Λεπτομέρειες

Errico Malatesta

Αναρχική Θεωρία

21 Φεβρουαρίου 2021

• αναρχικό κίνημα
• επαναστατικό κίνημα
• Ρωσία
• κομμουνισμός
• αναρχική-θεωρία

Περίπου δύο χρόνια αφότου γράφτηκε, το βιβλίο του Λουίτζι Φάμπρι (Δικτατορία και Επανάσταση, Luigi Fabbri 1921) σε σχέση με τη ρωσική επανάσταση, διατηρεί αναλλοίωτη τη φρεσκάδα του και παραμένει το πιο ολοκληρωμένο και οργανικό έργο που γνωρίζω σχετικά με αυτό το ζήτημα. Και μάλιστα, ήταν τα τελευταία γεγονότα στη Ρωσία που ήρθαν να επιβεβαιώσουν την αξία αυτού του βιβλίου, προσφέροντας μια έσχατη και πιο εμφανή εμπειρική απόδειξη τόσο στα συμπεράσματα που έ- βγαλε ο Φάμπρι μέσα από τα τώρα πια γνωστά γεγονότα όσο και στις γενικές αρχές που προκρίνουν οι αναρχικοί.

Το βασικό υλικό του βιβλίου αφορά μια συγκεκριμένη περίπτωση της παλιάς, αιώνιας διαμάχης μεταξύ ελευθερίας και αυταρχίας, η οποία εμφανίζεται σε όλη την ιστορία του παρελθόντος και βασανίζει περισσότερο από ποτέ τον σύγχρονο κόσμο, από την εξέλιξη της οποίας εξαρτάται τόσο η μορφή της εν εξελίξει επανάστασης όσο και αυτών που θα συμβούν στο μέλλον.

Η ρωσική επανάσταση εξελίχθηκε με ανάλογο τρόπο με όλες τις προηγούμενες επαναστάσεις. Μετά από μια ανοδική περίοδο προς ακόμη μεγαλύτερη δικαιοσύνη και ελευθερία, που κράτησε όσο η λαϊκή δράση επιτιθόταν και χτυπούσε τις συντεταγμένες εξουσίες, ήρθε - αμέσως μόλις κατάφερε να παγιωθεί - η νέα κυβέρνηση, η περίοδος της αντίδρασης, η προσπάθεια της νέας εξουσίας, άλλοτε αργά και σταδιακά και άλλοτε γρήγορα και βίαια, να καταστρέψει το συντομότερο δυνατό τις κατακτήσεις της επανάστασης και να εγκαθιδρύσει μια τάξη που θα εξασφαλίζει τη διατήρηση στην εξουσία της νέας κυβερνητικής τάξης και θα υπερασπίζεται τόσο τα συμφέροντα των νέων προνομιούχων όσο και εκείνα των παλαιών, που κατάφεραν να επιβιώσουν της χιονοθύελλας.

Στη Ρωσία, χάρη στις ιδιαίτερες συνθήκες της, ο λαός έριξε το τσαρικό καθεστώς και έφτιαξε, μέσω της ελεύθερης και αυθόρμητης πρωτοβουλίας, τα δικά του σοβιέτ (που ήταν τοπικές επιτροπές εργατών και αγροτών, άμεσοι εκπρόσωποι των εργαζομένων και υποκείμενοι στον άμεσο έλεγχο των ενδιαφερομένων), απαλλοτρίωσε τους βιομηχάνους και τους μεγαλογαιοκτήμονες, αλλά και ξεκίνησε να οργανώνει στη βάση της ισότητας, της ελευθερίας και με κριτήρια δικαιοσύνης, αν και σχετικά, τη νέα κοινωνική ζωή.

'Έτσι η επανάσταση εξελισσόταν και, μέσω του πιο μεγαλειώδους κοινωνικού πειράματος που θυμάται η ιστορία, έδινε στον κόσμο το παράδειγμα ενός μεγάλου λαού που προσπαθεί να ασκήσει όλες του τις ικανότητες, φτάνοντας στη χειραφέτηση και την οργάνωση της ζωής του σύμφωνα με τις ανάγκες, τα ένστικτα και τη βούλησή του, χωρίς την πίεση μιας εξωτερικής δύναμης που τον περισφίγγει και τον εξαναγκάζει να υπηρετεί τα συμφέροντα μιας προνομιούχας κάστας.

Δυστυχώς, όμως, μεταξύ των ανθρώπων που συνέβαλαν κατά πολύ στο να δοθεί το τελειωτικό χτύπημα στο παλιό καθεστώς, υπήρχαν φανατικοί δογματικοί, άγρια αυταρχικοί, καθώς ήταν απολύτως πεισμένοι πως κατείχαν την «αλήθεια» και είχαν την αποστολή να «σώσουν» τον λαό ο οποίος, κατά τη γνώμη τους, δεν μπορεί να σωθεί από μόνος του, αν δεν ακολουθήσει τους δρόμους που υποδείκνυαν εκείνοι. Αυτοί, εκμεταλλευόμενοι το γόητρο που τους έδινε η συμμετοχή τους στην επανάσταση και κυρίως η ισχύς που είχαν λόγω της οργάνωσής τους, κατάφεραν να υφαρπάξουν την εξουσία, βασιζόμενοι στην αδυναμία των υπολοίπων και ιδιαιτέρως των αναρχικών, που ναι μεν είχαν συμβάλει στην επανάσταση και μάλιστα περισσότερο από...

Περισσότερα …