Λεπτομέρειες

ngnm

Αναρχικές Αναλύσεις - Παρεμβάσεις

10 Δεκεμβρίου 2024

Σημείωση Μεταφραστή*: Σε αυτό το κείμενο ο Τόμας Ιμπανέζ μας υπενθυμίζει στο σήμερα, το πόσο άστοχη και μυωπική είναι η ρητορική που ασχολείται με την αρνητικότητα του αναρχισμού χωρίς να βλέπει τα θετικά της στοιχεία. Κατ’ ουσία, ο Ιμπανέζ διαπερνά την ιστορία του Αναρχισμού μελετώντας την γενεαογία του αναρχικού αρνητισμού για να καταδείξει ότι και αυτή είναι μέρος προς την κατεύθυνση του Αναρχικού ονείρου κάτι το οποίο δεν μπορεί παρά να είναι μόνο θετικό.

Ο αρχικός μου σκοπός ήταν να αναλογιστώ την αναπόφευκτη, και συχνά υποτιμημένη, αρνητική διάσταση του αναρχισμού — αλλά σύντομα συνειδητοποίησα ότι αυτό με ανάγκασε να αφήσω κατά μέρος όλη τη θετική του πτυχή

Όταν άνοιξα τον υπολογιστή μου για να αρχίσω να γράφω αυτό το κείμενο, μπήκα στον πειρασμό να το ονομάσω «Ένας παθιασμένος έπαινος της αρνητικότητας του αναρχισμού», αφού σκοπός μου ήταν ακριβώς να αναλογιστώ αυτήν την αναπόφευκτη, και συχνά υποτιμημένη, διάσταση του αναρχισμού. Ωστόσο, σύντομα συνειδητοποίησα ότι αυτό με ανάγκασε να αφήσω στην άκρη ένα μεγάλο μέρος του τι συνιστά αναρχισμό. Συγκεκριμένα, περιθωριοποιήθηκε όλη η θετική πτυχή που την ορίζει. Έτσι, για να διορθώσω αυτόν τον ατυχή ακρωτηριασμό, δεν είχα άλλη επιλογή από το να αναλάβω την επεξεργασία ενός δεύτερου άρθρου που θα είχε τίτλο αυτή τη φορά: «Ενθουσιώδης συγγνώμη για το αναρχικό όνειρο και τις διακοπτόμενες ενσωματώσεις του στην πραγματικότητα».

Τώρα, καθώς η δέσμευσή μου ήταν να παραδώσω ένα μόνο άρθρο στο Redes Libertarias, τελικά αποφάσισα να εγκαταλείψω αυτόν τον πρώτο τίτλο και να συγχωνεύσω και τις δύο σκέψεις σε ένα ενιαίο κείμενο. Δεν θα ήταν σκόπιμο να αναφερθεί εδώ αυτό το ανέκδοτο, το οποίο είναι χαρακτηριστικό της ιδιωτικής σφαίρας του συγγραφέα αυτού του άρθρου και στερείται το παραμικρό ουσιαστικό ενδιαφέρον, αν δεν ήταν για το γεγονός ότι η απόφαση για ένωση των δύο προβληματισμών είχε για μένα το ευεργετικό αποτέλεσμα της εστίασης στο δίλημμα που είναι εγγενές στον ίδιο τον αναρχισμό. Πράγματι, από αυτή την απόφαση έφτασα να το αντιλαμβάνομαι ως μια οντότητα που αποκόπτεται από το ίδιο μοτίβο με τη διπρόσωπη θεότητα που ονομαζόταν Ιανός στην αρχαία Ρώμη, προικισμένη με δύο εκ διαμέτρου αντίθετα πρόσωπα, αλλά άρρηκτα ενωμένα.

Αναρχική ριζοσπαστική αρνητικότητα

Για να δείξουμε την αναρχική αρνητικότητα, μπορεί κανείς να αναφερθεί στον Μιχαήλ Μπακούνιν, ο οποίος είδε στο «πάθος για την καταστροφή ένα δημιουργικό πάθος» ή στον Μαξ Στίρνερ, ο οποίος θεώρησε ότι «η εξάλειψη των σταθερών ιδεών» (τα διάσημα φαντάσματά του) που διαπερνούν το μυαλό μας, ήταν η προϋπόθεση για την καταστροφή της δοσίλογης υποταγής μας στην απαράδεκτη αρχή της κατεστημένης τάξης. Ωστόσο, εκτός από αυτές τις ιστορικές αναφορές, αυτή η αρνητικότητα βασίζεται, κατά τη γνώμη μου, σε δύο από τα διάφορα βασικά χαρακτηριστικά του αναρχισμού. Το πρώτο είναι ο σχολαστικός σεβασμός της στην αυτονομία των ατόμων και των συλλογικοτήτων, καθώς και στην αναφαίρετη αρχή της αυτοοργάνωσης. Το δεύτερο είναι η ριζική άρνησή της να αναπαράγει αυτό που σκοπεύει να καταπολεμήσει.

Μην αφήσετε κανέναν να σκεφτεί ή να αποφασίσει για εσάς, να μην αφήσετε κανέναν να οργανώσει τη ζωή σας, ή τη μορφή του αγώνα σας, είναι εκφράσεις...

Περισσότερα …