Λεπτομέρειες

ngnm

Αναρχικές Αναλύσεις - Παρεμβάσεις

28 Ιανουαρίου 2026

Σημείωση Μεταφραστή*: Σε αυτό το κείμενο που δημοσιεύτηκε στο Ελευθεριακό Αλμανάκ το 1931, ο Ιταλός αναρχικός, αναπτύσσει με βάση το υφιστάμενο πλαίσιο το ζήτημα της τακτικής. Για τους Αναρχικούς η Εξουσία δεν αποτελεί, ούτε σκοπό ούτε μέσο, μιας και οι Αναρχικοί είναι φύση και θέση ενάντια και απέναντί της, άσχετα με πιο τρόπο αυτή εκδηλώνεται. Η διαχρονική αξία του κειμένου αυτού είναι η αδιαπραγμάτευτη αντίσταση σε κάθε είδους τακτικισμό.

Η παρούσα αβέβαιη, ταλαιπωρημένη και ασταθής πολιτική και κοινωνική κατάσταση στην Ευρώπη και τον κόσμο, η οποία γεννά κάθε είδους ελπίδες και φόβους, καθιστά πιο επείγον από ποτέ να είμαστε προετοιμασμένοι για τις αναταραχές που, αργά ή γρήγορα, αλλά αναπόφευκτα, θα έρθουν. Και αυτό αναζωπυρώνει τη συζήτηση -η οποία ούτως ή άλλως είναι πάντα επίκαιρη- σχετικά με το πώς μπορούμε να προσαρμόσουμε τις ιδεαλιστικές μας φιλοδοξίες στην κατάσταση που επικρατεί σε διάφορες χώρες αυτή τη στιγμή και πώς να περάσουμε από το κήρυγμα των ιδανικών στην πρακτική τους εφαρμογή.

Εφόσον είναι φυσικό σε ένα κίνημα σαν το δικό μας, το οποίο δεν αναγνωρίζει την αυθεντία ούτε των προσώπων ούτε των κειμένων και το οποίο βασίζεται εξ ολοκλήρου στην ελεύθερη κριτική, υπάρχουν διάφορες απόψεις και πολλές τακτικές που πρέπει να ακολουθηθούν.

Έτσι, κάποιοι αφιερώνουν ολόκληρη τη δραστηριότητά τους στην τελειοποίηση και το κήρυγμα του ιδανικού, χωρίς να δίνουν ιδιαίτερη προσοχή στο αν γίνονται κατανοητά ή ακολουθούνται, και στο αν τα εν λόγω ιδανικά μπορούν να υλοποιηθούν δεδομένης της τρέχουσας κατάστασης της λαϊκής γνώμης και των υπαρχόντων υλικών πόρων. Αυτοί οι σύντροφοι, λίγο πολύ ρητά και σε βαθμούς που ποικίλλουν από άτομο σε άτομο, περιορίζουν τον ρόλο των αναρχικών στην κατεδάφιση των σημερινών θεσμών καταστολής σήμερα και στην προστασία από την εγκαθίδρυση νέων κυβερνήσεων και νέων προνομίων αύριο. Αλλά αγνοούν όλα τα υπόλοιπα, τα οποία τυχαίνει να είναι το σοβαρό, αναπόφευκτο και μη αναβλητέο πρόβλημα της κοινωνικής αναδιοργάνωσης σε ελευθεριακές γραμμές.

Πιστεύουν ότι, όσον αφορά τα προβλήματα της ανοικοδόμησης, όλα θα τακτοποιηθούν από μόνα τους, αυθόρμητα, χωρίς προηγούμενη προετοιμασία και σχεδιασμό, χάρη σε κάποια μυθική δημιουργική ικανότητα των μαζών ή δυνάμει ενός υποτιθέμενου φυσικού νόμου σύμφωνα με τον οποίο, μόλις εξαλειφθούν η κρατική βία και τα καπιταλιστικά προνόμια, όλοι οι άνθρωποι θα γίνουν καλοί και έξυπνοι, οι συγκρούσεις συμφερόντων θα εξαφανιστούν και η ευημερία, η ειρήνη και η αρμονία θα βασιλεύσουν στον κόσμο.

Άλλοι, παρακινούμενοι πάνω απ' όλα από την επιθυμία να είναι ή να φαίνονται πρακτικοί, ασχολούνται με τις αντιληπτές δυσκολίες που ενυπάρχουν στις συνέπειες της επανάστασης και γνωρίζουν την ανάγκη να κερδίσουμε τις καρδιές και τα μυαλά του μεγαλύτερου μέρους του κοινού ή τουλάχιστον να ξεπεράσουμε την εχθρότητα που προκαλείται από την άγνοια για τις προτάσεις μας, επιθυμούν να καταρτίσουν ένα πρόγραμμα, ένα πλήρες σχέδιο κοινωνικής αναδιοργάνωσης που θα απαντούσε σε όλα τα προβλήματα και θα ικανοποιούσε εκείνους που (για να χρησιμοποιήσουμε μια φράση· δανεισμένη από τα αγγλικά) αναφέρονται ως «ο άνθρωπος του δρόμου». Οποιοσδήποτε άνθρωπος, δηλαδή, που δεν έχει συγκεκριμένη κομματική γραμμή ή σταθερή ιδέα και αποφασίζει σύμφωνα με τα πάθη και τα συμφέροντα της στιγμής.

Από την πλευρά...

Περισσότερα …