
Οι ναύτες της Κροστάνδης ενδιαφερόμενοι φυσικά για κάθε τι που συνέβαινε στην Πετρούπολη ,στείλανε στις 26 Φεβρουάριου αντιπροσώπους τους για να πληροφορηθούν για τον χαρακτήρα των απεργιών. Αυτή η αντιπροσωπεία επισκέφθηκε μια ολόκληρη σειρά εργοστάσια και ξαναγύρισε στις 28 Φεβρουαρίου στην Κροστάνδη. Την ίδια μέρα το πλήρωμα του πολεμικού «Πετροπαυλόσκ» αφού έμαθε για την κατάσταση της Πετρούπολης ψήφισε την ακόλουθη απόφαση:
«Αφού ακούσανε τους αντιπροσώπους στους οποίους είχε ανατεθεί από τη γενική συνέλευση των πληρωμάτων των πλοίων να πληροφορηθούν για την κατάσταση στην Πετρούπολη, οι ναύτες αποφασίζουν:
Δεδομένου ότι τα σημερινά σοβιέτ δεν εκφράζουν τη θέληση των εργατών και των χωρικών, να προκηρυχθούν αμέσως εκλογές για σοβιέτ με μυστική ψηφοφορία και με ελεύθερη προεκλογική προπαγάνδα.
ΑΠΑΙΤΟΥΝ την ελευθερία του λόγου και του τύπου για τους εργάτες και χωρικούς, τους αναρχικούς και τα σοσιαλιστικά κόμματα της αριστεράς.
Την ελευθερία του συνέρχεσθαι και την ελευθερία των συνδικαλιστικών οργανώσεων και των ενώσεων των χωρικών.
Τη σύγκλιση το αργότερο έως στις 10 Μαρτίου 1921 μιας συνδιάσκεψης των εξωκομματικών εργατών, στρατιωτών και ναυτών, φυλακισμένων για διάφορα εργατικά και αγροτικά κινήματα.
Την απελευθέρωση όλων των πολιτικών κρατουμένων που ανήκουν σε σοσιαλιστικά κόμματα, όπως και όλων των εργατών και χωρικών, κόκκινων στρατιωτών και ναυτών, φυλακισμένων για διάφορα εργατικά και αγροτικά κινήματα.
Τη εκλογή μιας επιτροπής για τον έλεγχο των φακέλων των κρατουμένων στις φυλακές και στα στρατόπεδα συγκέντρωσης.
Την κατάργηση όλων των Πολιτοτνιέτ (πολιτικά τμήματα) γιατί κανένα κόμμα δεν πρέπει να έχει προνόμιο για την προπαγάνδα, ούτε να παίρνει χρηματικές ενισχύσεις γι’ αυτό το σκοπό. Αντίς αυτά πρέπει να δημιουργηθούν κύκλοι για την εκπολιτιστική καλλιέργεια, ενισχυόμενα με χρήματα του κράτους.
Την άμεση κατάργηση όλων των αποσπασμάτων των μπλόκων.
Την εξίσωση των μερίδων για όλους τους εργαζομένους, εκτός από όσους εργάζονται σε ανθυγιεινές και επικίνδυνες εργασίες.
Την διάλυση των κομμουνιστικών μαχητικών αποσπασμάτων στις στρατιωτικές μονάδες και τη την κατάργηση της υπηρεσίας των κομμουνιστικών φρουρών στα εργοστάσια .
Να δοθεί στους αγρότες πλήρης ελευθερία να διαχειρίζονται τη γη τους όπως και το δικαίωμα να έχουν ζώα, τα οποία πρέπει να φροντίζουν οι ίδιοι, δίχως να χρησιμοποιούν μισθωτή εργασία.
Ζητάμε από όλες τις στρατιωτικές μονάδες όπως και από τους συντρόφους ευέλπιδες να ταχτούν αλληλέγγυοι με την απόφαση μας.
Απαιτούμε να δίνεται από τον τύπο η πιο πλατειά δημοσιότητα σε όλες τις αποφάσεις.
Να ορισθεί ένα κινητό γραφείο ελέγχου.
Να επιτραπεί ελεύθερα η βιοτεχνική παραγωγή που δεν χρησιμοποιεί μισθωτούς εργάτες».
Αυτή η απόφαση που ψηφίστηκε κατόπιν από τη γενική συνέλευση των ναυτών της Κροστάνδης και από τα σώματα των κόκκινων στρατιωτών και έγινε δεκτή από τον εργατικό πληθυσμό αυτής της πόλης, αποτέλεσε το πολιτικό πρόγραμμα της εξέγερσης.
*Από το βιβλίο της Ίντα Μετ «Η Κομμούνα της Κροστάνδης», εκδόσεις Διεθνής Βιβλιοθήκη, Αθήνα (σε μετάφραση Άγι Στίνα).
...
Άρθρο της καταστασιακής περιοδικής έκδοσης Point Blank για τις πολιτοφυλακές και τα εργατικά συμβούλια κατά την διάρκεια της Ισπανικής Επανάστασης.
I
Για πρώτη φορά μετά τις πρώτες απόπειρες εγκαθίδρυσης του σοσιαλισμού στην Ρωσία, την Ουγγαρία και την Γερμανία μετά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, ο επαναστατικός αγώνας των Ισπανών εργατών επιδεικνύει έναν νέο μετασχηματισμό από τις καπιταλιστικές στις συλλογικές μεθόδους παραγωγής, οι οποίες παρά την ατελή τους φύση εφαρμόστηκαν σε πραγματικά εντυπωσιακή κλίμακα. (Karl Korsch – 1939)
Τριάντα έξι χρόνια μετά τις πρώτες νίκες της, η Ισπανική Επανάσταση παραμένει η σημαντικότερη των διαφόρων πρακτικών πειραμάτων αυτοδιαχείρισης που υλοποιήθηκαν στον αιώνα αυτό....

Δημοσιεύθηκε στις 8 Δεκεμβρίου 2017 από Enough Is Enough! Πρόκειται για ένα ελαφρώς επεξεργασμένο αντίγραφο μιας παρουσίασης σε εργαστήριο που διοργανώθηκε από την Διεθνή Ομάδα Έρευνας και Ενημέρωσης Εργασίας (ILRIG) και το Κέντρο Συμβουλευτικής για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα της Orange Farm στην επέκταση 1 της Drieziek, δήμος Orange Farm, νότια του Soweto, Νότια Αφρική, στις 24 Ιουνίου του 2017. Το παρακολούθησε μια αίθουσα γεμάτη ακτιβιστές κοινοτήτων και εργαζομένων, συμπεριλαμβανομένων των βετεράνων των μεγάλων εξεγέρσεων της δεκαετίας του 1980.
Η συζήτηση που πρόκειται να παρουσιάσω σήμερα βασίζεται σε ένα ερευνητικό πρόγραμμα που διεξήγαγα με τον συνάδελφό μου Vladislav Kruchinsky στη...
Στο κτήριο της Ελληνικής κοινότητας της Μελβούρνης στις 18/07/2019
Με τον Ελευθεριακό στο Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι Πέρασμα, 22/01/2018

