιστών Φοιτητών, κοντά στη Σορβόννη, γνώρισε τον Maurice Joyeux, εξέχουσα μορφή της Fédération Anarchiste (Αναρχική Ομοσπονδία - FA), ο οποίος ήρθε με άλλους αναρχικούς για να ενισχύσει τους υπερασπιστές. Ο Dupuy πίστευε ότι αυτό συνέβη λίγο μετά τη βομβιστική επίθεση στα γραφεία της FA στην οδό Rue Ternaux από την Μυστική Στρατιωτική Οργάνωση (OAS).
Γύρω σε αυτή την περίοδο, δημιούργησε μια άτυπη αναρχική ομάδα με τρεις φίλους του από το λύκειο, καθώς και μια ομάδα του Κινήματος Κατά του Ατομικού Εξοπλισμού (Mouvement Contre l’Armement Atomique). Άρχισε να εγκαταλείπει το σχολείο και να συχνάζει στη σκηνή των μπίτνικ, παίρνοντας τους δρόμους όπως ο Jack Kerouac και ο Neal Cassidy, κάνοντας ωτοστόπ σε όλη την Ευρώπη. Διατηρούσε επαφή με τους αναρχικούς φίλους του από το λύκειο, συμμετέχοντας στις συνεχείς αναταραχές στο Καρτιέ Λατέν.
Συναντιόταν τακτικά με άλλους στο καφέ L’Écritoire, στην Πλατεία της Σορβόννης, μεταξύ άλλων με τους Étienne Roda-Gill και Michel Frantz, οι οποίοι προσπαθούσαν να συγκροτήσουν την ομάδα Jeunesses Anarchistes Communistes (JAC – Αναρχική Κομμουνιστική Νεολαία). Ήταν πλέον η εποχή του πολέμου στο Βιετνάμ και, στην τοπική Βιετναμική Επιτροπή, μαζί με δύο άλλους αναρχικούς και νεαρούς μαοϊκούς που αργότερα θα εντάσσονταν στη Gauche Prolétarienne (Προλεταριακή Αριστερά), βοήθησε στη δημιουργία μιας βραχύβιας ομάδας της Bakunin-Lin Biao (!).
Ο Rolf δεν εντυπωσιαζόταν από την Αναρχική Ομοσπονδία (FA), η οποία του φαινόταν αποκομμένη από τις αναταραχές στο Καρτιέ Λατέν. Σύχναζε στο γραφείο της CNT στην εξορία και άρχισε να μαθαίνει ισπανικά. Δεν τον εντυπωσίαζαν...

Σε παλαιότερα κείμενα έχω αναλύσει τι σημαίνει «ανταγωνιστικό κίνημα» τις διαφορές του με τον Αναρχισμό ως ανατρεπτικό κίνημα καθώς έχω επεξηγήσει την ουσία των αναρχικών θέσεων ως του πραγματικού σοσιαλισμού των από τα κάτω. Σε αυτό το κείμενο επανέρχομαι εξετάζοντας την γενεαλογία του Αναρχισμού ως σοσιαλιστικό κίνημα των από τα κάτω και την συνάφειά του με κινήσεις που προβάλουν την «ανταγωνιστικότητά» τους προς τον καπιταλισμό. Υπερασπίζομαι την διαχρονικότητα του Αναρχισμού ως ανατρεπτικό κίνημα το οποίο δεν θέλει να διαχειρισθεί ούτε να εξομαλύνει την εξουσία αλλά να την καταργήσει.
Ζούμε σήμερα σε μια εποχή στην οποία ο σοσιαλισμός έχει χάσει σε...

Επιμέλεια: Paolo Papini*
Εγκρίθηκε στην Α΄ Εθνική Συνδιάσκεψη των Gruppi Anarchici d’Azione Proletaria (Ομάδες Αναρχικής Προλεταριακής Δράσης - GAAP) (Genova- Pontedecimo, 24–25 Φεβρουαρίου 1951). Το Σχέδιο πολιτικής γραμμής όριζε με εξαιρετικά συνοπτικό τρόπο τις διεθνιστικές επαναστατικές θέσεις της (σ.τ.μ.: τότε) νεοσύστατης ελευθεριακής κομμουνιστικής οργάνωσης. Η παράγραφός του για Τα διεθνή προβλήματα αποτελεί το πρώτο ντοκουμέντο που παρήγαγαν οι GAAP σχετικά με τον ιμπεριαλισμό και τον πόλεμο.
Απέναντι στη διαίρεση του κόσμου σε δύο ιμπεριαλιστικά μπλοκ, που κυριαρχούνταν από τις ΗΠΑ και την ΕΣΣΔ, και μπροστά στον επικείμενο κίνδυνο ενός τρίτου παγκόσμιου πολέμου, οι σύντροφοί μας της εποχής εκείνης όρισαν τον...
Στο κτήριο της Ελληνικής κοινότητας της Μελβούρνης στις 18/07/2019
Με τον Ελευθεριακό στο Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι Πέρασμα, 22/01/2018

