
Μια συνέντευξη στην Alternative Libertaire του Michael από τη ZACF (Zabalaza Anarchist Communist Federation)
H ZACF είναι ένας από τiς πιο δραστήριες ελευθεριακές οργανώσεις στο νότιο μέρος της αφρικανικής ηπείρου. Προκειμένου να κατανοήσουμε καλύτερα την ιστορία, την παρέμβασή της στη νοτιο-αφρικανική κοινωνία και τους αγώνες που προωθεί και υποστηρίζει, πήραμε συνέντευξη από έναν από τους αγωνιστές της τον Michael Schmidt.
Alternative Libertaire (A.L.): Θα μπορούσες να μας πεις εν συντομία κάτω από ποιες συνθήκες, ποιο πλαίσιο και πώς συγκροτήθηκαν πρώτα η ομάδα Zabalaza, και αργότερα η ZACF;
Michael Schmidt (M.S.): Οι ρίζες αυτού που αποτέλεσε τη ZACF μπορούν να βρεθούν στον αγώνα ενάντια στο απαρτχάιντ των δεκαετιών του '80 και του '90, με το σχηματισμό δύο μισο-παράνομων αναρχικών ομοσπονδιών, μιας στο Γιοχάνεσμπουργκ και άλλης μιας στο Ντέρμπαν, στα πλαίσια του αναρχο-πανκ κινήματος. Έτσι οι αρχικές συνθήκες ήταν, από τη μια, ο εμφύλιος πόλεμος χαμηλής-έντασης μεταξύ των λευκών και των μαύρων εθνικιστικών οργανώσεων και, από την άλλη, οι οργανωμένοι αναρχικοί οι οποίοι υιοθέτησαν μια ανυποχώρητη στάση ενάντια στο νεοφασισμό, τον εθνικισμό και τη στρατολογία. Από το κίνημα αυτό προήλθε η Worker’s Solidarity Federation (WSF - Ομοσπονδία Εργατικής Αλληλεγγύης) το 1995 (ένα χρόνο μετά από τις πρώτες δημοκρατικές εκλογές). Η WSF ήταν η πρώτη εθνική αναρχική οργάνωση που ανέπτυξε μια περιεκτική πλατφόρμα θέσεων όσον αφορά ζητήματα όπως η φυλή, η τάξη, το φύλο, ο ιμπεριαλισμός κ.λπ., το μεγαλύτερο μέρος των οποίων παραμένουν και σήμερα ως το ιδεολογικό εποικοδόμημα του κινήματός μας. Η WSF είχε στους κόλπους της ένα σημαντικό αριθμό μελών συνδικάτων και συνδικαλιστικών αντιπροσώπων και τα μέλη της ήταν 50% μαύροι και 50% λευκοί.. Η WSF διαλύθηκε για λόγους τακτικής το 1999 δεδομένου ότι το ANC (Εθνικό Αφρικανικό Κογκρέσο) έκανε αρκετά δύσκολη τη δουλειά στα συνδικάτα. Στο μεσοδιάστημα, πριν ιδρυθεί η ZACF, το 2003, δημιουργήσαμε το Independent Workers’ Library-Museum (Ανεξάρτητη Βιβλιοθήκη-Μουσείο Εργατών) στο Γιοχάνεσμπουργκ και το Zabalaza Books ως ομάδα προπαγάνδας. Η άνοδος των ριζοσπαστικών νέων κοινωνικών κινημάτων από το 2000 περίπου, μας βρήκε να αποτελούμε σημαντικό μέρος του Anti-Privatisation Forum (Φόρουμ Ενάντια στις Ιδιωτικοποιήσεις) και αργότερα, μέσα από τη ZACF, να συμμετέχουμε άμεσα στα κοινωνικά ακτιβιστικά κινήματα. Έτσι, μετακινηθήκαμε, στην πράξη, από την ημιπαρανομία προς το συνδικαλιστικό και τον κοινωνικό ακτιβισμό, ανάλογα με τους αντικειμενικούς όρους στους κόλπους της εργατικής τάξης.
A.L.: Ποιοι είναι σήμερα οι βασικότεροι αγώνες στους οποίους συμμετέχετε;
M.S.: Σήμερα, η κύρια εσωτερική μας δραστηριότητα είναι η διοργάνωση της εσωτερικής πολιτικής εκπαίδευσης και στρατηγικής, ενώ η κύρια δημόσια δραστηριότητά μας είναι αυτά που αποκαλούμε «Red and Blaks Forums» («Κόκκινα και Μαύρα Φόρουμ») Αυτά είναι δημόσια εργαστήρια/φόρουμ μέσα από τα οποία προωθείται μια αναρχική κομμουνιστική ανάλυση των γεγονότων. Τα προηγούμενα χρόνια, ήταν μικρές εκδηλώσεις που παρακολουθούνταν από μια χούφτα αναρχικούς και μερικούς φίλους τους. Σήμερα, οι συμμετέχοντες φτάνουμε μερικές φορές στους 70 και πλέον ανθρώπους, εργαζόμενους, σε ένα τέτοιο Φόρουμ, ειδικά σε φτωχές και μακρινές περιοχές όπως το Sebokeng ή...

Ως άτομα έχοντας μια κοινή εξέλιξη στη θεωρία και την πρακτική καθώς και μια εμπειρία αγώνων, έχουμε αρχίσει να κάνουμε τα πρώτα βήματα προς μια επαναστατική, αναρχική κομμουνιστική οργάνωση με μια ιδεολογική σαφήνεια.
Ως αποτέλεσμα διαλόγου τον οποίο έχουμε κάνει ως απαραίτητο μέρος της οργανωτικής μας διαδικασίας, έχουμε, πρώτα απ’ όλα, αναπτύξει μια κοινή άποψη όσον αφορά ζητήματα, τα οποία θεωρούμε πρωταρχικά, όπως οργάνωση, επανάσταση, καταπίεση και εκμετάλλευση, και πατριαρχία και αγώνας των γυναικών, για τα οποία έχουμε παράγει ένα κείμενο. Με το κείμενο αυτό, από τη μια πλευρά, αυτοπροσδιοριζόμαστε και, από την άλλη πλευρά, στοχεύουμε να δώσουμε μορφή...

by Colin O.
Ένα άρθρο ενός μέλους των Red & Black του Ρότσεστερ και της Common Cause (Κοινή Πάλη) για το θέμα μιας ενιαίας αναρχικής οργάνωσης ταξικής πάλης που θα τεθεί σε ένα συνέδριο το Φεβρουάριο του 2013 και επικεντρώνεται στη δυνατότητα σχηματισμού ακριβώς μιας τέτοιας οργάνωσης.
Πάνω από 150 χρόνια αναρχικής θεωρητικής και οργανωτικής παράδοσης έχουν περάσει, αλλά ακόμη η επιρροή των αναρχικών στις ΗΠΑ είναι σχεδόν ανύπαρκτη. Σε ορισμένα τοπικά πλαίσια, βλέπουμε μια περιστασιακή επιρροή των αναρχικών, αλλά σε εθνικό πλαίσιο είναι πρακτικά ανύπαρκτοι. Μια συζήτηση ήταν σε εξέλιξη για μερικά χρόνια ανάμεσα σε κάποιους αναρχικούς. Αυτή η...
Στο κτήριο της Ελληνικής κοινότητας της Μελβούρνης στις 18/07/2019
Με τον Ελευθεριακό στο Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι Πέρασμα, 22/01/2018

