Λεπτομέρειες

Stergios

Ιστορία Διεθνούς Αναρχικού Κινήματος

12 Φεβρουαρίου 2015

Μια σύντομη βιογραφία του Benoit Broutchoux, Γάλλου αναρχικού που έδρασε στα ορυχεία του Βορρά.

 «Ο αναρχισμός του δεν ήταν δογματικός. Αποτελείτο από συνδικαλισμό, αντι-κοινοβουλευτισμό, από ελεύθερο στοχασμό, από ελεύθερο έρωτα, από νεο-Μαλθουσιανισμό και πολύ θράσος. Ήταν ο Benoit, απλά ο Benoit.» Ο Pierre Monatte για τον Broutchoux

Ο Benoit Broutchoux γεννήθηκε στο Essertenne της Γαλλίας στις 7 Νοεμβρίου 1879. Ήταν ένα από τα οκτώ παιδιά. Ο πατέρας του ο Sebastien ήταν μεταλλουργός. Ξεκίνησε τη δουλειά πολύ νέος ως καροτσιέρης σε ένα αγρόκτημα, στη συνέχεια εργάστηκε σε διάφορα εργοστάσια προτού γίνει ανθρακωρύχος στο Montceau les Mines. Τραυματίστηκε στο πόδι σε ένα εργατικό ατύχημα. Το 1898 πήγε στο Παρίσι και εργάστηκε ως σκαφτιάς στην κατασκευή του μετρό του Παρισιού. Ήταν στο Παρίσι που άρχισε για πρώτη φορά να συχνάζει σε αναρχικούς και συνδικαλιστικούς κύκλους. Συνεισέφερε σε πολλά άρθρα στην Le Chemineau, μια αναρχική εφημερίδα. Επέστρεψε στο Montceau την Άνοιξη του 1900. Συνελήφθη ύστερα από το θάνατο ενός μεταλλεργάτη, του Brouillard, όταν έδωσε μια πύρινη ομιλία στην κηδεία του. Καταδικάστηκε για «παρακίνηση σε φόνο και λεηλασία, προσβολή του Στρατού, προκλητικά λόγια σχετικά με την κοινοβουλευτική κυβέρνηση”. Λίγο μετά την αποφυλάκισή του, στις 7 Σεπτεμβρίου 1900 καταδικάστηκε απόντος του ιδίου σε έξι μήνες φυλάκισης επειδη είχε χτυπήσει έναν αστυνομικό. Κατά τη σύλληψή του τον Οκτώβριο κατάφερε να αποδράσει. Συνελήφθη και πάλι και η ποινή του μετατράπηκε σε 4 μήνες φυλάκιση το 1901. Αφού βγήκε από τη φυλακή πήγε με μια ομάδα ανθρακωρύχων από το Montceau στο Lens στη βόρεια Γαλλία όπου είχαν συμφωνήσει να εργαστούν στα ανθρακωρυχεία του Pas de Calais. Ο ίδιος πέρασε από εκεί ως Benoit Delorme, χρησιμοποιώντας χαρτιά που του είχε δανείσει ένας ανθρακωρύχος με αυτό το όνομα. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου συνάντησε και μετακόμισε με την Fernande Richir, η οποία επρόκειτο να γίνει η σύντροφος της ζωής του. Η Fernande ήταν επίσης συνειδητή αναρχική, και συνεισέφερε σε διάφορες εκδόσεις. Τον Οκτώβριο του 1902 συμμετείχε σε απεργία για την 8ωρη εργάσιμη ημέρα και ακολούθως συνελήφθη για «επίθεση εναντίον του δικαιώματος στην εργασία» και για κλοπή ταυτότητας.

Αντιτάχθηκε έκτοτε στους ηγέτες της ένωσης ανθρακωρύχων Emile Basly και Arthur Lamendin, οι οποίοι είχαν ρεφορμιστικές θέσεις σχετικά με την πολιτική του σοσιαλιστή Jules Guesde (ο χαρακτήρας του Etienne Lantier στο Ζερμινάλ του Zola είναι προφανώς βασισμένος στον Basly). Ως υπέρμαχος της άμεσης δράσης και του σαμποτάζ, συχνά έδρασε με ομάδες απεργών τη νύχτα κόβοντας τηλεγραφικές γραμμές. Παρόλο που συμμετείχε σε δραστηριότητες στο χώρο εργασίας, προπαγάνδιζε επίσης τον έλεγχο των γεννήσεων και ανοιχτά υποστήριζε ενώσεις ελεύθερου έρωτα κατά του θεσμού του γάμου. Γι’ αυτό καταδικάστηκε σε 20 μέρες φυλακή για «προσβολή των χρηστών ηθών”, αλλά ανακλήθηκε στην έφεση. Έγινε ηγετική μορφή στο Jeune Syndicat (Νεολαιίστικη Ένωση) επιμελούμενος την εφημερίδα του Reveil Syndicale από τον Απρίλιο έως τον Οκτώβριο του 1903, και στη συνέχεια τη διάδοχό της L’Action Syndicale. Ύστερα από τη φοβερή καταστροφή στο ορυχείο της Courrieres στις 10 Μαρτίου 1906 που στοίχισε τη ζωή σε χίλια εκατόν ένα άτομα, το Jeune Syndicat ήταν...

Περισσότερα …