
ΜΙΑ ΕΙΛΙΚΡΙΝΗΣ ΔΗΛΩΣΙΣ ΤΩΝ ΑΡΧΩΝ ΤΟΥ.
ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΩΝ ΣΚΟΠΩΝ ΚΑΙ ΜΕΘΟΔΩΝ
Σχεδόν κάθε κάτοικος της Αμερικής έχει ακούσει η αναγνώσει περί του οργανισμού των Βιομηχανικών Εργατών του Κόσμου, του γνωστού υπό το όνομα I.W.W., αλλά πολύ ολίγοι άνθρωποι γνωρίζουν τι ακριβώς είναι και τι ζητά να επιτύχει. Πέριξ του ονόματος I.W.W. έχει δημιουργηθεί ένας ολόκληρος κόσμος εσφαλμένων αντιλήψεων. Ο τύπος της χώρας έχει παρουσιάσει εις την κοινήν γνώμην το I.W.W. υπό μορφήν η οποία πολύ ολίγον ανταποκρίνεται προς τα πράγματα. Δι’ αυτόν τον λόγον είμεθα βέβαιοι ότι θα έχετε το ενδιαφέρον να μάθετε αυθεντικώς περί των αρχών, αντικειμενικών σκοπών και μεθόδων του οργανισμού τούτου ως και μερικών άλλων σχετικών πραγμάτων.
ΜΕΡΙΚΑΙ ΕΦΑΛΜΕΝΑΙ ΑΝΤΙΛΗΨΕΙΣ
ΠΕΡΙ ΤΟΥ I.W.W.
Η επικρατούσα γνώμη παρά τω λαώ είναι ότι το I.W.W. είναι μυστική οργάνωσις και ότι απαρτίζεται κυρίως από ξένους. Ότι είναι μια οργάνωσις η οποία εν τω κρυπτώ σχεδιάζει ταραχάς και αιματοχυσίας, την καταστροφήν ζωής και περιουσίας, και τέλος, την ανατροπήν της Κυβερνήσεως των Ηνωμένων Πολιτειών. Υπάρχουν ενταύθα μεγάλοι και ισχυροί οργανισμοί οι οποίοι απασχολούνται πώς να δημιουργούν τοιαύτας εσφαλμένας αντιλήψεις περί του I.W.W.
Το I.W.W. ουδεμίαν απολύτως έχει σχέσιν με πολιτικάς επαναστάσεις ή πολιτικάς ενεργείας οιασδήποτε φύσεως ως θέλετε ίδει κατωτέρω. Ουδόλως ενδιαφερόμεθα περί των πολιτικών φρονημάτων εκάστου όπως δεν ενδιαφερόμεθα περί των θρησκευτικών πεποιθήσεων, ή του χρώματος του προσώπου του. Αυτό δεν μας απασχολεί ποσώς. Τόσον δε αποφεύγομεν, ως οργάνωσις, ώστε απαγορεύομεν πάσαν συζήτησιν ή προπαγάνδα εντός της οργανώσεως περί θρησκευτικών ή πολιτικών πραγμάτων, ως αποσπώντων την φροντίδα μας του αντικειμενικού σκοπού και συντρέχουσαν εις φιλονικίας και διάσπασιν των δυνάμεών μας.
Ημείς συγκεντρώνομεν την προσοχήν μας επί ενός ζητήματος το οποίον ενδιαφέρει όλους εξ ίσου, δηλαδή του οικονομικού ζητήματος, προσέχοντες άλλα ζητήματα μόνον όταν διασταυρούνται με τα ιδικά μας και εμποδίζουν το έργον μας, ή διά καθαρώς εκπαιδευτικούς σκοπούς, αλλά ουδέποτε προς τον σκοπόν προπαγανδίσεως περί ενός κόμματος, πίστεως ή φυλής ως προτιμητέων παντός άλλου.
