Λεπτομέρειες

ngnm

Ιστορία Διεθνούς Αναρχικού Κινήματος

21 Δεκεμβρίου 2025

Angel από την ομάδα Liza*

Στους δρόμους της Σαραγόσα κυμάτιζε η κόκκινη-μαύρη σημαία, ο λαός βγήκε με τα όπλα του για να υπερασπιστεί την εξέγερση, είχε κηρυχθεί γενική απεργία που θα εξαπλωνόταν σε μια μεγάλη περιοχή της Αραγωνίας. Αν και η φήμη της επαναστατικής Rose of Fire είχε ως λίκνο του αναρχοσυνδικαλισμού τη Βαρκελώνη, η Σαραγόσα ήταν το στολίδι του κολεκτιβιστικού αναρχισμού.

Στις 8 Δεκεμβρίου 1933 ξεκίνησε η αναρχική εξέγερση, που οργανώθηκε από την CNT-AIT, και θα ήταν η τελευταία σε έναν κύκλο αναρχικών εξεγέρσεων πριν από την Επανάσταση στην Αστούριας τον Οκτώβριο του 1934. Προηγουμένως, η επαναστατική απεργία του Alt Llobregat στην Καταλονία τον Ιανουάριο του 1932 και η Εξέγερση του Ιανουαρίου 1933, κατά την οποία έλαβαν χώρα τα γεγονότα του Old Cases, όταν ο ελευθεριακός κομμουνισμός ανακηρύχθηκε σε έναν δήμο της Gaditan.

Ενάντια στην αστική και ελιτίστικη Δημοκρατία: μποϊκοτάζ, απεργία και σαμποτάζ

Μετά την ανακήρυξη της Ισπανικής Δημοκρατίας στις 14 Απριλίου 1931, η οργανωμένη εργατική τάξη διαπίστωσε με απογοήτευση ότι η προοδευτική κυβέρνηση υποσχέθηκε μια σειρά κοινωνικών μεταρρυθμίσεων για τη βελτίωση της ζωής των πιο ευάλωτων τομέων της κοινωνίας, αλλά ότι από τη δομή του κράτους μόνο κοινωνική αδικία, περισσότερο πελατειακό καπιταλισμό και στρατιωτική βία μπορούσε κανείς να περιμένει. Το πρόβλημα της αγροτικής μεταρρύθμισης, της εκπαίδευσης και του εργατικού δυναμικού δεν αντιμετωπιζόταν από την κυβέρνηση των Αζαανιστών από τη ρίζα του, όχι λόγω πολιτικής αδυναμίας, αλλά λόγω έλλειψης ιδεολογικής βούλησης. Προφανώς, η κυβέρνηση αυτή δεν είχε την πρόθεση να μετασχηματίσει την κοινωνία, αλλά να την προσαρμόσει και να την κάνει να ανταποκρίνεται όσο το δυνατόν καλύτερα στις ανάγκες μιας κυρίαρχης φιλελεύθερης τάξης που θεωρούσε τον εαυτό της πεφωτισμένο. Οι οργανωμένοι λαϊκοί τομείς και τα συνδικάτα που συνδέονταν με την CNT-AIT διέθεταν τεράστιο επαναστατικό δυναμικό και σύντομα θα καθιέρωναν μια στρατηγική εξέγερσης ενάντια σε αυτή την αστική δημοκρατία.

Μετά από αρκετές προηγούμενες κοινωνικές εκρήξεις, έλαβαν χώρα οι γενικές εκλογές της 19ης Νοεμβρίου 1933 και η δεξιά συμμαχία κέρδισε τις επιτροπές, για τις οποίες η σοσιαλιστική συμμαχία κατηγόρησε γρήγορα την CNT-AIT για την ενεργό εκστρατεία αποχής της, αντί να κάνει αυτοκριτική και να δει την συντριπτική εκλογική ήττα στην πρακτική της βίας που είχε ασκήσει από τον κρατικό μηχανισμό εναντίον του οργανωμένου εργατικού κινήματος.

Η νέα δεξιά κυβέρνηση δεν είχε ακόμη σχηματιστεί, όταν ξέσπασε η αναρχική εξέγερση, η οποία είχε ως στόχο να μην δώσει ανάσα στις νικήτριες αστικές δυνάμεις. Η απόφαση για αυτή την εξέγερση των εργατών είχε ληφθεί μόλις μία εβδομάδα μετά την ανακοίνωση των εκλογικών αποτελεσμάτων. Στις 26 Νοεμβρίου πραγματοποιήθηκε στη Σαραγόσα η Εθνική Ολομέλεια της CNT-AIT, όπου αποφασίστηκε η σύσταση μιας επαναστατικής επιτροπής υπεύθυνης για την οργάνωση αυτής της εξέγερσης, στην οποία θα συμμετείχαν, μεταξύ άλλων, οι Buenaventura Durruti, Isaac Puente, Cipriano Mera και Joaquín Ascaso. Το σύνθημα ήταν να ξεκινήσει μια λαϊκή μαζική εξέγερση που θα εξαπλωνόταν σε άλλες περιοχές, θα οδηγούσε σε άμεση αντιπαράθεση μεταξύ των κοινωνικών τάξεων και θα καθόριζε την έναρξη μιας επαναστατικής διαδικασίας. Αν και δεν έλειπε η βούληση, ούτε το εργατικό δυναμικό και η πολύ διαδεδομένη προλεταριακή συνείδηση, αυτή...

Περισσότερα …