
Από τον Morgan P.*
Σε αυτό το άρθρο, που συντάχθηκε σε συνεννόηση με τους Σουδανούς συντρόφους μας, παρέχουμε μια γραπτή περιγραφή του πώς δημιουργήθηκε η οργάνωση που είναι σήμερα γνωστή ως Anarchist Group in Sudan (AGS).
Το 2024, η Επιτροπή Διεθνών Σχέσεων της Black Rose/Rosa Negra άρχισε να συνεργάζεται στενά με αναρχικούς επαναστάτες στο Σουδάν. Αυτή η σχέση περιελάμβανε την ανταλλαγή ιδεών, πρακτικών συμβουλών και υποστήριξης. Νωρίτερα το 2025, η Black Rose/Rosa Negra οργάνωσε μια εκστρατεία για τη συγκέντρωση 20.000 δολαρίων ΗΠΑ για λογαριασμό των Σουδανών συντρόφων μας, τα οποία από τότε έχουν χρησιμοποιήσει για την αγορά ενός τυπογραφικού πιεστηρίου.
Η Σουδανική Επανάσταση ήταν μία από τις μεγαλύτερες επαναστατικές εξεγέρσεις του 21ου αιώνα. Όπως και πολλές άλλες μεγάλες επαναστάσεις, έχει —τουλάχιστον προς το παρόν— κατασταλεί με αίμα και δικτατορία. Αλλά, όπως και όλες οι μεγάλες επαναστάσεις, ήταν ένα χωνευτήρι που σφυρηλάτησε σημαντικές νέες πολιτικές ιδεολογίες και τάσεις.
Αν και ο αναρχισμός δεν είναι κάτι καινούργιο στην Αφρική, όπως και σε πολλά άλλα μέρη του κόσμου, πρόσφατα έχει δυσκολευτεί να ξεπεράσει το στάδιο της διανοητικής παράδοσης ή του τρόπου ζωής και να εξελιχθεί σε ένα ζωντανό κίνημα με ουσιαστικές στρατηγικές προτάσεις. Αφοσιωμένοι πλήρως στα κοινωνικά κινήματα που οδήγησαν στην Σουδανική Επανάσταση και ταυτόχρονα αναπτύσσοντας τη δική τους επίσημη πολιτική οργάνωση, οι αναρχικοί στο Σουδάν κατάφεραν να αναπτύξουν μια επαναστατική πρακτική που έχει πραγματική σημασία για την ταξική πάλη στη χώρα τους. Παρά το γεγονός ότι οι συνθήκες τους είναι πολύ διαφορετικές από τις δικές μας εδώ στις ΗΠΑ, μπορούμε ακόμα να αντλήσουμε πολύτιμα διδάγματα από τις εμπειρίες τους, τόσο στη διαδικασία της επαναστατικής πάλης, όσο και στην τρέχουσα κατάσταση επιβίωσης υπό συνθήκες εμφυλίου πολέμου και έντονης καταστολής.
Πριν από το ξέσπασμα των μαζικών διαδηλώσεων τον Δεκέμβριο του 2018, το Σουδάν βίωνε ήδη μια σιγοβράζουσα αντίθεση στη δικτατορία του Omar al-Bashir και στις συντριπτικές οικονομικές συνθήκες που αντιμετώπιζε ο λαός υπό την ηγεσία του. Και αυτή η ατμόσφαιρα διαδοχικών εκρήξεων διαδηλώσεων φοιτητών και εργατών ενθάρρυνε τους νέους φοιτητές ακτιβιστές να μελετήσουν και να αναζητήσουν ιδεολογίες που θα τους βοηθούσαν να ξεπεράσουν τα πολλά εμπόδια που αντιμετώπιζαν. Ήταν αυτή η περίοδος που μερικά από τα ιδρυτικά μέλη της Αναρχικής Ομάδας του Σουδάν (AGS) ανακάλυψαν για πρώτη φορά τον αναρχισμό και ίδρυσαν την οργάνωση ως μια μικρή ομάδα πέντε συντρόφων τον Απρίλιο του 2017.
