
Το πρόγραμμα είναι γεμάτο περιπτώσεις απάτης. Όχι όμως από τις εκατοντάδες χιλιάδες που εξαρτώνται από αυτό.
Τον Μάιο, η κυβέρνηση Α Albanese ανακοίνωσε περικοπές ύψους 13,2 δισεκατομμυρίων δολαρίων από το Εθνικό Σύστημα Ασφάλισης Αναπηρίας (NDIS). Το Εργατικό Κόμμα αποφάσισε ότι τα άτομα με αναπηρία πρέπει να πληρώσουν για την αποτυχία της κυβέρνησης.
Το NDIS ιδρύθηκε το 2013 για να παρέχει «εύλογη και απαραίτητη υποστήριξη» σε άτομα με σημαντική μόνιμη αναπηρία. Πριν από το NDIS, η υποστήριξη των ατόμων με αναπηρία ήταν ένα κατακερματισμένο και υποχρηματοδοτούμενο σύστημα. Οι περισσότεροι δεν μπορούσαν να έχουν πρόσβαση σε ουσιαστική υποστήριξη. Τα άτομα με βαριά αναπηρία βασίζονταν σε δια βίου μη αμειβόμενη φροντίδα που παρείχαν μέλη της οικογένειας (κυρίως γυναίκες). Μια σημαντική αναπηρία σήμαινε μια ζωή ακραίας φτώχειας, παραμέλησης ή και των δύο. Το NDIS είχε ως στόχο να διορθώσει αυτή την κατάσταση.
Δεκατρία χρόνια αργότερα, η γενική άποψη της άρχουσας τάξης είναι ότι το σύστημα είναι υπερβολικά δαπανηρό. Η κυβέρνηση σκοπεύει να μειώσει το κόστος αποβάλλοντας άτομα από το πρόγραμμα και περικόπτοντας τους πόρους για όσους παραμένουν. Η νέα νομοθεσία θα στερήσει τη στήριξη από 240.000 άτομα και θα αρνηθεί την πρόσβαση σε άλλα 110.000, τα οποία διαφορετικά θα πληρούσαν τις προϋποθέσεις.
Αυτές οι περικοπές δικαιολογούνται με το επιχείρημα ότι υπάρχει υπερβολική απάτη στο NDIS. Και είναι αλήθεια ότι υπάρχουν άνθρωποι που εκμεταλλεύονται το σύστημα για να πλουτίσουν. Όμως, ενώ τα ΜΜΕ και η κυβέρνηση ρίχνουν το φταίξιμο στους συμμετέχοντες, οι πραγματικοί ένοχοι τη γλιτώνουν.
Δημόσιο χρήμα για ιδιωτικό κέρδος
Το NDIS δεν είναι όπως άλλες κρατικές υπηρεσίες στον τομέα της υγείας ή της εκπαίδευσης. Η Αυστραλία διαθέτει δημόσια σχολεία και δημόσια νοσοκομεία, αλλά δεν διαθέτει δημόσιες υπηρεσίες για άτομα με αναπηρία.
Αντίθετα, το NDIS είναι ένα εξωραϊσμένο σύστημα κουπονιών. Τα άτομα με αναπηρία έχουν πρόσβαση σε χρηματοδότηση που μπορούν να χρησιμοποιήσουν για να αγοράσουν υπηρεσίες από παρόχους του NDIS. Πολλοί από αυτούς τους παρόχους λειτουργούν με σκοπό το κέρδος.
Η δικαιολογία γι’ αυτή την προσέγγιση είναι ότι παρέχει «επιλογή και έλεγχο»: τα άτομα με αναπηρία μπορούν να επιλέξουν τον πάροχό τους και τις υπηρεσίες που θέλουν να αγοράσουν.
