
Από τον Morgan P.*
Σε αυτό το άρθρο, που συντάχθηκε σε συνεννόηση με τους Σουδανούς συντρόφους μας, παρέχουμε μια γραπτή περιγραφή του πώς δημιουργήθηκε η οργάνωση που είναι σήμερα γνωστή ως Anarchist Group in Sudan (AGS).
Το 2024, η Επιτροπή Διεθνών Σχέσεων της Black Rose/Rosa Negra άρχισε να συνεργάζεται στενά με αναρχικούς επαναστάτες στο Σουδάν. Αυτή η σχέση περιελάμβανε την ανταλλαγή ιδεών, πρακτικών συμβουλών και υποστήριξης. Νωρίτερα το 2025, η Black Rose/Rosa Negra οργάνωσε μια εκστρατεία για τη συγκέντρωση 20.000 δολαρίων ΗΠΑ για λογαριασμό των Σουδανών συντρόφων μας, τα οποία από τότε έχουν χρησιμοποιήσει για την αγορά ενός τυπογραφικού πιεστηρίου.
Η Σουδανική Επανάσταση ήταν μία από τις μεγαλύτερες επαναστατικές εξεγέρσεις του 21ου αιώνα. Όπως και πολλές άλλες μεγάλες επαναστάσεις, έχει —τουλάχιστον προς το παρόν— κατασταλεί με αίμα και δικτατορία. Αλλά, όπως και όλες οι μεγάλες επαναστάσεις, ήταν ένα χωνευτήρι που σφυρηλάτησε σημαντικές νέες πολιτικές ιδεολογίες και τάσεις.
Αν και ο αναρχισμός δεν είναι κάτι καινούργιο στην Αφρική, όπως και σε πολλά άλλα μέρη του κόσμου, πρόσφατα έχει δυσκολευτεί να ξεπεράσει το στάδιο της διανοητικής παράδοσης ή του τρόπου ζωής και να εξελιχθεί σε ένα ζωντανό κίνημα με ουσιαστικές στρατηγικές προτάσεις. Αφοσιωμένοι πλήρως στα κοινωνικά κινήματα που οδήγησαν στην Σουδανική Επανάσταση και ταυτόχρονα αναπτύσσοντας τη δική τους επίσημη πολιτική οργάνωση, οι αναρχικοί στο Σουδάν κατάφεραν να αναπτύξουν μια επαναστατική πρακτική που έχει πραγματική σημασία για την ταξική πάλη στη χώρα τους. Παρά το γεγονός ότι οι συνθήκες τους είναι πολύ διαφορετικές από τις δικές μας εδώ στις ΗΠΑ, μπορούμε ακόμα να αντλήσουμε πολύτιμα διδάγματα από τις εμπειρίες τους, τόσο στη διαδικασία της επαναστατικής πάλης, όσο και στην τρέχουσα κατάσταση επιβίωσης υπό συνθήκες εμφυλίου πολέμου και έντονης καταστολής.
Πριν από το ξέσπασμα των μαζικών διαδηλώσεων τον Δεκέμβριο του 2018, το Σουδάν βίωνε ήδη μια σιγοβράζουσα αντίθεση στη δικτατορία του Omar al-Bashir και στις συντριπτικές οικονομικές συνθήκες που αντιμετώπιζε ο λαός υπό την ηγεσία του. Και αυτή η ατμόσφαιρα διαδοχικών εκρήξεων διαδηλώσεων φοιτητών και εργατών ενθάρρυνε τους νέους φοιτητές ακτιβιστές να μελετήσουν και να αναζητήσουν ιδεολογίες που θα τους βοηθούσαν να ξεπεράσουν τα πολλά εμπόδια που αντιμετώπιζαν. Ήταν αυτή η περίοδος που μερικά από τα ιδρυτικά μέλη της Αναρχικής Ομάδας του Σουδάν (AGS) ανακάλυψαν για πρώτη φορά τον αναρχισμό και ίδρυσαν την οργάνωση ως μια μικρή ομάδα πέντε συντρόφων τον Απρίλιο του 2017.
