
Robert Mason*
Οι ισπανόφωνοι βρίσκονται στο επίκεντρο της μεταβαλλόμενης ενασχόλησης των κατοίκων του Queensland με τα παγκόσμια ανθρώπινα δικαιώματα από τις αρχές του εικοστού αιώνα. Από την πρώτη στιγμή της παρουσίας τους, οι μετανάστες έγιναν αγωγοί πολιτικής αναταραχής, συνδέοντας τις τοπικές συνθήκες στο Queensland με τοποθεσίες και συζητήσεις στην Ευρώπη και τη Λατινική Αμερική. Η συμμετοχή τους στο φυσικό και πολιτιστικό τοπίο της Πολιτείας αυτής μπορεί να χαρακτηριστεί ως παροδική παρουσία σε τόπους όπου τα συμφέροντά τους διασταυρώνονταν με εκείνα της ευρύτερης κοινότητας. Αυτή η παροδική ορατότητα στο δημόσιο χώρο δεν ισοδυναμεί με περιθωριακότητα ή ασημαντότητα. Οι ισπανόφωνοι έχουν πρόσβαση στους δημόσιους χώρους μέσω διαμαρτυριών και άλλων ορατών δηλώσεων της ιδιότητάς τους ως παρείσακτοι, ως μέσο για να αποκτήσουν ασφάλεια για τις κοινότητές τους και τις εμπλεκόμενες ομάδες στην ευρύτερη αυστραλιανή κοινωνία και τη Λατινική Αμερική.
Μετανάστες και ταραχοποιοί
Οι ισπανόφωνοι ήταν παρόντες στο Κουίνσλαντ από πριν από τη συγκρότηση της Αυστραλιανής Κοινοπολιτείας το 1901. Το 1907, πάνω από εκατό Ισπανοί έφτασαν στο πλαίσιο ενός οργανωμένου σχεδίου για την αύξηση του αριθμού των κοπτών ζαχαροκάλαμου στα βόρεια της Πολιτείας. Πάνω από εκατό επιπλέον ισπανόφωνοι έφτασαν από την Αργεντινή αμέσως μετά, καθώς η κυβέρνηση της Κοινοπολιτείας αναζητούσε προληπτικά αγρότες πρόθυμους να ζήσουν στον βορρά. Ο αριθμός αυξήθηκε αργά αλλά σταθερά, και υπήρχαν πολλές εκατοντάδες ισπανόφωνοι κάτοικοι στο Queensland μέχρι το τέλος του Α' Παγκοσμίου Πολέμου (1914-18).
Οι ισπανόφωνοι γρήγορα αναμείχθηκαν στη βιομηχανία ζαχαροκάλαμου του Queensland, αρχικά ως κόπτες ζαχαροκάλαμου και αργότερα ως αγρότες. Τόσο η τοπική κυβέρνηση του Queensland όσο και η κυβέρνηση της Κοινοπολιτείας διευκόλυναν την άφιξη των ισπανόφωνων μεταναστών, ώστε να προωθηθεί η οικονομική ανάπτυξη. Ωστόσο, είναι σημαντικό ότι όλες οι νέες αφίξεις προέρχονταν από χώρες που βίωναν καταστολή και πολιτική βία. Μέσα σε ένα χρόνο από την άφιξή τους, το 1907, οι Ισπανοί είχαν οργανώσει απεργίες, είχαν καταλάβει αγροκτήματα και είχαν διανείμει έντυπο αναρχικό υλικό σε άλλους Ευρωπαίους μετανάστες σε αυτοοργανωμένες δημόσιες συγκεντρώσεις σε χωράφια στα βόρεια της Πολιτείας.
Οι ισπανόφωνοι μετανάστες συνέβαλαν επίσης διαχρονικά στη φυσική κληρονομιά και το τοπίο της Πολιτείας. Ο José Paronella άρχισε για πρώτη φορά να αναπτύσσει το πάρκο αναψυχής, στην ενδοχώρα του Innisfail, που σήμερα φέρει το όνομά του το 1929. Το Paronella Park παρέμεινε στο κέντρο της κοινωνικής ζωής της περιοχής για δεκαετίες, είτε ως προορισμός για τοπικές ημερήσιες εκδρομές είτε ως τακτικές επισκέψεις από Αμερικανούς στρατιωτικούς κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου (1939-45). Ήταν επίσης ο τόπος άτυπων συγκεντρώσεων μεταξύ των ισπανόφωνων μεταναστών της περιοχής και σημαντικών μελών της ευρύτερης τοπικής κοινότητας.
Λατίνες γυναίκες ήταν ιδιοκτήτριες πολλών πανσιόν στα αστικά κέντρα του βορρά, όπως το Innisfail και το Ayr, και βρίσκονταν στο επίκεντρο των συζητήσεων της κοινότητας. Γυναίκες, όπως η Trinidad Garcia και η Dolores Martinez, ηγήθηκαν μεταναστών διαδηλωτών σε δημόσιες διαδηλώσεις ενάντια στην εταιροποίηση των επιχειρήσεων και της κοινότητας στα χωράφια ζαχαροκάλαμου. Δεν ήταν μόνες τους, και οι ισπανόφωνοι εισήγαγαν αναρχικά και κομμουνιστικά περιοδικά από όλη την Αμερική και την Ευρώπη, συνδέοντας τα γεγονότα στο Queensland με άλλους τόπους ριζοσπαστικής αμφισβήτησης σε όλο τον κόσμο. Αν...

Σημείωση μεταφραστή: Σε μια εποχή που ο πόλεμος ξαναφουντώνει η επιστολή του Κροπότκιν επαναφέρει στην μνήμη την αναγκαιότητα του διεθνισμού και το καθήκον όλων μας να σταματήσουμε αυτό το κτήνος που ονομάζεται Πόλεμος.
Αγαπητοί σύντροφοι και φίλοι, — Αφού δούλεψα ανάμεσά σας για 40 χρόνια, δεν μπορώ να φύγω από τη Δυτική Ευρώπη χωρίς να σας στείλω λίγα λόγια αποχαιρετισμού.
Από τα βάθη της καρδιάς μου, σας ευχαριστώ για την υποδοχή —περισσότερο από αδελφική— που βρήκα ανάμεσά σας. Η Διεθνής Ένωση Εργατών δεν ήταν για μένα μια απλή αφηρημένη λέξη. Ανάμεσα στους εργάτες της Ελβετίας, της Γαλλίας, της Βρετανίας,...

Alfredo M. Bonanno*
Σημείωση: Οι συντελεστές του Ούτε Θεός Ούτε Αφέντης διαφωνούν με πολλές από τις απόψεις των εξεγερτικών αναρχικών, ειδικά για το ζήτημα της οργάνωσης. Για μας, οι απόψεις αυτές είναι στην ουσία αντι-οργανωτικές. Πιστεύουμε ότι η αναρχική πολιτική οργάνωση, πάντα σε σύνδεση με το κίνημα της εργατικής τάξης και τα μαζικά κοινωνικά λαϊκά κινήματα είναι το “κλειδί” για ένα συνεκτικό μαζικό αναρχικό πολιτικό κίνημα. Το κείμενο δημοσιεύεται εδώ χάριν πολυφωνίας και ει δυνατόν ανάπτυξη διαλόγου.
*Σημείωση Μεταφραστή: Αρκετά έχουν λεχθεί σχετικά με την Αναρχική οργάνωση και τις ομάδες συγγένειας. Σε αυτό το κείμενο ο Ιταλός Αναρχικός Alfredo...
Στο κτήριο της Ελληνικής κοινότητας της Μελβούρνης στις 18/07/2019
Με τον Ελευθεριακό στο Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι Πέρασμα, 22/01/2018

