
Ζούμε σε μια εποχή που τα κλασικά παραδοσιακά εργαλεία της πολιτικής του Διαφωτισμού και των κινημάτων που ανέπτυξαν δεν μπορούν να απαντήσουν. Ξανά και ξανά κατά τη διάρκεια της πολιτικής αναταραχής των τελευταίων δυο ετών στην Παλαιστίνη, άνθρωποι από όλα τα πολιτικά στρώματα εξέφρασαν την απορία γιατί υπάρχουν Αναρχικοί που εξακολουθούν να καταγγέλλουν και να αντιτίθενται στον αυταρχισμό, από τον Νετανιάχου μέχρι τον Τραμπ ή τη Χαμάς, και έρχονται απέναντι στους Κρατιστές, του Φονταμενταλιστές και τους ακροδεξιούς.
Με λίγα λόγια, φαίνεται να εκπλήσσονται έντονα που κάποιοι Αναρχικοί αγωνίζονται να παραμείνουν Αναρχικοί. Στην ευρύτερη αριστερά και σε εκείνους τους Αναρχικούς που παραμένουν στην σφαίρα της, υπάρχει μια ατελείωτη ροπή με αφορμή το παλαιστινιακό που έκλεισε το μάτι στον θρησκευτικό φονταμενταλισμό αλλά στον κρατισμό υψώνοντας την σημαία του εθνικιστικού αραβικού κινήματος και είναι διεθνώς ως η αναγνωρισμένη για το εν λόγω κράτος. Πολλοί δε σοκαρίστηκαν στην ιδέα ότι μπορεί κάποιος να υποστηρίξει τον Παλαιστινιακό λαό που δολοφονείται από το Ισραήλ επιμένοντας στο «ούτε θεός – ούτε αφέντης» - πόσο μάλλον Κράτος, υπερασπίζοντας την Αναρχική δέσμευση στην ελευθερία που σημαίνει ασυμβίβαστη αντίθεση σε επιβλαβείς και καταπιεστικές συλλογικές ιδεολογίες.
Φυσικά, στην πράξη υπάρχουν μερικές φορές πολύπλοκες στρατηγικές σκέψεις, αλλά οι Αναρχικοί δεν πρέπει να σταματήσουν να υποστηρίζουν τις Αναρχικές αξίες και να εργάζονται για τους Αναρχικούς σκοπούς. Αυτό δεν πρέπει να εκπλήσσει κανέναν.
Ωστόσο, το Παλαιστινιακό -και όχι μόνο- αποκάλυψε για άλλη μια φορά ότι πολλοί άνθρωποι βλέπουν τον αναρχισμό όχι ως ηθική φιλοσοφία ή σύνολο αξιών, αλλά ως μια παράξενη υποκουλτούρα μέσα στην αριστερά που αυτή αναζητά ένα διαφορετικό Κράτος ή μπορεί να συμμαχήσει με τον θρησκευτικό φονταμενταλισμό αν αυτός βοηθάει γεωπολιτικά την αντίσταση στον εχθρό τους ως ένα ακόμα σύνολο εργαλείων και τακτικών.
Ο Αναρχισμός όμως δεν χαρίζεται σε αυτήν τη συσχέτιση. Δεν είναι μια σημαία ευκαιρίας. Ως Αναρχικοί αντιτιθέμεθα σε κάθε κυριαρχία και περιορισμό των ανθρώπων. Επιδιώκουμε έναν κόσμο διαρκώς επεκτεινόμενης ελευθερίας και δυνατοτήτων, καθώς όλα τα πράγματα που μας περιορίζουν και μας ελέγχουν ξεριζώνονται ή παρακάμπτονται. Πιστεύουμε ότι ένα τέτοιο όραμα είναι εφικτό επειδή τελικά δεν βλέπουμε τις ατομικές ελευθερίες ως συγκρουόμενες μεταξύ τους. Δεν χωρίζουμε τον κόσμο σε διακριτές ομάδες προσφιλείς σε εμάς, αλλά επιδιώκουμε να οικοδομήσουμε μεγαλύτερη διασύνδεση. Αυτό συμβαίνει επειδή βλέπουμε την ελευθερία ως σύνολο.