Η AGS ήταν αρχικά μια μικρή φοιτητική οργάνωση και ξεκίνησε εστιάζοντας τις προσπάθειές της στην ίδρυση ενός ιδρύματος στα πανεπιστήμια του Σουδάν. Οργανώθηκε κρυφά και επικεντρώθηκε στα μικρότερα, πιο περιφερειακά πανεπιστήμια, όπου η επιτήρηση από το κράτος δεν ήταν τόσο έντονη. Στο πλαίσιο της σουδανικής αντιπολίτευσης, η μυστικότητα ήταν κοινή πρακτική. Η ίδια η AGS απέφευγε στρατηγικά την άμεση αντιπαράθεση με την εξουσία, με τα μέλη της να προσπαθούν να ενταχθούν σε χώρους ευρείας λαϊκής πάλης, ιδίως σε φοιτητικές ενώσεις. Η εμβέλεια της ομάδας αυξήθηκε καθώς ήρθε σε επαφή με περισσότερους νέους ακτιβιστές που αναζητούσαν εναλλακτικές λύσεις στις αποτυχημένες και παρωχημένες πολιτικές ιδεολογίες του παρελθόντος.
Καθώς η οργάνωση μεγάλωνε, προσέλκυσε επαγγελματίες όπως δικηγόρους και μηχανικούς — οι οποίοι, μέσω...

Ο κυβερνήτης, ο καπιταλιστής και ο ιερέας ξεκουράστηκαν εκείνο το απόγευμα στη σκιά μιας μελιάς, που έλαμπε έντονα στο φαράγγι μιας οροσειράς.
Ο καπιταλιστής, εμφανώς αναστατωμένος, χτύπησε τη σάρκα ενός κόκκινου μικρού βιβλίου με τα χέρια του και είπε μεταξύ λυγμού και αναστεναγμού:
“Όλα έχουν χαθεί: τα χωράφια μου, το κοπάδι μου, οι μύλοι μου, τα εργοστάσιά μου, όλα τώρα ελέγχονται από τους επαναστάτες.”
Ο κυβερνήτης, τρέμοντας από οργή, είπε:
“Έχει τελειώσει, τώρα κανείς δεν σέβεται την εξουσία.”
Και ο ιερέας σήκωσε τα μάτια του στον ουρανό και με λύπη είπε:
“Κακή αιτία: αυτή δολοφόνησε την πίστη!”
Οι...

Γιάννης Ζαφειριάδης
Ανάμεσα στο δίπολο "λαός ή τάξη", δηλαδή ανάμεσα σε μια ξεκάθαρα ταξική προσέγγιση της καπιταλιστικής κοινωνίας με βάση την εκμετάλλευση της εργασίας, την άντληση της υπεραξίας από το Κεφάλαιο κλπ και σε μια πιο συγκεχυμένη πολιτική στάση με λαϊκιστικό πρόσημο, που βάζει στο ίδιο τσουβάλι (μικρο)εκμεταλλευτές και εκμεταλλευόμενους με βάση μια χοντροκομμένη διαίρεση της κοινωνίας σε "λαό" και "Κολωνάκι", ήμουν και είμαι πάντα με την πρώτη.
Τις θέσεις αυτές τις έχω αποτυπώσει άλλωστε και σε μπροσούρα της Πρωτοβουλίας Ortus με τίτλο "Η Εργατική Τάξη και οι σύμμαχοί της" σε ξεχωριστό μάλιστα κεφάλαιο.
Αυτή η θέση όμως μπορεί...
Στο κτήριο της Ελληνικής κοινότητας της Μελβούρνης στις 18/07/2019
Με τον Ελευθεριακό στο Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι Πέρασμα, 22/01/2018

