
Πού βρίσκονται τα πράγματα
Η επίθεση του Ισραήλ στη Γάζα εισέρχεται στο τελικό της στάδιο. Οι ισραηλινές δυνάμεις έχουν σκοτώσει πάνω από 50.000 ανθρώπους. Δεκάδες χιλιάδες άλλοι είναι τραυματισμένοι ή αγνοούνται στα ερείπια. Η Λωρίδα έχει ισοπεδωθεί. Τώρα, οι επιζώντες αντιμετωπίζουν έναν αποκλεισμό με μόνο μια σταγόνα τροφίμων και φαρμάκων να γίνεται δεκτή.
Αυτός ήταν ο στόχος από την αρχή. Ποτέ δεν υπήρξε πόλεμος στη Γάζα - μόνο μια προσπάθεια να επιβληθεί μια μόνιμη λύση στο «ζήτημα της Γάζας». Μια άλλη συμφωνία κατάπαυσης του πυρός εξετάζεται. Αν αυτή ισχύσει, θα είναι επειδή οι Ισραηλινοί πιστεύουν ότι έχουν πλέον κάνει τη Γάζα αρκετά αβίωτη.
Με το τέλος στον ορίζοντα και την κρίση της ιστορίας να πλησιάζει, οι κυβερνήσεις σε όλο τον κόσμο αλλάζουν τη ρητορική τους. Η γενοκτονική προπαγάνδα στο Ισραήλ έχει γίνει πολύ προφανής για να δικαιολογήσει την απόλυτη υποστήριξή της. Δεν είναι ότι αυτοί οι πολιτικοί έχουν ανακαλύψει κάποιο κόκκαλο ή ότι σχεδιάζουν να επιβάλουν πραγματικές συνέπειες στο Ισραήλ. Ο απροκάλυπτος εξτρεμισμός της ισραηλινής κυβέρνησης έχει απλώς αναγκάσει τους συμμάχους της να σώσουν τα προσχήματα.
Στο Ηνωμένο Βασίλειο, η κυβέρνηση των Εργατικών καταδίκασε τον αποκλεισμό και ανέστειλε τις εμπορικές συνομιλίες με το Ισραήλ, αλλά συνεχίζει να το προμηθεύει με εξαρτήματα για το μαχητικό αεροσκάφος F-35. Εδώ στην Αυστραλία, η ρητορική της κυβέρνησης Albanese έχει επίσης αλλάξει. Αλλά ενώ ο πρωθυπουργός ήταν πρόθυμος να αποκαλέσει την πείνα στη Γάζα «εξωφρενική» και να επιβάλει κυρώσεις σε δύο από τους πιο ακραίους ισραηλινούς υπουργούς, δεν έχει γίνει τίποτα για να τερματιστεί η αυστραλιανή συνενοχή στη γενοκτονία. Όπως και το Ηνωμένο Βασίλειο, η Αυστραλία προμηθεύει επίσης το Ισραήλ με ανταλλακτικά για τα F-35. Τα ίδια αεροσκάφη που βομβαρδίζουν τώρα τη Γάζα. Ορισμένα από αυτά τα εξαρτήματα, όπως οι πόρτες του θαλάμου βομβών, κατασκευάζονται μόνο στην Αυστραλία, και τα αεροπλάνα δεν μπορούν να πετάξουν χωρίς αυτά.
Όσο πιο απομονωμένο γίνεται το Ισραήλ, τόσο το καλύτερο. Αλλά η πραγματικότητα είναι ότι έχουμε αποτύχει να σταματήσουμε τη γενοκτονία. Η επίθεση του Ισραήλ έχει κινητοποιήσει ένα από τα μεγαλύτερα μαζικά κινήματα στην πρόσφατη ιστορία της Αυστραλίας και τώρα υπάρχει μια απαράμιλλη διεθνής υποστήριξη για την παλαιστινιακή υπόθεση. Όμως, παρά τα παραπάνω, δεν καταφέραμε να τη σταματήσουμε.