ΤΟ I.W.W. ΕΙΝΑΙ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΗ ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΕΝΩΣΙΣ
Η αρχή του σχηματισμού του I.W.W. εγένετο εις το 1905, αλλά ο σχηματισμός της νέας εργατικής ενώσεως επετεύχθη κατόπιν ενός μεγάλου συνεδρίου το 1906, οπότε ετέθησαν και επεκυρώθησαν αι αρχαί, ο σκοπός, αι μέθοδοι και το οικοδόμημα της οργανώσεως, άτινα παρέμειναν ουσιωδώς τα αυτά μέχρι της σήμερον. Το I.W.W. εγένετο εργατική ένωσις τότε και εξακολουθεί να παραμένη τοιαύτη μέχρι της σήμερον. Οιοσδήποτε προσπαθεί να σου το παραστήσει διαφοροτρόπως σου το παριστάνει ψευδώς. Τα μέλη της οικονομικής αυτής οργανώσεως δεν έχουν καρφώσει τα μάτια των εις τα κυβερνητικά κτίρια, όπως τα πολιτικά κόμματα, αλλά επί των εργοστασίων, των μύλων, εργαστηρίων και άλλων μερών παραγωγής. Ουδεμίαν κάμνομεν διάκρισιν μεταξύ του ψηφοφόρου Αμερικανού και του μη τοιούτου ξένου. Οιοσδήποτε εργαζόμενος αντί μισθού, είτε άνδρας, γυναίκα ή παιδίον δύναται να γίνη μέλος και έχει τα δικαιώματα του εκλέγειν και εκλέγεσθαι.
ΤΟ I.W.W. ΕΙΝΑΙ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΣ ΕΝΩΣΙΣ
Οι ιδρυταί της εργατικής αυτής ενώσεως έδωκαν το όνομα, Οι Βιομηχανικοί Εργάται του Κόσμου, φανερώνοντες τοιουτοτρόπως τον σκοπόν της οργανώσεως ως επιδιώκουσαν την βιομηχανικήν ένωσιν των εργατών του κόσμου εις ένα σώμα. Ο σκοπός αυτός ακόμη δεν επετεύχθη, αλλά τα όρια της επιρροής του ηυρύνθησαν....

Στις 16 Φλεβάρη 1882, γεννήθηκε στο Merlo, στην επαρχία του Μπουένος Άιρες, ο αναρχικός τραγουδοποιός Martín Castro.
Έχοντας ήδη ως νεαρός επιδείξει το ταλέντο του στην κιθάρα και τα φωνητικά, μετακινείται από την επαρχία στην πόλη για να εργαστεί ως πλινθοκτίστης, όπου αρχίζει ταυτόχρονα να σκαρώνει στίχους και μουσική για τον εργαζόμενο και τις συνήθεειές του υπό την οπτική του εργατικού κινήματος και των αναρχικών ιδεών.
Έχοντας αναγνωριστεί από τους Gabino Ezeiza και Carlos Gardel, χρόνια αργότερα έργα του θα παρουσιαστούν από καλλιτέχνες όπως ο Hugo del Carril, ο Alberto Castillo, ο Edmundo Rivero, ο Horacio Guarany και ο Ουρουγουανός...

Του Άγι Στίνα*
«Ποτέ ίσως σ' όλη την πολιτική ιστορία της χώρας, δεν ήταν τόσο σαφής η έννοια της λαϊκής ψήφου, όσο ήταν αυτή των εκλογών του Φεβρουαρίου 1964. Και ποτέ επίσης, ίσως δεν ήταν τόσο σαφής ο επιδιωκόμενος από ένα «πραξικόπημα» σκοπός, όσο ήταν αυτός που πραγματοποιήθηκε με το «αυλικό πραξικόπημα» του Ιουλίου 1965.
Τον Φεβρουάριο του 1964, ο λαός στη μεγάλη του πλειοψηφία, ψηφίζει για την κατάλυση του αστυνομικού καθεστώτος Καραμανλή.
Τον Ιούλιο του 1965 με την παύση του Παπανδρέου, επαναφέρεται και επανεγκαθίσταται αυτό το μισητό καθεστώς που ο «κυρίαρχος» λαός πίστεψε ότι το είχε οριστικά καταλύσει.
Αυτό γίνεται...
Στο κτήριο της Ελληνικής κοινότητας της Μελβούρνης στις 18/07/2019
Με τον Ελευθεριακό στο Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι Πέρασμα, 22/01/2018

