Λεπτομέρειες

Stergios

Αναρχική Θεωρία

07 Φεβρουαρίου 2015

«Ανάμεσα στα αρπακτικά ζώα, ο άνθρωπος είναι σίγουρα το χειρότερο». Αυτή η έκφραση, που χρησιμοποιείται ευρέως σήμερα εκφράζει μόνο σχετικά την αλήθεια. Όχι ο άνθρωπος σαν τέτοιος, αλλά ο άνθρωπος που σχετίζεται με τον πλούτο είναι ένα αρπακτικό. Όσο πλουσιότερος είναι ο άνθρωπος τόσο μεγαλύτερη είναι και η απληστία του για περισσότερα. Μπορούμε να αποκαλέσουμε ένα τέτοιο τέρας σαν το «κτήνος της ιδιοκτησίας». Τώρα κυβερνά τον κόσμο, βυθίζοντας το ανθρώπινο είδος στην αθλιότητα και κερδίζει σε σκληρότητα και απληστία μαζί με την πρόοδο του αποκαλούμενου «πολιτισμού» μας. Αυτό το τέρας  θα χαρακτηρίσουμε και θα εισηγηθούμε την εξολόθρευση του.

Κοιτάξτε γύρω σας! Σε κάθε αποκαλούμενη «πολιτισμένη» χώρα, ανάμεσα σε εκατό ανθρώπους υπάρχουν γύρω στους 95 φτωχούς και πέντε πάμπλουτους. Δεν είναι απαραίτητο να δείξουμε όλους τους τρόπους με τους οποίους έχουν κερδίσει τις περιουσίες τους. Το γεγονός ότι κατέχουν τα πάντα ενώ οι άλλοι επιβιώνουν ή μάλλον απλώς φυτοζωούν, δεν αφήνει καμιά αμφιβολία ότι αυτοί οι λίγοι έχουν γίνει πλούσιοι σε βάρος των πολλών.

Είτε με άμεση ωμή βία, είτε με πανουργία ή με απάτη, αυτή η ορδή έχει από καιρό σε καιρό καταλάβει το έδαφος με όλο τον πλούτο της. Οι νόμοι κληρονομιάς και κληροδοτημάτων και η αλλαγή χεριών, έχουν δώσει μια «σεβαστή» εμφάνιση σε αυτή τη ληστεία και συνεπώς έχουν μυστικοποιήσει και εξαλείψει τον χαρακτήρα τέτοιων πράξεων. Γι’ αυτό το λόγο το «κτήνος της ιδιοκτησίας» δεν αναγνωρίζεται πλήρως αλλά αντίθετα λατρεύεται με θείο σέβας.

Και ακόμα, όλοι όσοι δεν ανήκουν σε αυτή την τάξη είναι θύματά της. Κάθε απόγονος ενός μη-κάτοχου (φτωχού ανθρώπου) βρίσκει κάθε άκρη και γωνιά αυτής της γης κατειλημμένη με την είσοδο του στον κόσμο. Δεν υπάρχει τίποτα που να είναι «χωρίς ιδιοκτήτη». Χωρίς εργασία τίποτα δεν παράγεται και αν έχεις σκοπό να δουλέψεις απαιτούνται όχι μόνο ικανότητα και θέληση, αλλά επίσης και χώρος εργασίας, εργαλεία, πρώτες ύλες και μέσα συντήρησης. Γι αυτό ο φτωχός πρέπει λόγω της ανάγκης, να απευθυνθεί σε εκείνους που τα κατέχουν αυτά εν αφθονία. Και ιδού! Οι πλούσιοι του δίνουν την άδεια να συνεχίσει την ύπαρξη του. Αλλά σε αντάλλαγμα γι’ αυτό πρέπει να του αφαιρεθεί η τέχνη και η δύναμη. Από δω και μπρος αυτές τις ικανότητες θα τις χρησιμοποιούν οι ψεύτικοι «σωτήρες» του  για την πάρτη τους. Τον βάζουν κάτω από το καθεστώς της εργασίας – τον πιέζουν στο μέγιστο των σωματικών και πνευματικών του δυνατοτήτων για να παράγει νέα πλούτη, τα οποία όμως δεν γίνονται δικά του. Αν επιθυμούσε να σκεφτεί πολύ πριν κάνει μια τόσο άνιση συμφωνία, το στομάχι του που γρυλίζει  σύντομα θα τον έπειθε ότι ο φτωχός άνθρωπος δεν έχει χρόνο γι’ αυτό, γιατί υπάρχουν εκατομμύρια στην ίδια θέση με αυτόν και ότι θα ρίσκαρε ενώ αυτός διαλογίζεται, να έρθουν άλλοι και να χαθεί η ευκαιρία του και πάλι να είναι  στο έλεος των ανέμων.

Είναι το μαστίγωμα της πείνας που αναγκάζει τον φτωχό άνθρωπο να υποταχθεί. Με σκοπό να ζήσει ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΟΥΛΗΣΕΙ– «ΕΘΕΛΟΝΤΙΚΑ» ΝΑ ΠΟΥΛΗΣΕΙ- ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΤΟΥ κάθε μέρα και ώρα στο «κτήνος της ιδιοκτησίας». Οι παλιοί καιροί...

Περισσότερα …