Λεπτομέρειες

ngnm

Αναρχική Θεωρία

24 Απριλίου 2025

Πέτρος Κροπότκιν*

Σημείωση Μεταφραστή*: Το κείμενο αυτό δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά στο "La Révolte", στις 31 Οκτωβρίου 1891. Εδώ ο Κροπότκιν αναπτύσσει την εξέλιξη της Αναρχίας ως πολιτικό κίνημα και ιδέα απότοκο των λαϊκών επαναστάσεων και του Σοσιαλισμού. Επεξηγεί τι σημαίνει Κομμουνισμός ως συστατικό μέρος του Αναρχισμού, ενώ απορρίπτει οποιαδήποτε σχέση με την εξουσία, την αριστερά και την σοσιαλδημοκρατία.    

Αναρχία σημαίνει άρνηση της εξουσίας. Αλλά δεδομένου ότι η εξουσία ισχυρίζεται ότι νομιμοποιεί την ύπαρξή της με βάση την ανάγκη υπεράσπισης κοινωνικών θεσμών, όπως η οικογένεια, η θρησκεία και η ιδιοκτησία, έχουν αναδυθεί πολλοί μηχανισμοί που διασφαλίζουν την άσκηση και την κύρωση αυτής της εξουσίας: νόμος, δικαστική εξουσία, στρατός, νομοθετική και εκτελεστική εξουσία, κ.λπ. Οι αντιλήψεις του ήταν συνεπείς με τη φυσιολογική και ψυχολογική φύση του ανθρώπου, επαρκείς για την τήρηση των φυσικών νόμων. Η σημερινή οργάνωση, ωστόσο, ιδρύθηκε αψηφώντας κάθε λογική, καθιστώντας τις κοινωνίες μας ασταθείς, διαταραγμένες από επαναστάσεις που προκαλούνται οι ίδιες από το συσσωρευμένο μίσος όσων συντρίβονται από αυθαίρετους θεσμούς. Έτσι, στην καταπολέμηση της εξουσίας, οι αναρχικοί έπρεπε να επιτεθούν σε όλους τους θεσμούς των οποίων οι υπερασπιστές είχε δημιουργήσει η εξουσία για τον εαυτό της, των οποίων τη χρησιμότητα προσπάθησε να επιδείξει για να νομιμοποιήσει την ύπαρξή της.

Το πεδίο των αναρχικών ιδεών διευρύνθηκε έτσι. Ξεκινώντας από μια απλή πολιτική άρνηση, ήταν απαραίτητο να επιτεθούμε και σε οικονομικές και κοινωνικές προκαταλήψεις, να βρεθεί μια φόρμουλα που, ενώ αρνείται την ατομική ιδιοποίηση που είναι η βάση της τρέχουσας οικονομικής τάξης, επιβεβαίωσε ταυτόχρονα τις φιλοδοξίες για τη μελλοντική οργάνωση. Η λέξη «κομμουνισμός» φυσικά ήρθε να καταλάβει τη θέση της δίπλα στη λέξη «αναρχισμός».

Αυτή η ποικιλία των ερωτημάτων που πρέπει να επιτεθούν και να επιλυθούν είναι που έκανε τις αναρχικές ιδέες τόσο επιτυχημένες και συνέβαλε στην ταχεία επέκτασή τους. Αυτό σημαίνει ότι, ξεκινώντας από μια μειοψηφία αγνώστων, χωρίς μέσα προπαγάνδας, εισβάλλουν πλέον, σε μικρότερο ή μεγαλύτερο βαθμό, στις επιστήμες, τις τέχνες και τη λογοτεχνία.

Το μίσος για την εξουσία και οι κοινωνικές απαιτήσεις χρονολογούνται από πολύ παλιά. ξεκίνησαν μόλις ο άνθρωπος συνειδητοποίησε ότι καταπιεζόταν. Αλλά πόσες φάσεις και συστήματα έπρεπε να περάσει η ιδέα για να υλοποιηθεί στη σημερινή της μορφή;

Ήταν ο Rabelais που ήταν ένας από τους πρώτους που διατύπωσε τη διαίσθηση, περιγράφοντας τη ζωή στο Αβαείο της Thélème, αλλά πόσο σκοτεινό παραμένει ακόμα. πόσο λίγο πιστεύει ότι ισχύει για το κοινωνικό σύνολο, αφού η είσοδος στην κοινότητα προορίζεται για μια προνομιούχα μειοψηφία.

Το ‘93 όντως μιλάμε για τους αναρχικούς. Ο Jacques Roux και οι Enragés μας φαίνονται αυτοί που είδαν την επανάσταση πιο καθαρά και προσπάθησαν περισσότερο να τη στρέψουν προς όφελος του λαού. Έτσι οι αστοί ιστορικοί τους άφησαν στη σκιά: η ιστορία τους πρέπει να γραφτεί ακόμα: τα έγγραφα, θαμμένα σε μουσεία, αρχεία και βιβλιοθήκες, περιμένουν ακόμα αυτόν που θα έχει τον χρόνο και την ενέργεια να τα ξεθάψει, να τα φέρει στο φως και να μας φέρει το κλειδί για πράγματα που μας είναι ακόμα πολύ ακατανόητα σε αυτήν την τραγική περίοδο της ιστορίας. Δεν μπορούμε λοιπόν να διατυπώσουμε καμία αξιολόγηση του προγράμματός...

Περισσότερα …