
Μάρτιος 2025
Μια νέα κυβέρνηση ανέλαβε καθήκοντα, ο προοδευτισμός επιστρέφει, η δεξιά φεύγει. Πρόκειται για μια αλλαγή στη διοίκηση του κράτους για την επόμενη πενταετία, όχι για αλλαγή εξουσίας. Η εξουσία βρίσκεται στα ίδια χέρια, στο μεγάλο κεφάλαιο, στη μεγαλοαστική τάξη, στην ηγεσία των ενόπλων δυνάμεων, στις τράπεζες, στην πολιτική δεξιά και στο ρόλο των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων. Σε κάθε περίπτωση, δεν υπάρχει καμία ασυνέχεια στις πολιτικές γενικά, αντίθετα, όπως θα αναλύσουμε παρακάτω, υπάρχει συνέχεια στα μεγάλα ζητήματα. Σε διαδοχικές Επιστολές Γνώμης θα αναλύουμε την κατάσταση και θα εξετάζουμε κάθε μια από αυτές τις πτυχές και τους αγώνες του λαού.
Ο πολιτικός τομέας του προέδρου Όρσι είναι στην πλειοψηφία του κυβερνητικού σχήματος, μια σχεδόν συντριπτική πλειοψηφία, η οποία θα αφήσει και το στίγμα της. Μπορεί να υπάρξουν κάποιες οικονομικές βελτιώσεις, αλλά όχι κάτι περισσότερο. Βελτιώσεις, όχι μεγάλες αλλαγές. Βελτιώσεις στο πλαίσιο ενός πολύ πιο περιορισμένου σταδίου προοδευτικών κυβερνήσεων από το προηγούμενο. Βελτιώσεις που θα βασίζονται σε ό,τι περισσεύει από τα καπιταλιστικά κέρδη που πρέπει να εγγυηθεί η νέα κυβέρνηση. Βελτιώσεις που, όπως ξέρουμε καλά όσοι από εμάς από τα κάτω, πρέπει να ξεκινήσουν με αγώνες.
Νερό και περιβάλλον: στόχοι των καπιταλιστών
Μια νέα διεθνής ημέρα νερού μας βρίσκει κινητοποιημένους στους δρόμους, για την υπεράσπιση ενός τόσο θεμελιώδους πόρου για τη ζωή.
Έχουν περάσει περισσότερα από 20 χρόνια από την έγκριση της Συνταγματικής Μεταρρύθμισης που προωθήθηκε από ένα ευρύ φάσμα λαϊκών οργανώσεων και ελάχιστη πρόοδος έχει σημειωθεί στον τομέα αυτό- αντίθετα, έχουν σημειωθεί σημαντικές οπισθοχωρήσεις και, ως εκ τούτου, αδηφάγες προόδους του υπερεθνικού κεφαλαίου για τον έλεγχο του νερού.
Λιγότερο από δύο χρόνια πριν υποφέραμε από μια από τις πιο βίαιες ξηρασίες που γνωρίζουμε και υπήρξε έλλειψη πόσιμου νερού στο Μοντεβιδέο, στη μητροπολιτική περιοχή και σε πολλές πόλεις της χώρας. «Δεν είναι σκι, είναι λεηλασία», ήταν το σύνθημα που ακούστηκε τότε, ένα σύνθημα που είναι ακόμη πιο σωστό γιατί αντικατοπτρίζει τη συστηματική λεηλασία της επικράτειάς μας από τον δασικό νόμο του 1987. Μια χώρα όπου περισσότερα από 1 εκατομμύριο 300 χιλιάδες εκτάρια είναι δασωμένα με ευκάλυπτο (ένα δέντρο που απορροφά πάρα πολύ νερό, ξηραίνοντας το έδαφος, τα υπόγεια νερά και τους ποταμούς γλυκού νερού) για την παραγωγή κυτταρίνης από πολυεθνικές εταιρείες είναι το πιο ορατό πρόσωπο της λεηλασίας. Επιπλέον, αυτά τα εργοστάσια παραγωγής χαρτοπολτού καταναλώνουν αφάνταστες ποσότητες νερού σε καθημερινή βάση, μολύνοντάς το όσο κι αν το επεξεργάζονται. Σχεδιάζονται περισσότερα εργοστάσια χαρτοπολτού- στην αρχή, το 2003, γινόταν λόγος για 7 εργοστάσια χαρτοπολτού.
