ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΤΙ ΥΠΗΡΕΤΕΙ
Μια κριτική στους υποστηριχτές του
Η λέξη κράτος συναντιέται καθημερινά στο λεξιλόγιο των ανθρώπων. Οι λόγοι διαφέρουν και πολλές φορές διαμετρικά.
Μια κατηγορία ανθρώπων ασχολείται με το κράτος για να εκθειάσει την τάξη που έχει επιβάλλει στην κοινωνία. Υποστηρίζει ότι δημιουργοί του είναι όλοι οι άνθρωποι που συμμετέχουν κι όλας στις αποφάσεις και στη δράση του. Η ύπαρξή του για την κοινωνική αυτή κατηγορία είναι αναγκαία παντού και πάντοτε μια και εξυπηρετεί το σύνολο της κοινωνίας. Χωρίς το κράτος γι’ αυτούς δεν γίνεται (δεν είναι δυνατή) η κοινωνική τάξη και αρμονία.
Μια άλλη κατηγορία ανθρώπων το υποστηρίζει σαν αναγκαίο κακό για ένα τουλάχιστον χρονικό διάστημα. Πρόκειται για τους Μαρξιστές-Λενινιστές. Αυτοί υποστηρίζουν ότι υπάρχει κράτος και κράτος. Υπάρχει αστικό κράτος όργανο στα χέρια των καπιταλιστών, και το εργατικό κράτος στην υπηρεσία του προλεταριάτου. Το δεύτερο αυτό κράτος (σύμφωνα με τους Μαρξιστές-Λενινιστές) αν πράγματι είναι εργατικό θα λειτουργήσει σταδιακά σαν αντι-κράτος και στο τέλος θα σβήσει. Για την ακρίβεια θα μαραθή.
Σα επιχειρήματα εκείνων που θέλουν την κατάργηση του κράτους απαντούν:
«Χωρίς προηγούμενα να περάσει από στάδια η κατάργησή του είναι αδύνατη είναι ουτοπία».
Αλλά τι είναι το κράτος; Είναι αναγκαίο για ένα χρονικό διάστημα για το ξερίζωμα του καπιταλισμού όπως υποστηρίζουν οι Μαρξιστές-Λενινιστές; Είναι τέλος καταπιεστικός από τη φύση του θεσμός με σκοπό τη διαιώνιση του διαχωρισμού μεταξύ εκμεταλλευτών και εκμεταλλευομένων όποια κι αν είναι η μορφή τους; Στα ερωτήματα αυτά ανταπαντάμε χωρίς περιστροφές υποστηρίζοντας το τελευταίο και εξηγούμε γιατί.
Το κράτος είναι μια ιεραρχική οργάνωση με σκοπό την επιβολή της τάξης, όπως την εννοούν οι κάθε φορά κάτοχοι των μηχανισμών του. Δεν έχει καμμιά απολύτως σχέση ισοτιμίας με αυτούς που βρίσκονται στο χώρο της κυριαρχίας του. Δεν εκφράζει όλως λένε οι ακραιφνείς υποστηριχτές του, τις απόψεις και τα συμφέροντα όλων.
Είναι το βαρύ χέρι εκείνων που κατέχουν την κοινωνική, οικονομική, πολιτιστική κ.λπ. ζωή κάθε κοινωνίας.
Υποστηρίζει τις αξίες και τις θεωρητικές αφαιρέσεις που θεωρούν αναγκαίες εκείνοι που κάθε φορά κατέχουν όλους τους τομείς της ανθρώπινης δραστηριότητας. Προπαγανδίζει σε κάθε του εκδήλωση τις αξίες κι τις αφαιρέσεις για παράδειγμα της καπιταλιστικής κοινωνίας.
Προστατεύει λ.χ. την αξία ΧΡΗΜΑ παίρνοντας σε κάθε περίπτωση το μέρος εκείνων που κατέχουν την αξία αυτή. Την αφαίρεση που λέγεται ΠΑΤΡΙΔΑ την υποστηρίζει με μεγάλο φανατισμό μια και τη θεωρεί ακρογωνιαίο λίθο της κυριαρχίας του.
Όσους στρέφονται έμπρακτα ενάντια στις αξίες του, όχι μόνο τους στιγματίζει, αλλά και τους τιμωρεί, σκοτώνει ανάλογα με την περίπτωση και κατά την κρίση του. Για τα περισσότερα κράτη ακόμη και η απλή έκφραση αντίθετων με αυτά απόψεων αποτελεί έγκλημα.
Μα οι αντιεξουσιαστές αγωνιστές δεν εξαφανίστηκαν, παρά την φοβερή καταπίεση, παρά τις κατακόμβες από αίμα που γέμισαν για τη συντριβή τους.
Στην πορεία των 200 χρόνων αντικρατικού αγώνα υπάρχουν προσπάθειες ανατροπής, που για μικρό διάστημα πέτυχαν την παράλυση του κράτους.
...

Στην αποκαλούμενη «σεξουαλικά ελεύθερη» κοινωνία μας, οι άνθρωποι μιλούν παντού για τη σεξουαλικότητα (ετεροφυλόφιλη και πατριαρχική), αλλά η αντισύλληψη και η άμβλωση παραμένουν ακόμα ταμπού στα σχολεία, τις οικογένειες, τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, το κοινό σαν...
Ποιος ξέρει ότι έχοντας χαρακτηριστεί ως «έγκλημα ενάντια στην κρατική ασφάλεια» (το 1942), η άμβλωση - που εγκρίθηκε πριν από τριάντα χρόνια - δεν είχε νομιμοποιηθεί έως το 2001;
Μια άβυσσος μεταξύ του νόμου και της πραγματικότητας
Ποιος γνωρίζει τις επαναστατικές συνθήκες κάτω από τις οποίες πολλές αμβλώσεις πραγματοποιούνται ακόμα στη Γαλλία; Ποιος γνωρίζει ότι η μέση καθυστέρηση τριών εβδομάδων για...

Ίδρυση της Federación Anarco-Comunista de Argentina (FACA – Αναρχοκομμουνιστική Ομοσπονδία Αργεντινής)
Ως αποτέλεσμα της εξέλιξης των αγώνων που διεξάγονται τα τελευταία δεκαπέντε χρόνια και πλέον στην Αργεντινή, έχει εμφανιστεί στο προσκήνιο μια γενιά αναρχικών αγωνιστών οι οποίοι συμμετέχουν στα διάφορα και ποικίλα κοινωνικά κινήματα, οργανώσεις ανέργων, συνδικαλιστικές επιτροπές, πολιτιστικές ομάδες, συλλογικότητες αντιπληροφόρησης, λαϊκές συνελέυσεις κ.λπ.
Η ανάγκη της συγκρότησης από τα κάτω και έξω από το Κράτος, αλλά και της προοπτικής της οικοδόμησης μιας ειδικής αναρχικής στρατηγικής, μας οδήγησαν στην αναζήτηση ενός κοινού επιπέδου από το οποίο προερχόμαστε όλοι. Οι συλλογικότητες Columna Durruti (από τα δυτικά της χώρας), Columna...
Στο κτήριο της Ελληνικής κοινότητας της Μελβούρνης στις 18/07/2019
Με τον Ελευθεριακό στο Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι Πέρασμα, 22/01/2018