Νοιαζόμαστε για όλους και επιδιώκουμε να τους απελευθερώσουμε όλους. Όχι απλώς ανθρώπους κάποιας πολιτισμικής ή θρησκευτικής φυλής. Είμαστε δίπλα σε όσους αδικούνται και αγωνιζόμαστε για την Ελευθερία. Αυτό σημαίνει αντίσταση σε όλους τους περιορισμούς. Από δικτάτορες μέχρι αστυνομικούς, μουλάδες, πολιτικούς και στην επιβολή των επιθυμιών οποιαδήποτε πλειοψηφίας. Παραμένουμε ενάντια στα θρησκευτικά συστήματα που κρατούν τους ανθρώπους υποταγμένους σε μια μεταφυσική πίστη, καθώς και στα πολιτικά και οικονομικά συστήματα που κρατούν δισεκατομμύρια στη φτώχεια και την πείνα υποταγμένους κάτω από το κράτος ή την Αγορά.
Ο αγώνας για την Ελευθερία δεν τελειώνει με κάποιο απλοϊκό αίτημα όπως ένα καλύτερο σύστημα δικαιωμάτων ιδιοκτησίας, δημιουργία Κράτους ή το τέλος ενός αποικισμού. Δεν υπάρχει «καλό ή κακό Κράτος», όπως ακριβώς δεν υπάρχουν ποτέ «αναγκαίες εξαιρέσεις». Ο Αναρχισμός είναι τόσο ασυμβίβαστος όσο και τολμηρός. Κάθε φορά που...

Η Φεντεραλιστική Ένωση Αναρχικών (Φ.Ε.ΑΝ.) είναι οργάνωση της ταξικής και επαναστατικής πάλης, πολιτικός φορέας και εκφραστής του αναρχισμού και της μεγάλης κινηματικής του παράδοσης σε ολόκληρο τον κόσμο. Στρατηγικός της στόχος είναι η Κοινωνική Επανάσταση, η ανατροπή της εξουσίας κράτους και κεφαλαίου και η οικοδόμηση μιας ελευθεριακής κοινωνίας βασισμένης στην συλλογική αυτοδιεύθυνση, την αλληλεγγύη και την κοινωνική ισότητα. Μιας κοινωνίας στην οποία η παραγωγή, οι υπηρεσίες και όλες οι υποθέσεις του κοινωνικού βίου θα βρίσκονται στα χέρια της ίδιας της κοινωνικής βάσης και των συλλογικών της οργάνων.
Η Φ.Ε.ΑΝ. συγκροτήθηκε τον Νοέμβριο του 2025, σε μια εποχή που χαρακτηρίζεται...

Ο καπιταλισμός είναι ένα παγκόσμιο σύστημα – δεν υπάρχει σε κλειστή, εθνική κλίμακα, αλλά ως οικονομία ολόκληρου του κόσμου.
Οι αλυσίδες παραγωγής είναι παγκοσμιοποιημένες σε τέτοιο βαθμό που ένα προϊόν τόσο απλό όσο ένα κατεψυγμένο γεύμα μπορεί να διασχίσει πολλά σύνορα πριν πωληθεί. Φασόλια από την Αίγυπτο, μπαχαρικά από την Τουρκία και κρέας από την Αυστραλία μαγειρεύονται σε εργοστάσια στην Αγγλία, συσκευάζονται σε πλαστικό από την Κίνα και πωλούνται σε ένα σούπερ μάρκετ στην Ιρλανδία.
Σε κάθε μία από αυτές τις χώρες, οι εργοδότες και οι κυβερνήσεις εκμεταλλεύονται τους εργαζόμενους για το κέρδος. Σε αυτή τη διαδικασία, ο καπιταλισμός...
Στο κτήριο της Ελληνικής κοινότητας της Μελβούρνης στις 18/07/2019
Με τον Ελευθεριακό στο Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι Πέρασμα, 22/01/2018

