Λεπτομέρειες

Stergios

Ιστορία Κοινωνικών Κινημάτων

03 Δεκεμβρίου 2014

Τα καπιταλιστικά οικοδομήματα κλονίζονται απ’ όλες τις μεριές. Η νομισματική κρίση, ο πληθωρισμός, η ανεργία φέρ­νουν σε απόγνωση τις άρχουσες τάξεις όλου του κόσμου, για­τί αποκαλύπτουν το αδιέξοδο της καπιταλιστικής οικονο­μίας, την αύξηση των εμπορικών ανταγωνισμών. Η μόνη διέ­ξοδος του σημερινού συστήματος είναι η παραγωγή για κέρ­δος κι όχι για τις ανάγκες των ανθρώπων που σε τελευταία ανάλυση φέρνει τον πόλεμο με πυρηνικά ή συμβατικά όπλα.

Ο πόλεμος λοιπόν είναι αναπόσπαστο συστατικό των ση­μερινών παραγωγικών συστημάτων Δύσης και Ανατολής. Δεν έχει σημασία μόνο ποιοι υποκινούν πρώτοι τον πόλεμο, ση­μασία έχει ποιοι υπερασπίζονται τα κοινωνικά καθεστώτα της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο που δημιουρ­γούν τις κοινωνικές αντιθέσεις των τάξεων των διαφορετι­κών συμφερόντων και κατ’ επέκταση τους πολέμους των εθνών. Ο πόλεμος είναι αναπόσπαστο συστατικό στοιχείο του καπιταλιστικού συστήματος και προϋπόθεση της επιβίω­σης του. Επομένως όχι μόνο οι «ειρηνιστικές και δημοκρατι­κές» καμπάνιες δεν μπορούν να ασκήσουν καμιά επίδραση πάνω στην πορεία των γεγονότων, αλλά ο μοναδικός λόγος ύπαρξης τους είναι να σπέρνουν αυταπάτες, να εμποδίζουν την επαγρύπνηση και να αποκοιμίζουν την μαχητικότητα της εκμεταλλευόμενης τάξης και να οδηγούν την πραγματική δυ­σαρέσκεια σε αδιέξοδο. Το μοναδικό σημαντικό εμπόδιο για την έκρηξη μιας ενδοϊμπεριαλιστικής σύγκρουσης είναι η όξυνση της πάλης των τάξεων σε κάθε χώρα -μόνον έτσι η απειλή του πολέμου θα εκλείψει οριστικά, μόνο με την κατα­στροφή της καπιταλιστικής κοινωνίας.

*Αδημοσίευτο και χωρίς βέβαια χρονολογία κείμενο του μπάρμπα-Γιάννη για τον πόλεμο)

**Περιλαμβάνεται στο βιβλίο του Γιάννη Ταμτάκου «Αναμνήσεις μιας ζωής στο επαναστατικό κίνημα», Εκδ. «Κύκλοι Αντιεξουσίας», Θεσσαλονίκη 2003, σελ. 230-231.