
Στις 4 Μαΐου 1891 γεννήθηκε στην Avranches (Basse-Normandie, Γαλλία) ο αναρχικός και συνδικαλιστής τυπογράφος και στη συνέχεια κομμουνιστής Auguste Joseph Toussaint D'Authuille, πιο γνωστός ως Auguste Dauhuille. Ήταν γιος του Edouard Joseph Guillaume D'Authuille, χτίστη, και της Marie-Louise Gontier, τεχνίτη.
Βαθιά αντίθετος στον αντιμιλιταριστικό σοσιαλισμό του Gustave Hervé, τον Νοέμβριο του 1910 ήταν ένας από τους συνιδρυτές της Επαναστατικής Κομμουνιστικής Ομοσπονδίας (FRC) και τον Μάρτιο του 1911 του ανατέθηκε, μαζί με τους Hubert Beaulieur, Pierre Martin και André Schneider, η συγγραφή των ιδεολογικών κειμένων της FRC.
Στις 2 Απριλίου 1911 αντικατέστησε τον Andre Schneider ως γραμματέας της FRC, αλλά στις 30 Μαΐου του ίδιου χρόνου, στην ολομέλεια, παραχώρησε τη θέση στον Eugène Martin, που θεωρούνταν πιο «δυναμικός». Εκείνη την εποχή, διέμενε στην Rue de Seine στο 6ο διαμέρισμα του Παρισιού και ήταν γραμματέας της ομάδας του 18ου διαμερίσματος του Παρισιού. Μια αστυνομική έκθεση με ημερομηνία 13 Απριλίου 1911 σημείωνε ότι, κατά τη διάρκεια μιας συγκέντρωσης διαμαρτυρίας ενάντια στην καταδίκη του Καταλανού σκιτσογράφου Fermí Sagristà Salamó που οργανώθηκε από αναρχικές ομάδες, είχε εκφράσει το παράπονό του για την έλλειψη οργάνωσης των αναρχικών, οι οποίοι «αν συγκεντρώνονταν, θα μπορούσαν να σαμποτάρουν τις πρεσβείες των χωρών όπου θα διαπράττονταν νέα εγκλήματα κατά των επαναστατών αγωνιστών».
Τον Αύγουστο του 1911 ήταν μέλος της Επιτροπής Κοινωνικής Άμυνας (CDS) και ανήκε στην ομάδα Pontoise της FRC - τότε διέμενε στον αριθμό 37 της πλατείας Grand-Martroy στην Pontoise. Στις 29 Σεπτεμβρίου 1911, παραπέμπεται σε δίκη για το αντιμιλιταριστικό άρθρο «Les Volontaires», σχετικά με τα στρατεύματα κατοχής στο Μαρόκο, που δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «Le Libertaire» στις 6 Μαΐου του ίδιου χρόνου, ενώ ο Édouard Sené κατηγορείται για «πρόκληση σε λεηλασία» για ένα άρθρο σχετικά με την ακριβή ζωή. Αμφότεροι αρνήθηκαν να εμφανιστούν στην ακροαματική διαδικασία για να μην καθίσουν δίπλα στον πρώην διευθυντή της «Le Libertaire», Jean Dudragne, ο οποίος κατηγορείτο ως πληροφοριοδότης της αστυνομίας. Και οι δύο καταδικάστηκαν για εξέγερση, ο Dauthuille σε τρεις μήνες φυλάκιση και πρόστιμο 50 φράγκων για «προσβολή» του στρατού», ο Sené σε τρία χρόνια φυλάκιση και πρόστιμο 3.000 φράγκων. Κατόπιν έφεσης, ο Dauthuille κλήθηκε εκ νέου στις 19 Ιουνίου 1912 στο Δικαστήριο.
Τον Οκτώβριο του 1911, είναι, μαζί με τον Albert Goldschild και τον Georges Durupt, ένας από τους ιδρυτές της Αναρχικής Κομμουνιστικής Λέσχης (CAC) και συνυπογράφει το μανιφέστο της με τον Wasso Chrocheli (Gambachidzé). Οι Henry Combes, Eugène Corrard, Auguste Dauthuille, Georges Durupt, Albert Goldschild, André Mournaud, Pierre Ruff- και η ομάδα αυτή ενσωματώθηκε στην FRC.
Μεταξύ Μάρτιο και Μάιο 1912, ήταν μέλος της Αντικοινοβουλευτικής Επαναστατικής Επιτροπής (CAR), που προωθήθηκε από την FRC, η οποία ηγήθηκε μιας εκστρατείας αποχής κατά τη διάρκεια των δημοτικών εκλογών του Μαΐου του ίδιου χρόνου. Στην επιτροπή αυτή συμμετείχαν 25 αναρχικοί ή/και επαναστάτες συνδικαλιστές. Στις 6 Απριλίου 1912, έδωσε διάλεξη στο Groupement d'é étude social (GES) στο Pontoise με θέμα «Το δικαίωμα στη βοήθεια».
Τον Απρίλιο του 1912 έγινε γραμματέας της Ενωτικής Νεολαίας της Livre de la Seine και την ίδια χρονιά ήταν γραμματέας της ομάδας Pontoise της FRC. Όταν εμφανίστηκε μπροστά στο δικαστήριο στις 19...

*Σημείωση Μεταφραστή: Ο Ελυζέ Ρεκλύ (Élisée Reclus) ήταν μέλος της Πρώτης Διεθνούς, καθώς και της ομοσπονδίας της Γιούρα της Ελβετίας, μαζί με τους Κροπότκιν και Γκρεβ συμμετείχε στην εφημερίδα La Revolte (Η Εξέγερση). Σε αυτό το κείμενο του 1889 εξηγεί τους λόγους που παραμένει αδιαπραγμάτευτα Αναρχικός .
Οι λίγες γραμμές που ακολουθούν δεν αποτελούν πρόγραμμα. Ο μόνος σκοπός τους είναι να εξηγήσουν τη χρησιμότητα της επεξεργασίας ενός σχεδίου προγράμματος που θα υποβαλλόταν στη μελέτη, τις παρατηρήσεις και τις επικρίσεις όλων των κομμουνιστών επαναστατών.
Ίσως, ωστόσο, περιέχουν μία ή δύο σκέψεις που θα μπορούσαν να βρουν τη θέση τους...

Γεννήθηκε στην Ανκόνα στις 2 Μαΐου 1871 από τον Mariano και την Ginevra Zaninelli, Orefice. Ακούραστος προπαγανδιστής, συγκαταλέγεται μεταξύ των πρωταγωνιστών του αναρχικού κινήματος στην Ανκόνα μεταξύ της δεκαετίας του '80 και της δεκαετίας του '90 του 19ου αιώνα.
Από το 1890 έως το 1892 καταγγέλθηκε αρκετές φορές για αποδοχή εγκλήματος μέσω του Τύπου, αλλά σε όλες τις περιπτώσεις αθωώθηκε. Μέλος του κύκλου «11 Νοεμβρίου», ο Pezzotti γίνεται διευθυντής της εβδομαδιαίας εφημερίδας «L'Art. 248» και του μοναδικού τεύχους του «Il Commercio» (12 Φεβρουαρίου 1894). Στις 7 και 9 Ιανουαρίου 1894 πραγματοποιούνται διαδηλώσεις στην Ανκόνα κατά των φασιστών, ο...
Στο κτήριο της Ελληνικής κοινότητας της Μελβούρνης στις 18/07/2019
Με τον Ελευθεριακό στο Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι Πέρασμα, 22/01/2018

