
Αργύρης Αργυριάδης
H Αναρχία αποτελεί ένα πολύμορφο σύνολο πολιτικών ιδεών και εκφράζει την δυνατότητα οργάνωσης μιας κοινωνίας χωρίς εξουσία. Κατά την διάρκεια του 19ου αιώνα ο Αναρχισμός αποτέλεσε ένα σημαντικό κοινωνικό κίνημα με αρκετή επιρροή και υποστηρικτές τόσο στην «γενέτειρα» του Ευρώπη όσο και στην πολλά υποσχόμενη τότε νεαρή Αμερική. Αν και οι Αμερικανοί επηρεάζονται (αλλά δεν επηρεάζουν) από τον Ευρωπαϊκό Αναρχισμό, ο Αμερικανικός Αναρχισμός ειδικά στις ΗΠΑ ακολουθεί μια ξεχωριστή πορεία στον τρόπο διαμόρφωσης του αρκετές φορές άγνωστη στους πολλούς η οποία αν απομονωθεί από το ιστορικό κοινωνικό πλαίσιο τους μπορεί να οδηγήσει σε λανθασμένα συμπεράσματα. Ο αναρχισμός για αρκετούς είναι το σημείο που τέμνονται δυο αρκετά ανταγωνιστικές και αντικρουόμενες θεωρήσεις της κοινωνικής οργάνωσης αλλά και θέασης του ανθρώπου, ο αντιεξουσιαστικός σοσιαλισμός και ο άκρατος φιλελευθερισμός. Στην Αμερική το στοιχείο αυτό εκφράσθηκε έντονα με την ροπή προς τον Ατομικιστικό Αναρχισμό ο οποίος διαφέρει αρκετά όπως θα δούμε στην συνέχεια από τον Ευρωπαϊκό Στιρνερικό Ατομικισμό.
Ο Πόλεμος της Ανεξαρτησίας των ΗΠΑ, ήταν ο ένοπλος αγώνας εναντίον της καταπιεστικής Αυτοκρατορίας και αποτέλεσε την κορύφωση των πολιτικών διεργασιών του δεύτερου μισού του 18ου αιώνα. Για αρκετούς πέρα από το οικονομικό στοιχείο (βαριοί φόροι) ήταν και ένας αγώνας ενάντια στην ελέω θεού βασιλεία και την απελευθέρωση του ατόμου εφόσον "όλοι οι άνθρωποι δημιουργούνται ίσοι", βασικό στοιχείο της Διακήρυξης της Ανεξαρτησίας που συνέταξε ο Τόμας Τζέφερσον. Η οικονομία των ΗΠΑ, την περίοδο 1815-1850, χαρακτηρίστηκε από ένα συνεχές ρεύμα αποίκων, κυρίως Ευρωπαίων, που εγκατέλειπαν την γηραιά ήπειρο, για να κατοικήσουν μια νέα γη που η αφθονία του χώρου και η ευκαιρία για πλούτο ήταν πρωτόγνωρες. Ο Αμερικανικός Εμφύλιος Πόλεμος είναι ιδιαίτερα σημαντικό ιστορικό γεγονός με βαρύ αντίκτυπο στην αμερικανική κοινωνία και οικονομία. Ο πόλεμος αυτός ήταν αποτέλεσμα κυρίως των πολύ σοβαρών οικονομικών διαφορών μεταξύ των πολιτειών αλλά και του πολιτειακού συστήματος, με την δουλεία να αποτελεί μια από τις κύριες αιτίες του εμφυλίου πολέμου. Αιτία που στην συνέχεια αποδυναμώθηκε και οι νόμοι Τζιμ Κρόου το 1877 σύντομα στέρησαν από πολλούς Αφροαμερικανούς τα εκλογικά τους δικαιώματα. Παράλληλα η αστικοποίηση του Βορρά και η συνεχιζόμενη αθρόα προσέλευση μεταναστών από την Βόρεια και Ανατολική Ευρώπη επιτάχυνε την εκβιομηχάνιση της χώρας, που κράτησε έως το 1929 όχι μόνο προμήθευσε με εργατικό πληθυσμό την νέα αναδυόμενη βιομηχανική οικονομία, άλλαξε και την αμερικανική κουλτούρα.
