
Σημείωση Μεταφραστή*: Ο Αλεξάντερ Μπέρκμαν πέθανε στις 28 Ιουνίου του 1936 σε ηλικία 66 ετών. Aυτό το κείμενο αποτελεί μια συνοπτική αφήγηση της πολυτάραχης ζωής του Ρώσου Αναρχικού από έναν σύντροφό του που προτίμησε να παραμείνει ανώνυμος και δημοσιεύτηκε στην Αναρχική επιθεώρηση «Vanquard» της Νέας Υόρκης, τον Αύγουστο του 1936 λίγους μήνες μετά τον θάνατό του.
Όταν ανακοινώθηκε το τραγικό τέλος του Αλεξάντερ Μπέρκμαν, πολλοί από τους μεγαλύτερους σε ηλικία συντρόφους του, που τον γνώριζαν προσωπικά, ένιωσαν ότι ο θάνατός του είχε αφήσει ένα κενό που δεν θα αναπληρώνονταν ποτέ. Αυτή ήταν η λογική μοίρα ενός ανθρώπου που, όταν ήταν μόλις είκοσι δύο ετών, ήταν έτοιμος να αφαιρέσει τη ζωή ενός άλλου, του οποίου ο βάναυσος εγωισμός έφερε δυστυχία και βάσανα σε χιλιάδες ανθρώπους. Στα εξήντα έξι του, έδωσε τέλος στη ζωή του όταν ένιωσε ότι δεν μπορούσε να υπηρετήσει άλλο τη ζωή.
Όταν ο Μπέρκμαν άρχισε να παίρνει εκδίκηση για τους απεργούς του Homestead πριν από σαράντα τέσσερα χρόνια, ήξερε ότι μια τέτοια πράξη μπορούσε να πληρωθεί μόνο με τον θάνατό του και ήταν έτοιμος να θυσιάσει τη νεανική του ζωή χωρίς δισταγμό για το αγανακτισμένο του αίσθημα δικαιοσύνης.
Ανεξάρτητα από το πώς αξιολογεί κανείς την πράξη του, κανείς δεν θα αμφιβάλλει για την ειλικρίνειά του αν είχε μόνο την υπομονή να εμβαθύνει στην περίπλοκη ψυχή της ανθρωπότητας και να μαντέψει τα μυστικά της. Όταν ένα άτομο, ιδιαίτερα ένας νέος άνδρας του οποίου η ζωή έχει ακόμα τα πάντα να προσφέρει, είναι έτοιμος να ρισκάρει τα πάντα χωρίς ελπίδα ανταπόδοσης, δεν πρέπει να αξιολογείται με τα συνηθισμένα κριτήρια. Αυτή είναι μια πράξη που μπορεί να εξηγηθεί μόνο όταν εκτιμηθούν τα κίνητρά της. Αυτός που δεν καταλαβαίνει πώς κάποιος θα μπορούσε να δώσει τα πάντα για έναν σκοπό που έφερε γι' αυτόν όλο το νόημα της ζωής, δεν θα καταλάβει ποτέ ένα άτομο σαν τον Μπέρκμαν.
Ο μέσος φιλισταίος που υπολογίζει τη ζωή του με βάση το κέρδος και τη ζημία, και του οποίου η σκληρή ψυχή δεν μπορεί να καταλάβει καμία πράξη που δεν υποκινείται από την επιθυμία για κέρδος, δεν θα δει ποτέ σε ανθρώπους σαν τον Μπέρκμαν κάτι άλλο εκτός από την ωμή βία που απειλεί την ύπαρξη της κοινωνίας. Δεν θα καταλάβουν ποτέ ότι δεν ήταν η ωμότητα του συναισθήματος που έκανε τον Μπέρκμαν να διαπράξει την πράξη του, αλλά ότι ήταν η αγάπη του για την ανθρωπότητα, ο σεβασμός του για την ανθρώπινη ζωή, που τον ώθησε να αφαιρέσει μια ζωή. Αυτό το σπάνιο χαρακτηριστικό χαρακτηρίζει τον Μπέρκμαν μέχρι το τέλος του και ήταν το κλειδί της προσωπικότητάς του.
Δεν είναι οι πολιτικές πεποιθήσεις κάποιου, αλλά τα εσωτερικά συναισθήματα που διαμορφώνουν τον χαρακτήρα. Ο Μπέρκμαν ήταν οτιδήποτε άλλο εκτός από άνθρωπος της δύναμης: ήταν άνθρωπος μεγάλης καλοσύνης, ειλικρινής φίλος και εξαιρετικός σύντροφος, κάποιος που ζούσε τις χαρές και τις λύπες των συνανθρώπων του. Η καθαρή σκέψη του, χρωματισμένη από μια κάπως αφελή συναισθηματικότητα, έκανε τους πάντες να τον αγαπούν. Σε αυτό έγκειται το στοιχειώδες μεγαλείο της προσωπικότητάς του, η ρίζα της ηθικής του επιρροής....

Anatoly Dubovik*
Ο Vasily Yurkov (Βασίλι Γιούρκοφ) καταγόταν από πτωχευμένη οικογένεια ευγενών. Αποφοίτησε από το τετρατάξιο δημοτικό σχολείο της Romenskoye. Περί το 1905 εντάχθηκε στο Κόμμα των Σοσιαλεπαναστατών (SR). Στα τέλη του ίδιου έτους προσχώρησε σε μια αντιπολιτευόμενη ομάδα που αρνήθηκε να υπακούσει στην κεντρική επιτροπή του κόμματος στη Romenskoye και στις αρχές του 1906, μαζί με τα υπόλοιπα μέλη της ομάδας, εντάχθηκε στους αναρχοκομμουνιστές. Ήταν μέλος της αναρχοκομμουνιστικής ομάδας «Μαύρο Κοράκι» (Black Crow) της Romne και συμμετείχε σε ένοπλες ενέργειες.
Συνελήφθη στη Romne τον Σεπτέμβριο του 1906, όταν η ομάδα διαλύθηκε. Μεταφέρθηκε στο Κίεβο και κρατήθηκε στις...

«Η διασπορά είναι η αρχή του θανάτου· η συνοχή είναι η εγγύηση της ζωής και της ανάπτυξης»
Αυτόν τον μήνα γιορτάζουμε τα 100 χρόνια της Οργανωτικής Πλατφόρμας της Γενικής Ένωσης των Αναρχικών, η οποία δημοσιεύθηκε από το περιοδικό Delo Truda («Η Υπόθεση των Εργατών») τον Ιούνιο του 1926. Αποτέλεσε καρπό των πολλαπλών εμπειριών κοινωνικού αγώνα που έζησε η Ομάδα Ρώσων Αναρχικών εξόριστων στη Γαλλία και έγινε σημείο αναφοράς για τη σκέψη γύρω από την ενότητα των αναρχικών στον ταξικό αγώνα.
Περισσότερο από μια απλή υπενθύμιση αυτού του ιστορικού κειμένου, που αποτελεί μία από τις πηγές από τις οποίες αντλεί...
Στο κτήριο της Ελληνικής κοινότητας της Μελβούρνης στις 18/07/2019
Με τον Ελευθεριακό στο Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι Πέρασμα, 22/01/2018

