
"Αυτοί που βρίσκονται ψηλά λένε: Πόλεμος και Ειρήνη είναι δύο πράγματα ολότελα διαφορετικά. Όμως η ειρήνη τους κι ο πόλεμος τους μοιάζουν, όπως ο άνεμος κι η θύελλα.
Ο πόλεμος γεννιέται από την ειρήνη τους, καθώς ο γιος από τη μάνα.
Έχει τα δικά της απαίσια χαρακτηριστικά.
Ο πόλεμός τους σκοτώνει, ό,τι άφησε όρθιο η ειρήνη τους ..."
Έχοντας ως «οδηγό» τους διαχρονικούς και δραματικά επίκαιρους στίχους του Μπέρτολτ Μπρεχτ, ο Πολιτιστικός Σύλλογος Μάκρης έστειλε και φέτος το δικό του μήνυμα.
Η νέα γενιά γνωρίζει πολύ καλά, γιατί το βιώνει καθημερινά, τι έχει αφήσει όρθιο η ειρήνη τους και έρχεται ο πόλεμος να το αποτελειώσει.
•Απάνθρωπες και εξαντλητικές συνθήκες εργασίας.
•Καταπάτηση και κατάργηση εργασιακών δικαιωμάτων, που δεν χαρίστηκαν, αλλά κατακτήθηκαν με αγώνες και θυσίες.
•Απουσία προστασίας και ασφάλειας για τους εργαζόμενους στους εργασιακούς χώρους, στο βωμό του κέρδους.
Χαρακτηριστική είναι η έρευνα της Ομοσπονδίας Συλλόγων Εργαζομένων Τεχνικών Επιχειρήσεων Ελλάδος, σύμφωνα με την οποία, τουλάχιστον 201 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους εν ώρα εργασίας το 2025, ενώ 332 τραυματίστηκαν σοβαρά.
Η φονική έκρηξη στο εργοστάσιο «Βιολάντα» με τον ερχομό του 2026, δείχνει ότι το βαρέλι μιας πολιτικής, που το δίπτυχο «κόστος-όφελος», αποτελεί τον κεντρικό της άξονα, δεν έχει πάτο.
Η φτωχοποίηση, η ανεργία, η ημιαπασχόληση, η εποχική εργασία με εργαζόμενους - κωπηλάτες στις σύγχρονες γαλέρες του τουρισμού, η ιδιωτικοποίηση παιδείας και υγείας, το πρόβλημα στέγασης, τα οικονομικά σκάνδαλα, οι ανεπαρκείς υποδομές,
ο ξενιτεμός και τα τύμπανα του πολέμου, που ηχούν σε παγκόσμιο επίπεδο, με τον πυρηνικό όλεθρο να βρίσκεται «προ των πυλών», είναι χαρακτηριστικά της εποχής που διανύουμε.
Καταδικάζουμε τον πόλεμο.
Αποστρεφόμαστε την «ειρήνη» τους.
Σε έναν κόσμο που φλέγεται,
σε ένα σύστημα που σαπίζει,
«θα είμαστε πάντα στο πλευρό αυτών, που δεν έχουν τίποτα και στους οποίους δεν επιτρέπεται καν να απολαύσουν ειρηνικά το τίποτα που έχουν».

Σημείωση Μεταφραστή*: Σε αυτό το κείμενο (Eugenics and the Moral Majority: a History of Neoliberalism) η Riley Clare Valentine (Ράιλι Κλερ Βαλεντάιν) αναπτύσσει συνοπτικά την ιστορία του φιλελευθερισμού. Όπως η ίδια αναφέρει, «οι οικονομολόγοι δημιούργησαν τον νεοφιλελευθερισμό για να αγκαλιάσουν το παρεμβατικό κράτος, αλλά μόνο εφόσον αυτό παρενέβαινε για λογαριασμό των πλουσίων και ισχυρών». Σε μια εποχή που ολισθαίνει προς τον αναχρονισμό, η νεοφιλελεύθερη ελευθεριότητα έχει ροπή προς την χειραγώγηση και τον εγκλεισμό παρά στην χειραφέτηση του ατόμου που επιθυμεί να δημιουργήσει.
Ο νεοφιλελευθερισμός αναδύθηκε ως μια δυναμική ιδεολογία από την «κρίση του φιλελευθερισμού» του 19ου και 20ού αιώνα. Γεννημένος...

Για να υπάρξει δικαιοσύνη, χρειαζόμαστε κάτι περισσότερο από τη διαμαρτυρία
Πριν από δύο χρόνια, η κυβέρνηση των Εργατικών στην Αυστραλία, υπό τον Anthony Albanese, έφερε τη «Φωνή προς το Κοινοβούλιο» (Voice to Parliament) σε Δημοψήφισμα.
Σε ένα επίπεδο, το Δημοψήφισμα άξιζε να αποτύχει. Η Φωνή προς το Κοινοβούλιο ήταν μια πρόταση τροποποίησης του Συντάγματος, που θα έδινε στο Κοινοβούλιο την εξουσία να δημιουργήσει μια ανίσχυρη συμβουλευτική επιτροπή. Οι υπερασπιστές της υποστήριζαν ότι η Φωνή θα ήταν κάτι μετασχηματιστικό για τους Πρώτους Λαούς. Θα επέτρεπε στους Αβορίγινες και στους Νησιώτες του Στενού Τόρες να συμβουλεύουν την κυβέρνηση για τη νομοθεσία και...
Στο κτήριο της Ελληνικής κοινότητας της Μελβούρνης στις 18/07/2019
Με τον Ελευθεριακό στο Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι Πέρασμα, 22/01/2018