Πραγματική ανοησία.
Ενώ ένας από τους κύριους ένοχους αυτής της λεηλασίας είναι το μοντέλο δασοκομίας-κυτταρίνης, το ίδιο ισχύει και για τη σόγια και τη μεταλλαγμένη γεωργία μεγάλης κλίμακας. Τα υδατορεύματα μολύνονται επίσης με αγροτοξίνες που καταλήγουν στα υδατορεύματα και διεισδύουν στο έδαφος. Το βλέπουμε αυτό στην άνθιση των κυανοβακτηρίων σε ποτάμια και ακτές, με τελευταίο παράδειγμα το βόρειο τμήμα του ποταμού Ουρουγουάη και πώς επηρεάζει την τοπική πανίδα.
Σήμερα βρισκόμαστε αντιμέτωποι με μια πιθανή νέα έλλειψη πόσιμου νερού, λόγω των λιγοστών βροχοπτώσεων, αλλά κυρίως λόγω αυτού του διαρθρωτικού προβλήματος: το μοντέλο παραγωγής δασών-κυτταρίνης-εδάφους είναι αυτό που λεηλατεί τα εδάφη...

Felipe Correa – Rafael Viana Da Silva*
Το παρόν κείμενο -ο πυρήνας του οποίου προέρχεται από την εισαγωγή που γράψαμε για τη γαλλική έκδοση του βιβλίου «Κοινωνικός Αναρχισμός και Οργάνωση» της Αναρχικής Ομοσπονδίας του Ρίο ντε Τζανέιρο (FARJ)[1]- έχει ως στόχο να συζητήσει το ζήτημα της ειδικής αναρχικής πολιτικής οργάνωσης, με βάση τις συνεισφορές του Μιχαήλ Μπακούνιν, του Ερρίκο Μαλατέστα και της Οργανωτικής Πλατφόρμας της Γενικής Ένωσης Αναρχικών, που γράφτηκε από αγωνιστές που οργανώθηκαν γύρω από το περιοδικό Ντέλο Τρουντά, μεταξύ των οποίων ήταν ο Νέστωρ Μαχνό και ο Πιότρ Αρσίνοβ.
Θα ασχοληθούμε με τις συνεισφορές του Μπακούνιν και...

Tommy Lawson*
Οι Australian Greens (Αυστραλοί Πράσινοι) ανακοίνωσαν πρόσφατα τον πρώτο τους στρατιωτικό προϋπολογισμό. Αυτό αντιπροσώπευε μια στροφή στην πολιτική του κόμματος ενόψει των επερχόμενων εκλογών, προσπαθώντας να θεωρηθούν ως «σοβαρός παίκτης» στην αυστραλιανή πολιτική. Καθώς οι Πράσινοι υιοθετούν τον πολιτικό ρεαλισμό και συνεχίζουν να μετατοπίζονται προς τα δεξιά, η σοσιαλιστική αριστερά στην Αυστραλία πρέπει να διατυπώσει μια απάντηση που να αντιμετωπίζει τα πολιτικά ερωτήματα που αυτό θέτει. Δηλαδή, πώς να κατανοήσουμε και να σχετιστούμε με το στρατό και την έννοια της εθνικής άμυνας στα ίδια τα καπιταλιστικά κράτη.
Με τις ομοσπονδιακές εκλογές να απέχουν μόλις λίγες εβδομάδες, ο...
Στο κτήριο της Ελληνικής κοινότητας της Μελβούρνης στις 18/07/2019
Με τον Ελευθεριακό στο Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι Πέρασμα, 22/01/2018