Όμως ότι φαινομενικά κερδήθηκε προς όφελος του «ίσου ανθρώπου» ανθρώπου και της αποκέντρωσης αποδυναμώθηκε με την δημιουργία ενός συνταγματικού μηχανισμού που θύμιζε μοναρχικό κράτος κάτω από ένα «δημοκρατικό» μανδύα που καθορίζονταν από τα συμφέροντα των αφεντικών της νέας Αμερικανικής Λευκής Αστικής Τάξης. Η κατάσταση αυτή προκάλεσε σύντομα την δυσαρέσκεια ανθρώπων με ελεύθερο πνεύμα που έβλεπαν το κράτος ως μια βάρβαρη συμμαχία πάνω στην ατομική τους οικονομική ελευθερία. Αυτό η συνθήκη επηρέασε καθοριστικά σύμφωνα με τον Max Nettlau και συνέβαλε αποφασιστικά στην ανάπτυξη ενός ιδιότυπου Ατομικιστικού Αναρχισμού με βασικό στοιχείο τον αλτρουισμό αλλά και τον ελευθεριακό ιδεαλισμό ως κατάλοιπό του θρησκευτικού συναισθήματός. Όπως ο Josiah Warren εκδότης της πρώτης Αμερικανικής Αναρχικής εφημερίδας «Ο Ειρηνικός Επαναστάτης» (The Peaceful Revolutinist) που κυκλοφόρησε το 1833 στο Σινσινάτι. Και δεν ήταν ο μόνος, ανάλογες ατομικιστικές ιδέες υιοθέτησαν οι Lysander...

Την 1η Μάη 1921, εκτελέστηκε από τους Μπολσεβίκους ο Dmitry Popov, εξέχων Ρώσος αναρχικός, με αποφαστική συμμετοχή στην Ουκρανική αγροτική επανάσταση του 1918.
Γεννημένος στη Μόσχα, πολύ νεαρός άνδρας άρχισε να εργάζεται ως χειριστής εργαστηρίων της πρωτεύουσας. Αργότερα, εργαζόμενος ως ναύτης στο στόλο της Βαλτικής, θα πρωταγωνιστήσει στη λαϊκή εξέγερση του Οκτώβρη του 1917.
Αφού εξέφρασε τις διαφωνίες του με την κατεύθυνση που πήραν οι Μπολσεβίκοι, όσον αφορά την καταστολή του κράτους και το καπέλωμα της Ρωσικής Επανάστασης, εντάσσεται το 1919 -ως μέλος ενός αποσπάσματος του Κόκκινου Στρατού- στις τάξεις του Ουκρανικού Εξεγερμένου Επαναστατικού Στρατού (μαχνοβίτες) που επί έναν χρόνο...

Οι αναρχικές αδελφές Pepita και Elisa Uriz Pi γεννήθηκαν στη Navarre στα τέλη του 19ου αιώνα. Ενώ σπούδαζαν, η Pepita δημιούργησε την πρώτη βιβλιοθήκη της Girona και η Elisa έγινε δασκάλα Μουσικής σε σχολείο της Tarragona.
Η Pepita αναφέρθηκε από τον Επίσκοπο Josep Miralles στον Πρύτανη του Πανεπιστημίου επειδή πρότεινε στους σπουδαστές την ανάγνωση βιβλίων “αμφιβόλου ηθικής”. Οι Ramón, Cajal, ο Unamuno και Machado, πασίγνωστοι λογοτέχνες, ήταν μερικοί από όσους υπέγραψαν ένα μανιφέστο υπεράσπισής της.
Όταν η Βαρκελώνη έπεσε στα χέρια των φρανκικών το 1939, οι αδελφές πέρασαν τα σύνορα και αφιέρωσαν όλη τους την ενέργεια στο να βοηθούν δασκάλους...
Στο κτήριο της Ελληνικής κοινότητας της Μελβούρνης στις 18/07/2019
Με τον Ελευθεριακό στο Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι Πέρασμα, 22/01/2018

