Λεπτομέρειες

ngnm

Ιστορία Διεθνούς Αναρχικού Κινήματος

02 Αυγούστου 2025

Στις 30 Ιουλίου 1898 γεννήθηκε στο Sallent (Bages, Καταλονία) ο ελευθεριακός παιδαγωγός και αναρχοσυνδικαλιστής αγωνιστής Joan Climent Jaume Puig y Elias. Γιος μιας ρεπουμπλικανικής αγροτικής οικογένειας. Οι γονείς του ονομάζονταν Ramon Puig Carrera (εργάτης) και Magdalena Elias Pagès.

Σπούδασε στο κοσμικό σχολείο της πόλης του και πήρε μεταπτυχιακό δίπλωμα από το κανονικό σχολείο της Βαρκελώνης. Επηρεασμένος από τον παιδαγωγικό ορθολογισμό του Francesc Ferrer y Guardia και το Μοντέρνο Σχολείο του, συμμετείχε στο ορθολογιστικό σχολείο Farigola (1918) και δημιούργησε το Σχολείο της Φύσης στη γειτονιά Clot της Βαρκελώνης, ένα ελευθεριακό σχολικό κέντρο, με σχολική αποικία και το νεανικό περιοδικό Floreal, που θα επιβιώσει κατά τη δικτατορία του Rivera.

Το 1931, με την ανακήρυξη της Δημοκρατίας, το σχολείο θα αναπτυχθεί ακόμη περισσότερο. Ο Puig y Elias, αγωνιστής της Εθνικής Συνομοσπονδίας Εργασίας (CNT) από το 1916, συμμετέχει επίσης στο συνδικαλιστικό κίνημα, προεδρεύοντας από το 1932 του Τμήματος Δασκάλων του Συνδικάτου Διανοουμένων και Φιλελευθέρων Επαγγελμάτων της Βαρκελώνης, και παίρνει μέρος στα συνέδρια της CNT, υπερασπιζόμενος την νιδλέα του ελευθεριακού κομμουνισμού που θα χρησιμεύσει ως βάση για τις κοινωνικοποιημένες συλλογικότητες κατά τη διάρκεια της Επανάστασης. Τον Μάιο του 1936 είχε ενεργόισυμμετοχή στο συνέδριο της CNT στη Σαραγόσα.

Κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου, εκτός από τη συμμετοχή του στην Επαναστατική Επιτροπή του Clot και του Sant Martí de Provençals και στην Επιτροπή Πολιτισμού του Δημοτικού Συμβουλίου της Βαρκελώνης όπου εκπροσωπούσε την CNT, ήταν υπεύθυνος για την κολεκτιβοποίηση της διδασκαλίας, από το νηπιαγωγείο έως το πανεπιστήμιο, στο πλαίσιο της Επιτροπής του Νέου Ενιαίου Σχολείου (CENU). Τον Οκτώβριο του 1936, ως δημοτικός σύμβουλος Βαρκελώνης, ανέλαβε τον τομέα του πολιτισμού. Το 1937 συμμετείχε ως αντιπρόσωπος της Βαρκελώνης στην Εθνική Ολομέλεια Δασκάλων που δημιούργησε την Εθνική Βιομηχανική Ομοσπονδία (FNI) του κλάδου, συμμετείχε στην παρουσίαση του καταστατικού και έγινε γραμματέας Οργάνωσης και Προπαγάνδας. Τον ίδιο χρόνο επίσης συμμετείχε ως αντιπρόσωπος του Συνδικάτου Διανοουμένων και Φιλελευθέρων Επαγγελμάτων της Βαρκελώνης στην Περιφερειακή Ολομέλεια των Συνδικάτων της CNT. Τον Απρίλιο του 1938 διορίστηκε υφυπουργός υπό τον υπουργό Segundo Blanco González.

Με τη νίκη του Φράνκο αναγκάστηκε να εξοριστεί στη Γαλλία, όπου εγκλωβίστηκε σε διάφορα στρατόπεδα συγκέντρωσης. Στη συνέχεια εργάστηκε στον τομέα της γεωργίας και μπόρεσε να συμμετάσχει στην αντίσταση κατά των Ναζί στο «τάγμα Libertad» μεταξύ 1942 και 1944. Ήταν επίσης μέλος της Διεθνούς Αντιφασιστικής Αλληλεγγύης (SIA). Το 1945 ήταν γραμματέας της οργάνωσης της Εθνικής Επιτροπής του Ελευθεριακού Κινήματος στην Εξορία και, ένα χρόνο αργότερα, ενσωματώθηκε στην CNT στην Εξορία. Μεταξύ 1945 και 1948 πραγματοποίησε συγκεντρώσεις και συνέδρια σε όλη τη Γαλλία (Παρίσι, Tolosa, Montalban, Bordeaux, Narbona, Nimes, Marseille, Condom, Tours, Gleny, Agde, Brest, Rennes, Mende, Rouen, Sainte Livrade, Villeneuve-sur-Lot, Cherbourg, Casteljaloux, κ.λπ. ). Το 1947 έγινε γραμματέας Πολιτισμού και Προπαγάνδας της Εθνικής Επιτροπής του Ελευθεριακού Κινήματος στην Εξορία, αναπτύσσοντας έντονο πολιτιστικό έργο.

Then he left for America and, after a while in Venezuela, in 1952 he settled in Porto Alegre (Brazil), where he regented a bookstore and presided over the Spanish Society of Help Mutus against Francoist repression. He collaborated in the magazine Horizontes (1937) and is the author of several...

Περισσότερα …