Η πραγματικότητα είναι πολύ διαφορετική. Οι πάροχοι έχουν κίνητρα να περιορίσουν τη φροντίδα για να μεγιστοποιήσουν τα κέρδη τους. Πολλοί εφαρμόζουν τακτικές πιεστικής πώλησης, παραπλανητικό μάρκετινγκ, υπερβολική χρέωση και περιοριστικές συμβάσεις.
Αυτό προϋποθέτει ότι οι πάροχοι παρέχουν πράγματι τις υπηρεσίες για τις οποίες χρεώνουν. Οι ψευδείς αιτήσεις αποζημίωσης από τους παρόχους είναι διαδεδομένες. Η απάτη εκ μέρους των παρόχων ανέρχεται σε ποσό που κυμαίνεται μεταξύ 3 και 6 δισεκατομμυρίων δολαρίων ετησίως. Δεν είναι τα άτομα με αναπηρία που πλουτίζουν εις βάρος όλων των άλλων. Είναι οι καπιταλιστές.
Κλοπή μισθών
Και οι εργαζόμενοι στο NDIS γίνονται επίσης αντικείμενο εκμετάλλευσης.
Αν η Αυστραλία διέθετε ένα γνήσιο δημόσιο σύστημα υποστήριξης ατόμων με αναπηρία, οι εργαζόμενοι σε αυτό το σύστημα θα ήταν δημόσιοι υπάλληλοι.
Στον τομέα της υγείας και της εκπαίδευσης, οι εργαζόμενοι του δημόσιου τομέα είναι σε μεγάλο βαθμό συνδικαλισμένοι και αναλαμβάνουν δράση για να υπερασπιστούν τους μισθούς και τις συνθήκες εργασίας τους. Όμως, ο σχεδιασμός του...

Οι εργαζόμενοι συρρέουν στο κόμμα της Hanson. Για να νικήσουμε την ακροδεξιά, χρειαζόμαστε οργάνωση.
Το One Nation κυμαίνεται γύρω στο 30% στις δημοσκοπήσεις. Σύμφωνα με ορισμένες προβλέψεις, αυτό αρκεί για να κερδίσει πάνω από 60 έδρες στο κοινοβούλιο. Οι Φιλελεύθεροι θα εξαφανιστούν, ενώ θα χαθεί ένα μεγάλο μέρος των ψήφων των Εργατικών.
Η Hanson θα γίνει ρυθμίστρια της εξουσίας. Αν η υποστήριξή της συνεχίσει να αυξάνεται, ή αν ό,τι έχει απομείνει από τους Φιλελεύθερους αποφασίσει να την υποστηρίξει, το One Nation θα μπορούσε να καταλήξει να κυβερνά τη χώρα.
Τι θα ήθελαν να κάνουν οι του One Nation με...

Εισαγωγικό Σημείωμα*: Πρόκειται για μια διάλεξη που επρόκειτο να δώσει η Έμμα Γκόλντμαν ενώπιον του Κοινωνικού Συνεδρίου του Έντελσταντ, στις 17 Μαρτίου 1908, στην Αίθουσα Εργατών στο Σικάγο, αλλά εμποδίστηκε από την αστυνομία. Σε αυτό το κείμενο η Γκόλντμαν υπερασπίζεται -τι άλλο;- από το ομορφότερο Ιδανικό της ανθρωπότητας που δεν είναι άλλο από τον Αναρχισμό.
Για το κοινό, ο αναρχισμός αντιπροσωπεύει την καταστροφή. Για τους πιο φωτισμένους αντιπροσωπεύει ένα ιδανικό, ένα όμορφο αλλά εντελώς ανέφικτο ιδανικό. Ο αναρχισμός αντιπροσωπεύει την καταστροφή των θεσμών που κρατούσαν και κρατούν το ανθρώπινο μυαλό σε δουλεία και που στερούν από την ανθρωπότητα το...
Στο κτήριο της Ελληνικής κοινότητας της Μελβούρνης στις 18/07/2019
Με τον Ελευθεριακό στο Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι Πέρασμα, 22/01/2018

