«Η διασπορά είναι η αρχή του θανάτου· η συνοχή είναι η εγγύηση της ζωής και της ανάπτυξης»
Αυτόν τον μήνα γιορτάζουμε τα 100 χρόνια της Οργανωτικής Πλατφόρμας της Γενικής Ένωσης των Αναρχικών, η οποία δημοσιεύθηκε από το περιοδικό Delo Truda («Η Υπόθεση των Εργατών») τον Ιούνιο του 1926. Αποτέλεσε καρπό των πολλαπλών εμπειριών κοινωνικού αγώνα που έζησε η Ομάδα Ρώσων Αναρχικών εξόριστων στη Γαλλία και έγινε σημείο αναφοράς για τη σκέψη γύρω από την ενότητα των αναρχικών στον ταξικό αγώνα.
Περισσότερο από μια απλή υπενθύμιση αυτού του ιστορικού κειμένου, που αποτελεί μία από τις πηγές από τις οποίες αντλεί το especifismo, η Πλατφόρμα μας επαναφέρει σε προβλήματα που εξακολουθούμε να βιώνουμε και στη σημερινή ιστορική μας περίοδο.
«Η μόνη μέθοδος που οδηγεί, κατά τη γνώμη μας, στη λύση του προβλήματος της γενικής οργάνωσης είναι η συνένωση των ενεργών αγωνιστών του αναρχισμού πάνω σε σαφείς θέσεις: ιδεολογικές, τακτικές και οργανωτικές, δηλαδή πάνω στη βάση ενός περισσότερο ή λιγότερο ολοκληρωμένου και ομοιογενούς προγράμματος».
Μέσα από μια γενική ανάλυση της ταξικής πάλης στη Ρωσία και των εμπειριών της Σοσιαλιστικής Επανάστασης του 1917, η Πλατφόρμα επεδίωξε να καθορίσει τη θέση των αναρχικών απέναντι στο κράτος και το κεφάλαιο, καθώς και τη στάση τους δίπλα στους εργάτες και τους αγρότες τόσο στην προεπαναστατική όσο και στη μετεπαναστατική περίοδο.
Η Πλατφόρμα αποτελεί σημείο καμπής στην ιστορία του αναρχισμού, καθώς στόχευσε στο να αντιμετωπίσει τη διάσπαση των αναρχικών στη Ρωσία και σε ολόκληρο τον κόσμο, οι οποίοι είχαν στραφεί προς ατομικιστικές, συνθετιστικές ή αναρχοσυνδικαλιστικές πρακτικές, αναδεικνύοντας τις εγγενείς αδυναμίες εκείνων που δεν είναι οργανωμένοι σε μια πολιτική αναρχική οργάνωση πλατφορμιστικού/προγραμματικού τύπου.
Απέναντι σε αυτό το γενικό πρόβλημα, το οποίο εξακολουθούμε να αντιμετωπίζουμε μέχρι σήμερα, δηλαδή τον ατομικισμό μέσα στις γραμμές του αναρχικού κινήματος, το κείμενο προτείνει την ενότητα των αναρχικών πάνω σε κοινές ιδεολογικές, στρατηγικές και οργανωτικές βάσεις, μέσα από ένα ομοιογενές πρόγραμμα που θα καθοδηγεί τον αγωνιστή και θα λειτουργεί ως οδηγός, υιοθετούμενο από τις εργαζόμενες μάζες.
Μέσα στην ίδια την κοινωνική πάλη ενσαρκώνεται αυτό το πρόγραμμα, το οποίο αποτελεί το κύριο καθήκον της αναρχικής οργάνωσης, δίνοντας προσανατολισμό και νόημα στην αγωνιστική δράση και εκφράζοντας όλη τη δύναμη των αναρχικών ιδεών που παραμένουν διάσπαρτες.
Coordenacao Anarquista Brasileira (CAB - Βραζιλιάνικος Αναρχικός Συντονισμός)
