Λεπτομέρειες

ngnm

Αναρχική Θεωρία

17 Σεπτεμβρίου 2025

Από το Autonomies (πηγή)

Το 1925, ο Ιταλός αναρχικός Errico Malatesta έγραψε ότι η αναρχία είναι μια μορφή συνύπαρξης στην κοινωνία, μια κοινωνία στην οποία οι άνθρωποι ζουν ως αδελφοί και αδελφές χωρίς να μπορούν να καταπιέζουν ή να εκμεταλλεύονται τους άλλους και στην οποία ο καθένας έχει στη διάθεσή του ό,τι μέσα μπορεί να προσφέρει ο εκάστοτε πολιτισμός, προκειμένου να επιτύχει τη μέγιστη δυνατή ηθική και υλική ανάπτυξη. Και ο αναρχισμός είναι η μέθοδος για την επίτευξη της αναρχίας, μέσω της ελευθερίας, χωρίς κυβέρνηση – δηλαδή, χωρίς εκείνες τις αυταρχικές θεσμούς που επιβάλλουν τη βούλησή τους στους άλλους με τη βία... (Malatesta 1995, 52).

Σε αυτό το απόσπασμα, ο Μαλατέστα κάνει διάκριση μεταξύ της αναρχίας ως στόχου και του αναρχισμού ως μεθόδου για την επίτευξη αυτού του στόχου. Ένα από τα ενδιαφέροντα χαρακτηριστικά της θεωρίας του Μαλατέστα είναι ότι θεωρεί την αναρχία τόσο ως στόχο όσο και ως μια συνεχή διαδικασία. Αναφέρεται στην αναρχία ως μια «μορφή συνύπαρξης στην κοινωνία» που πρέπει να παράγεται και να αναπαράγεται συνεχώς στο χρόνο, και όχι ως μια στατική, αμετάβλητη ουτοπία. Αυτή η ιδέα είναι σαφής στα πρώιμα γραπτά του Μαλατέστα. Το 1891 έγραψε ότι:

Μέσω της ελεύθερης συνένωσης όλων, θα δημιουργηθεί μια κοινωνική οργάνωση μέσω της αυθόρμητης ομαδοποίησης των ανθρώπων ανάλογα με τις ανάγκες και τις συμπάθειές τους, από τις χαμηλότερες έως τις υψηλότερες, από τις απλές έως τις σύνθετες, ξεκινώντας από τα πιο άμεσα για να καταλήξουμε στα πιο μακρινά και γενικά συμφέροντα. Αυτή η οργάνωση θα είχε ως στόχο το μέγιστο καλό και την πλήρη ελευθερία για όλους. Θα ένωνε όλη την ανθρωπότητα σε μια κοινή αδελφότητα και θα τροποποιούνταν και θα βελτιωνόταν καθώς οι συνθήκες θα τροποποιούνταν και θα άλλαζαν, σύμφωνα με τα διδάγματα της εμπειρίας. Αυτή η κοινωνία ελεύθερων ανθρώπων, αυτή η κοινωνία φίλων θα ήταν η Αναρχία (Malatesta 2014, 128).

Δεδομένου ότι η αναρχία είναι μια κοινωνία που θα τροποποιείται και θα βελτιώνεται συνεχώς με την πάροδο του χρόνου, συνάγεται ότι η «Αναρχία» είναι «πάνω απ' όλα, μια μέθοδος». Αυτή η μέθοδος είναι, σύμφωνα με τον Μαλατέστα, «η ελεύθερη πρωτοβουλία όλων», «η ελεύθερη συμφωνία» και «η ελεύθερη ένωση» (Malatesta 2014, 141–42). Αυτές οι δύο αξιώσεις συνυπάρχουν στην άποψη ότι

Η αναρχία, όπως και ο σοσιαλισμός, έχει ως βάση, ως αφετηρία, ως ουσιαστικό περιβάλλον της την ισότητα των συνθηκών· ο φάρος της είναι η αλληλεγγύη και η ελευθερία είναι η μέθοδός της. Δεν είναι τελειότητα, δεν είναι το απόλυτο ιδανικό που, όπως ο ορίζοντας, απομακρύνεται όσο πιο γρήγορα το πλησιάζουμε· αλλά είναι ο δρόμος που ανοίγει σε κάθε πρόοδο και βελτίωση προς όφελος όλων (Παρατίθεται στο Turcato 2012, 56. Για μια διαφορετική μετάφραση, βλ. Malatesta 2014, 143).

Αυτό που εννοεί ο Μαλατέστα με αυτό είναι το εξής. Το σημείο εκκίνησης της αναρχίας είναι μια κοινωνία χωρίς κράτος και τάξεις, στην οποία τα μέσα παραγωγής είναι κοινή ιδιοκτησία και κανένας δεν έχει την θεσμοθετημένη εξουσία να επιβάλλει τη θέλησή του στους άλλους με τη βία. Αυτό όχι μόνο δημιουργεί μια κατάσταση στην οποία οι άνθρωποι δεν...

Περισσότερα …