
Το 1919 διευθυντής της λαϊκής, ελευθεριακής εφημερίδας «A Plebe» στο Σάο Πάολο ήταν ο Edgard Leuenroth.
Κατά τη διάρκεια μιας τότε επιβεβαιωμένης απεργίας της Light, μια ομάδα φοιτητών της Νομικής ξεκίνησε να αντικαταστήσει τους απεργούς, και η «A Plebe» κυκλοφόρησε με τον ακόλουθο «τίτλο» στην πρώτη σελίδα του φύλλου της 30ής Οκτωβρίου 1919: «Άλλη μια τρομερή πράξη ηρωισμού — Μας πληροφορούν ότι σύντομα οι τάξεις υπεράσπισης της δημόσιας ηθικής, εγκατεστημένες στους δρόμους των Ipiranga, Timbiras και στις γύρω περιοχές (τότε ζώνη ανοχής), θα κηρύξουν απεργία εναντίον των αντίστοιχων αφεντικών τους, λόγω υπερβολικής εργασίας και χαμηλών τιμών των αντίστοιχων αμοιβών τους. “Να προληφθούν οι απεργοσπάστες ώστε να είναι έτοιμοι να αντικαταστήσουν τους απεργούς στην κατάλληλη στιγμή.”»
Αυτό προκάλεσε επίθεση εναντίον της εφημερίδας. Στα γραφεία της εφημερίδας, στην οδό das Flores, σημερινή Silveira Martins, βρίσκονταν μόνο οι Edgard Leuenroth και Affonso Schmidt, ο εκδότης της. Από το Largo de São Francisco, κάποιος τηλεφώνησε για να ειδοποιήσει ότι μια ομάδα φοιτητών ετοιμαζόταν να φύγει από εκεί με σκοπό να επιτεθεί στην εφημερίδα.
Ο Affonso Schmidt, φεύγοντας από τον χώρο, τοποθέτησε την ακόλουθη πινακίδα στην είσοδο: «Ενοικιάζεται».
Ο Edgard Leuenroth παρέμεινε ακόμη εκεί, αλλά αναγκάστηκε να διαφύγει από το πίσω μέρος, όπου υπήρχε ένα πριονιστήριο. Το τυπογραφείο λεηλατήθηκε, όπως και η αίθουσα σύνταξης που βρισκόταν στην οδό 15 Νοεμβρίου. Ό,τι υπήρχε εκεί πετάχτηκε στον δρόμο και κάηκε. Χιλιάδες αντίτυπα ενός βιβλίου των Edgard Leuenroth και Helio Negro («Τι είναι ο Μαξιμαλισμός ή ο Μπολσεβικισμός: Κομμουνιστικό Πρόγραμμα») κάηκαν, αν και πριν από αυτό πολλές εκατοντάδες αντίτυπα τα πήραν απλοί άνθρωποι του λαού.
Την αμέσως επόμενη μέρα, η εφημερίδα επανεμφανίστηκε με τον ακόλουθο τίτλο στην πρώτη σελίδα: «Η Plebe Είναι Αθάνατη Όπως ο Φοίνικας του Παλιού Θρύλου — Αναγεννιέται Από τις Ίδιες της τις Στάχτες». Την προηγούμενη ημέρα, κάποια τυπογραφικά κιβώτια είχαν καταστραφεί και η εφημερίδα κυκλοφόρησε με πολύ πρόχειρη εκτύπωση, λόγω των ζημιών που είχε υποστεί του πιεστήριο.
*Πηγή: https://www.facebook.com/marcolino.jeremias.2025
Στη φωτογραφα ο Affonso Schmidt
...
Στις 15/5/1925, δολοφονήθηκε ένας από τους σημαντικότερους Βούλγαρους ποιητές – ο Γκεόργκι Μίλεφ Κασάμποφ, γνωστός ως Γκέο Μίλεφ.
Εξοντωμένος από την τότε μοναρχοφασιστική εξουσία, παραμένει σύμβολο του ελεύθερου πνεύματος και της αδιαλλαξίας απέναντι στην τυραννία. Γεννημένος στις 15 Ιανουαρίου 1895 στην πόλη Ράντνεβο, ο Γκέο Μίλεφ έγινε η φωνή του εξπρεσιονισμού στη Βουλγαρία και εργάστηκε ως συντάκτης στα περιοδικά «Βεζνί» και «Πλάμακ» (Φλόγα).
Λόγω των αντιφασιστικών του έργων, και κυρίως του ποιήματος «Σεπτέμβριος» (αφιερωμένο στην αποτυχημένη και κατασταλθείσα από τη μοναρχοφασιστική εξουσία Εξέγερση του Σεπτεμβρίου του 1923), καταδικάστηκε σε φυλάκιση και πρόστιμο.
Στενός φίλος διακεκριμένων αναρχικών της εποχής, όπως...

Julio Reyero*
Κάθε φορά που τα μέσα ενημέρωσης και μεγάλο μέρος των ιστορικών στρέφουν το βλέμμα τους στην περίοδο της τελευταίας μεγάλης ένοπλης σύγκρουσης στην Ισπανία, είναι δύσκολο να βρεθεί μια θετική αναγνώριση του έργου των αναρχικών της εποχής. Στη συντριπτική πλειονότητα των περιπτώσεων, η ύπαρξή τους απλώς αγνοείται: όλοι παρουσιάζονται ως Ρεπουμπλικάνοι που υπερασπίζονταν τις δημοκρατικές ελευθερίες της νόμιμα εγκαθιδρυμένης κυβέρνησης. Ωστόσο, σαν τον «αναρχικό του Σρέντινγκερ» (anarquista de Schrodinger), οι φάλαγγες της CNT και της FAI εμφανίζονται με θαυμάσιο τρόπο κάθε φορά που πρόκειται να τους αποδοθεί οποιοδήποτε έγκλημα ή λεηλασία.
Έτσι, ενώ αποσιωπάται η κοινωνικοποίηση της...
Στο κτήριο της Ελληνικής κοινότητας της Μελβούρνης στις 18/07/2019
Με τον Ελευθεριακό στο Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι Πέρασμα, 22/01/2018