Η AGS ήταν αρχικά μια μικρή φοιτητική οργάνωση και ξεκίνησε εστιάζοντας τις προσπάθειές της στην ίδρυση ενός ιδρύματος στα πανεπιστήμια του Σουδάν. Οργανώθηκε κρυφά και επικεντρώθηκε στα μικρότερα, πιο περιφερειακά πανεπιστήμια, όπου η επιτήρηση από το κράτος δεν ήταν τόσο έντονη. Στο πλαίσιο της σουδανικής αντιπολίτευσης, η μυστικότητα ήταν κοινή πρακτική. Η ίδια η AGS απέφευγε στρατηγικά την άμεση αντιπαράθεση με την εξουσία, με τα μέλη της να προσπαθούν να ενταχθούν σε χώρους ευρείας λαϊκής πάλης, ιδίως σε φοιτητικές ενώσεις. Η εμβέλεια της ομάδας αυξήθηκε καθώς ήρθε σε επαφή με περισσότερους νέους ακτιβιστές που αναζητούσαν εναλλακτικές λύσεις στις αποτυχημένες και παρωχημένες πολιτικές ιδεολογίες του παρελθόντος.
Καθώς η οργάνωση μεγάλωνε, προσέλκυσε επαγγελματίες όπως δικηγόρους και μηχανικούς — οι οποίοι, μέσω...

Σημείωση Μεταφραστή*: Προεκτείνοντας τη ρήση του Ντεζάκ «την εξουσία την είδαμε. Και τα έργα της την καταδικάζουν», το ίδιο ισχύει και για την Αριστερά, σε όλες τις εκδοχές. Σε αυτό το σημαντικό σχόλιο, ο Νόαμ Τσόσμκι μας υπενθυμίζει το πώς η αντιεξουσιαστική διορατικότητα του Μπακούνιν σε σχέση με την Αριστερά, δηλαδή τον εξουσιαστικό σοσιαλισμό, προέβλεψε την μετέπειτα δυστοπία που θα συνεχίζει να επιστρέφει ως τις μέρες μας ως τραγωδία αν δεν αποφασίσουμε να απεμπλακούμε από αυτήν και ως Αναρχικοί το αντιαυταρχικό κομμάτι του σοσιαλισμού να την αποτινάξουμε από πάνω μας.
Είναι τραγωδία και καταστροφή το γεγονός ότι η Αριστερά...

Στις 28 Οκτωβρίου 1954, πέθανε ο Enrique Hermenegildo Flores Magón, δημοσιογράφος και εξέχων Μεξικανός αναρχικός επαναστάτης. Μαζί με τους αδελφούς του Ricardo και Jesus, ήταν ένας από τους προδρόμους της Μεξικανικής Επανάστασης του 1910.
Το 1905, έγιναν μέλη του Οργανωτικού Συμβουλίου του Μεξικανικού Φιλελεύθερου Κόμματος (PLM), το οποίο αποτέλεσε πλατφόρμα για την προώθηση της κοινωνικής επανάστασης μέσω απεργιών και ένοπλων εξεγέρσεων, εκφράζοντας πολιτικές και κοινωνικές προσδοκίες ενάντια στο καθεστώς του Porfirio Diaz.
Οι αδελφοί Magón προώθησαν την εξέγερση της Baja California (Μπάχα Καλιφόρνια) το 1911, με στόχο τη δημιουργία ενός απελευθερωμένου εδαφικού χώρου και ενός ελευθεριακού προσανατολισμού στο...
Στο κτήριο της Ελληνικής κοινότητας της Μελβούρνης στις 18/07/2019
Με τον Ελευθεριακό στο Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι Πέρασμα, 22/01/2018

