Λεπτομέρειες

ngnm

Αναρχικές Αναλύσεις - Παρεμβάσεις

20 Απριλίου 2025

Tommy Lawson*

Οι Australian Greens (Αυστραλοί Πράσινοι) ανακοίνωσαν πρόσφατα τον πρώτο τους στρατιωτικό προϋπολογισμό. Αυτό αντιπροσώπευε μια στροφή στην πολιτική του κόμματος ενόψει των επερχόμενων εκλογών, προσπαθώντας να θεωρηθούν ως «σοβαρός παίκτης» στην αυστραλιανή πολιτική. Καθώς οι Πράσινοι υιοθετούν τον πολιτικό ρεαλισμό και συνεχίζουν να μετατοπίζονται προς τα δεξιά, η σοσιαλιστική αριστερά στην Αυστραλία πρέπει να διατυπώσει μια απάντηση που να αντιμετωπίζει τα πολιτικά ερωτήματα που αυτό θέτει. Δηλαδή, πώς να κατανοήσουμε και να σχετιστούμε με το στρατό και την έννοια της εθνικής άμυνας στα ίδια τα καπιταλιστικά κράτη.

Με τις ομοσπονδιακές εκλογές να απέχουν μόλις λίγες εβδομάδες, ο εναγκαλισμός των Πρασίνων με την αμυντική βιομηχανία αντανακλά μια προσπάθεια να δείξουν στο κυρίαρχο ρεύμα της αυστραλιανής πολιτικής ότι το κόμμα τους είναι ένας σοβαρός διεκδικητής, έτοιμος να κυβερνήσει σε συνασπισμό και δεν καθοδηγείται πλέον από ιδεαλιστικές αρχές. Έτσι, το κόμμα δηλώνει ότι θα επενδύσει 4 δισεκατομμύρια δολάρια στην υποστήριξη των αυστραλιανών κατασκευαστών για την ανάπτυξη μη επανδρωμένων αεροσκαφών και πυραύλων για αμυντικούς σκοπούς. Οι Πράσινοι υποστηρίζουν ότι θα αποσύρουν την Αυστραλία από το σύμφωνο AUKUS και θα χρησιμοποιήσουν τις εξοικονομήσεις για την καταπολέμηση της κλιματικής αλλαγής. Οι πολιτικές αυτές συνδυάζονται με το σύνθημα μιας «ανεξάρτητης» αυστραλιανής αμυντικής πολιτικής. Ενώ τα αιτήματα για απομάκρυνση της Αυστραλίας από τη στρατιωτική σχέση με τις Ηνωμένες Πολιτείες και το Ηνωμένο Βασίλειο είναι αξιέπαινα, η πρόταση μιας «ανεξάρτητης» και «ειρηνικής» αυστραλιανής στρατιωτικής πολιτικής είναι αδύνατη.

Η Αυστραλία είναι ένα καπιταλιστικό έθνος. Επηρεάζεται σημαντικά από τις αμερικανικές και βρετανικές επενδύσεις, οι οποίες έχουν τις πολιτικές προεκτάσεις της εμπλοκής με ξένα πολιτικά συμφέροντα. Ωστόσο, το τμήμα της άρχουσας τάξης που ελέγχει το αυστραλιανό κράτος είναι αρκετά πονηρό ώστε να υποστηρίζει επιλεκτικά τις αυτοκρατορικές φιλοδοξίες των συμμάχων του μόνο όταν αυτές ωφελούν τον αυστραλιανό καπιταλισμό. Η Αυστραλία είναι, άλλωστε, μια ιμπεριαλιστική δύναμη από μόνη της, ασκώντας έλεγχο και εκμεταλλευόμενη τους πόρους των γειτόνων της στον Νότιο Ειρηνικό.

Δυστυχώς για τους υποστηρικτές μιας ανεξάρτητης αυστραλιανής εξωτερικής πολιτικής, η αποχώρηση από την παγκόσμια αγορά και η διακοπή των πολιτικών δεσμών που αυτό απαιτεί είναι αδύνατη στον καπιταλισμό. Η διαρκής αναζήτηση για αξιοποίηση σημαίνει ότι το κεφάλαιο χρειάζεται όλο και περισσότερο πρόσβαση σε φθηνότερη εργατική δύναμη, πρώτες ύλες και αγορές, την ίδια στιγμή που τόσο η οικονομική όσο και η οικολογική κρίση βαθαίνουν. Καμία κυβέρνηση, ακόμη και οι Πράσινοι, δεν είναι σε θέση να διαχειριστεί αυτή την προσπάθεια. Η μόνη λύση είναι η πλήρης ανατροπή του συστήματος. Παρά τις επιθυμίες ορισμένων που θεωρούν τους εαυτούς τους «σοσιαλιστές» στους Πράσινους, αυτό δεν είναι στα χαρτιά του κόμματος.

Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι οι Πράσινοι είναι ένα μεταρρυθμιστικό πολιτικό κόμμα. Παρά τη θέση τους στην προοδευτική πτέρυγα της αυστραλιανής πολιτικής, οι πολιτικές και τα προγράμματά τους δεν κατανοούν ούτε καν αναγνωρίζουν τον καπιταλισμό ως πρόβλημα. Αν και μπορεί να έχουν κάποια βάση σε τμήματα της εργατικής τάξης, η πολιτική του κόμματος αντανακλά τελικά την πολιτική της μικροαστικής τάξης. Στριμωγμένοι από τις αντιφάσεις του καπιταλισμού, επιδιώκουν να μεταρρυθμίσουν τα «κακά» μέρη του. Οι Πράσινοι θα υπερασπιστούν τις μικρές, τοπικές και «ηθικές» επιχειρήσεις, χωρίς...

Περισσότερα …