
Ο Isak Aufseher γεννήθηκε στις 26 Ιανουαρίου 1905, στο Kúty, στην Galicia (που τότε ανήκε στην Αυστροουγγρική Αυτοκρατορία - σήμερα ονομάζεται Ivano-Frankivisk, και ανήκει στην Ουκρανία), από εβραϊκή οικογένεια. Το κανονικό του όνομα ήταν Isaac Aufseher και χρησιμοποιούσε τα ψευδώνυμα Isidor και Issy.
Αναρχικός. Εκπαιδευμένος στον Χασιδισμό (Hasidism) και κατά τη διάρκεια του Μεγάλου Πολέμου η οικογένειά του διαλύθηκε. Το 1928 εγκαταστάθηκε στη Γερμανία, όπου εντάχθηκε στη Leninbund, μια αριστερή φράξια του «Kommunistische Partei Deutschlands (KPD - Κομμουνιστικό Κόμμα Γερμανίας) που πρόσκειτο στον τροτσκισμό. Μετά την έλευση των ναζί στην εξουσία, το 1933 εξορίστηκε, αρχικά στο Παρίσι και στη συνέχεια στη Βαρκελώνη.
Με τη σύντροφό του Margot Tiertz, δημιούργησε ένα περίπτερο με βιβλία στη Ramblas της Βαρκελώνης, όπου διένειμε αντιφασιστικό και ελευθεριακό υλικό. Κατά τη διάρκεια της άνοιξης του 1935, οι δημοκρατικές αρχές έκλεισαν το περίπτερό του, κατόπιν αιτήματος του Γερμανού προξένου και απελάθηκε μαζί με τη σύντροφό του από τη χώρα. Στις αρχές του 1936 επέστρεψε στη Βαρκελώνη, συνελήφθη και κλείστηκε στη φυλακή Modelo.
Λίγες ημέρες πριν από το φασιστικό πραξικόπημα της 19ης Ιουλίου 1936 απελευθερώθηκε. Μεσούσης της επανάστασης εντάχθηκε στους «Γερμανούς Αναρχοσυνδικαλιστές (DAS)» και έγινε γραμματέας της Διεθνούς Επιτροπής Αντιφασιστών Εμιγκρέδων (CIDEA), που δημιουργήθηκε τον Αύγουστο του ίδιου έτους, η οποία είχε στη Βαρκελώνη αρκετούς χώρους καταφυγής, μεταξύ των οποίων ένα σαλέ που είχε κατασχεθεί από την καθολική κοινότητα Γερμανών Θηρεσιανών «Theresienheim» που συνδεόταν με τους ναζί. Ο Ernst Appel και ο Arthur Lewin ήταν δύο άλλοι εκπρόσωποι της (DAS) στην CIDEA, όπου υπήρχαν επίσης δύο αντιπρόσωποι από το KPD και δύο από το Μαρξιστικό Ενωτικό Εργατικό Κόμμα (POUM). Μιλώντας άριστα ισπανικά, ασχολήθηκε ιδιαίτερα με τη συγκέντρωση κεφαλαίων μεταξύ των σημιτικών οργανώσεων για να βοηθήσει τους Εβραίους να φτάσουν στην Παλαιστίνη ή να αποκτήσουν την ισπανική υπηκοότητα χάρη στις δημοκρατικές αρχές.
Συμμετείχε επίσης στις δράσεις απαλλοτρίωσης χώρων και αγαθών από Γερμανούς συμπαθούντες τον εθνικοσοσιαλισμό στη Βαρκελώνη. Κατά τη διάρκεια της διοίκησής του αντιμετώπισε συχνά τους εκπροσώπους των κομμουνιστών και κατήγγειλε τους ελιγμούς τους στο CIDEA. Ακολουθώντας τα «γεγονότα του Μαΐου 1937», κατ' αρχήν μπορούσε να ξεφύγει από τις πολυάριθμες συλλήψεις που διέπραξαν οι σταλινικοί πράκτορες των αγωνιστών της DAS και άλλων ελευθεριακών οργανώσεων, αλλά τελικά συνελήφθη τον Μάιο του σύμφωνα με τον «Νόμο των τεμπέληδων και των ασθενών» και κλείστηκε στη φυλακή Modelo της Βαρκελώνης. Για να ξεφύγει από την κομμουνιστική καταστολή, αφού πήρε από το γαλλικό προξενείο βίζα διέλευσης για να φτάσει στην Πολωνία για να έρθει σε επαφή με αντιφασιστικές οργανώσεις και να συγκεντρώσει χρήματα και βοήθεια, στις 17 Ιουλίου 1937 έφυγε από την Καταλονία με τη Γερμανίδα δημοσιογράφο Emmy Scholem «Emmy Wiechelt», την τότε σύντροφό του, και επέστρεψε στο Παρίσι όπου έζησε κρυφά μέχρι τον Μάρτιο του 1939.
Στη συνέχεια μετακόμισε στην Ελβετία, όπου έλαβε άδεια εργασίας το 1945, και εγκαταστάθηκε μόνιμα. Μεταξύ 1944 και 1946 εξέδωσε στη Βασιλεία, παρά την πολεμική λογοκρισία, μαζί με τους Heinrich Koechlin και Felix Koechlin, το περιοδικό «Blätter für Freiheitlichen Sozialismus” (Φύλλα για τον Ελευθεριακό Σοσιαλισμό). Στην Ελβετία συμμετείχε στην ομάδα «Freiheitliche Socialist» (FS - Ελευθεριακοί Σοσιαλιστές) και μεταξύ 1947...

Wayne Price*
Σημείωση Μεταφρασστή*: Μια από τις κύριες κριτικές του μετα-αναρχισμού είναι ότι το κράτος όπως και η εξουσία αφορούν συγκεκριμένες ανθρώπινες σχέσεις και δεν μπορούν να καταστραφούν. Η δήλωση αυτή των μετα-αναρχικών έχει τις ρίζες της σύμφωνα με αυτούς στον Gustav Landauer. Ο αναρχομμουνιστής Wayne Price σε αυτό το κείμενο εξηγεί την πλάνη αυτή.
Στην ανάγνωση της σύγχρονης αναρχικής σκέψης, συναντώ επανειλημμένα κάποια εκδοχή μιας προσφοράς από τον Γερμανό αναρχικό Gustav Landauer (1870-1919). Ένα βιβλίο για τον αναρχισμό και την εκπαίδευση αναφέρει "διάσημη παρατήρηση του Gustav Landauer" (Suissa, 2010, σελ. 136).
"Το κράτος δεν είναι κάτι που μπορεί...

Στις 14 Ιανουαρίου (ορισμένες πηγές αναφέρουν λανθασμένα 15 Ιανουαρίου) 1919 γεννήθηκε στο Pinell de Brai (Terra Alta, Καταλονία) ο αναρχοσυνδικαλιστής Lluís Alerany Sarroca. Οι γονείς του ονομάζονταν Joan Francesc Alerany Montagut, δημοσιογράφος, και Teresa Sarroca Guimerà.
Ενεργό μέλος της Εθνικής Εργατικής Συνομοσπονδίας (CNT) της γενέτειράς του.
Το 1939, με τον θρίαμβο των Φρανκιστών, πέρασε στη Γαλλία και κλείστηκε στο στρατόπεδο συγκέντρωσης Barcarès. Ο αδελφός του Pasqual Alerany Sarroca εξορίστηκε επίσης, ενώ η αδελφή του Rosa Alerany Sarroca καταδικάστηκε το 1939 σε έξι χρόνια και μία ημέρα φυλάκιση. Μεταξύ 1941 και 1942.
Με τη γερμανική κατάληψη συνελήφθη και απελάθηκε...
Στο κτήριο της Ελληνικής κοινότητας της Μελβούρνης στις 18/07/2019
Με τον Ελευθεριακό στο Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι