
Μετάφραση από τα γαλλικά και εισαγωγή από την Jackqueline Frost
Ο Daniel Guérin (1904-1988), ο Γάλλος ελευθεριακός κομμουνιστής, είναι ίσως περισσότερο γνωστός για την αμφιλεγόμενη προσπάθειά του τη δεκαετία του 1960 να συνθέσει τον μαρξισμό και τον αναρχισμό. Ο ισόβιος μαχητικός αντιρατσισμός του και η υπεράσπιση της ομοφυλοφιλίας ενάντια στην «αντισεξουαλική τρομοκρατία» της πουριτανικής αστικής τάξης, ωστόσο, παραμένουν λιγότερο αξιοσημείωτα. Εν πολλοίς άγνωστη ως αριστερή μορφή εκτός Γαλλίας, η βιβλιογραφία σαράντα δύο βιβλίων του Guérin είναι συνοδευτική μιας μάζας υλικού που τεκμηριώνει τη συμμετοχή του σε μεγάλα παγκόσμια κινήματα στο μεγαλύτερο μέρος του εικοστού αιώνα. Με αυτόν τον τρόπο, το δημοσιευμένο έργο του Guérin και το προσεκτικά διατηρημένο αρχείο του αποτελούν πύλες στις ιστορικές προσδοκίες του προλεταριακού διεθνισμού ως τέτοιου. Αλλά η συντριπτική πλειοψηφία των γραπτών του Guérin δεν έχει μεταφραστεί. Μεταξύ αυτών είναι το φυλλάδιο του Guérin, «Κούβα-Παρίσι», το οποίο περιλαμβάνει μια σύντομη ομιλία με τίτλο «Vers une opposition extraparlementaire» (Προς μια εξωκοινοβουλευτική αντιπολίτευση), η οποία μεταφράζεται παρακάτω.
Το «Κούβα-Παρίσι», που εκδόθηκε από τον ίδιο τον Μάιο του 1968, περιέχει τρία σύντομα κείμενα σχετικά με τη συμμετοχή του Guérin στο Πολιτιστικό Συνέδριο της Αβάνας το 1968 και δύο που συζητούν την κατάσταση του αντιρατσισμού στη Γαλλία. Το «Προς μια εξωκοινοβουλευτική αντιπολίτευση», το τέταρτο από αυτά τα κείμενα, απαιτεί προσοχή στη σημερινή πολιτική μας στιγμή. Παρουσιάστηκε ως εισαγωγική του ομιλία σε μια συνάντηση που διοργάνωσαν οι «Φίλοι της S.N.C.C.» [Student Nonviolent Coordinating Committee] στο Παρίσι, η σύντομη αυτή ομιλία μαρτυρά μια ευρύτερη συζήτηση μεταξύ του Guérin και του πρώην εκτελεστικού γραμματέα της S.N.C.C. James Forman. Ως απομαγνητοφώνηση της ομιλίας, καταγράφει μια σημαντική περίσταση κατά την οποία περίπου δύο χιλιάδες Γάλλοι αγωνιστές ατένισαν τον ιδεολογικό και πρακτικό κόσμο της Μαύρης Δύναμης. Μαζί με τον Guérin, ο Aimé Césaire μίλησε επίσης υπέρ του S.N.C.C., αν και οι ερευνητές δεν έχουν εντοπίσει ποτέ κείμενο που να αντιστοιχεί στην ομιλία του Μαρτινικάν στο Mutualité. Οι φωτογραφίες της εκδήλωσης μαρτυρούν επίσης την παρουσία του Jean-Paul Sartre, καθώς οι αντιρατσιστές Γάλλοι διανοούμενοι κινητοποιούνται για τους μαύρους ακτιβιστές των ΗΠΑ στον απόηχο της δολοφονίας του Martin Luther King Jr. νωρίτερα τον ίδιο μήνα. Στην ξεσηκωτική του περιγραφή των βαρών της σύγχρονης γαλλικής προλεταριακής ζωής και της ανάγκης να αγωνιστούμε κατά της γαλλικής ξενοφοβίας, ο Guérin προειδοποιεί την Αριστερά να μην αποφεύγει ή να μη μετατοπίζει τα δικά της προβλήματα μέσω της εστίασης στο ρατσισμό στις ΗΠΑ. Καλώντας σε κατανόηση της «διαφοράς βαθμού» μεταξύ των ΗΠΑ και δευτερευουσών ιμπεριαλιστικών χωρών όπως η Γαλλία, διερευνά τις ομοιότητες μεταξύ των ζητημάτων της δυστυχίας και της εξέγερσης και στις δύο πλευρές του Ατλαντικού, προσπαθώντας να διαλύσει κάθε αντίληψη ότι η Γαλλία στερείται εκμετάλλευσης, καταπίεσης ή ρατσισμού.
Η έκκληση για μια τέτοια αναμέτρηση εντός της γαλλικής κοινωνίας είναι επίκαιρη, καθώς σήμερα επιφανείς ηγέτες συνεχίζουν να αρνούνται την ύπαρξη ρατσιστικής κρατικής βίας, υποστηρίζοντας ότι τόσο οι κριτικές έννοιες της φυλής όσο και ο δομικός ρατσισμός είναι μιμητικές έννοιες που εισήχθησαν από την ακαδημαϊκή κοινότητα των ΗΠΑ, και πιο πρόσφατα, από το Κίνημα για τις Ζωές των Μαύρων. Η αστυνομική βία που διαπράττεται σε...

Το βιβλίο του Χιλιανού, Benjamín Labatut (Μπενχαμίν Λαμπατούτ), που τιτλοφορείται «Ο λίθος της τρέλας» και κυκλοφορεί απ’τις εκδόσεις «Δώμα» σε μετάφραση της Αγγελικής Βασιλάκου, είν’ αυτό που επέλεξα να παρουσιάσω σήμερα. Πρόκειται για ένα βιβλίο μικρού σχήματος, για μια πολύ κομψή και καλαίσθητη έκδοση μόλις 90 σελίδων, που εμπεριέχει όμως συμπυκνωμένα φιλοσοφικά ερωτήματα για το σημείο στο οποίο βρίσκεται αυτήν την περίοδο, η ανθρωπότητα.
Ο τίτλος του φυσικά σχετίζεται με το γνωστό πίνακα του Ολλανδού Hieronymus Bosch (Ιερώνυμου Μπος), «Η εξαγωγή του λίθου της τρέλας», που έχουμε δει αρκετοί, πιστεύω, άνθρωποι, κι εκτίθεται στο Μουσείο Prado της Ισπανίας. Πρόκειται, όπως...

Mitchell Cowen Verter*
Σημείωση Μεταφραστή*: Κατά τη διάρκεια του έργου του ο Λιθουανικής καταγωγής φιλόσοφος Εμανουέλ Λεβινάς (Emmanuel Levinas) χρησιμοποιεί τον όρο αναρχία για να ασκήσει κριτική σε διαφορετικούς τρόπους χρονικής, θεματικής και πολιτικής τάξης. Σε αυτό το κείμενο αναπτύσσεται ο τρόπος με τον οποίο ο Levinas χρησιμοποιεί την αναρχία για να υποδείξει μια ηθική ευθύνη που προκύπτει πριν από τον πολιτικό χρόνο της ιστορίας. Αυτή η χρονική διακοπή διαταράσσει επίσης την ιδιοκτησία του εαυτού της προσωπικής ιδιωτικής περιουσίας. Οι πολιτικές προεκτάσεις της διάκρισης του Λεβίνας μεταξύ της αυταρχίας, της εγωιστικής διεκδίκησης της απόλυτης ιδιοκτησίας και της αναρχίας ως επιλογή ενάντια στην Εξουσία.
...
Στο κτήριο της Ελληνικής κοινότητας της Μελβούρνης στις 18/07/2019
Με τον Ελευθεριακό στο Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι Πέρασμα, 22/01/2018