Γιατί αποτυγχάνουμε;
Γιατί το κατέβασμα εκατομμυρίων ανθρώπων στους δρόμους δεν ήταν αρκετή για να σταματήσει η γενοκτονία; Γιατί η επανεκλογή του Anthony Albanese -ο οποίος συνίδρυσε τους Parliamentary Friends of Palestine (Κοινοβουλευτικοί Φίλοι της Παλαιστίνης) το 1999 - δεν ήταν αρκετή για να αλλάξει τα πράγματα;
Το παλαιστινιακό κίνημα αλληλεγγύης δεν είχε την απαραίτητη δύναμη για να επιβάλει πραγματική αλλαγή. Στη θέση αυτής της δύναμης, υπήρξε μια στρατηγική που βασίστηκε σε δύο λανθασμένες υποθέσεις. Το πρώτο λάθος είναι η ιδέα ότι η Αυστραλία δεν ενδιαφέρεται να υποστηρίξει αυτό που κάνει το Ισραήλ ή ότι υποστηρίζει το Ισραήλ μόνο επειδή ακολουθεί τις εντολές των ΗΠΑ. Το δεύτερο λάθος είναι ότι η κυβερνητική πολιτική μπορεί να αλλάξει αν αρκετοί άνθρωποι μορφωθούν για ένα θέμα, προσέλθουν για να διαμαρτυρηθούν και ψηφίσουν «σωστά» στις εκλογές.
Η πραγματικότητα είναι πολύ διαφορετική. Η Αυστραλία έχει πραγματικό συμφέρον να...

Bob James*
Ο John William Fleming, γενικά γνωστός ως «Chummy», γεννήθηκε το 1863 στο Derby της Αγγλίας, γιος Ιρλανδού πατέρα και Αγγλίδας μητέρας που πέθανε όταν ο ίδιος ήταν πέντε ετών. Ο παππούς του (από τη μητέρα του) ήταν «ταραξίας» και συμμετείχε στον αγώνα για τους νόμους περί καλαμποκιού, ενώ ο πατέρας του είχε επίσης συμμετάσχει σε απεργίες στο Derby.
Στα 10 του χρόνια έπρεπε να εργαστεί σε ένα εργοστάσιο κατασκευής μπότας στο Leicester. Ο εγκλεισμός στο εργοστάσιο και οι άσχημες συνθήκες εργασίας κατέστρεψαν την υγεία του και ενώ ήταν κλινήρης ως ασθενής άρχισε να προβληματίζεται και να αισθάνεται...

Υπάρχει μια ενδιαφέρουσα έκθεση των πολωνικών μυστικών υπηρεσιών σχετικά με τις δραστηριότητες του Μαχνό στα τέλη του 1923. Αφού εγκατέλειψε την Ουκρανία τον Αύγουστο του 1921, ο Μαχνό αντιμετώπισε τις δυσκολίες της ζωής στην εξορία. Μετακινήθηκε από διάφορα στρατόπεδα συγκέντρωσης στη Ρουμανία και στη συνέχεια στην Πολωνία, διανθισμένα με σύντομες περιόδους σχετικής, αλλά επιτηρούμενης, ελευθερίας. Καθ' όλη τη διάρκεια της παραμονής του εκεί, τον παρακολουθούσαν διάφορες μυστικές υπηρεσίες και τον καταδίωκε η σοβιετική κυβέρνηση για την έκδοσή του. Στην Πολωνία, ο Μαχνό και η σύζυγός του, Halyna Kuzmenko, παραπέμφθηκαν σε δίκη για υποτιθέμενο σχεδιασμό εξέγερσης στη Γαλικία. Στα...
Στο κτήριο της Ελληνικής κοινότητας της Μελβούρνης στις 18/07/2019
Με τον Ελευθεριακό στο Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι Πέρασμα, 22/01/2018

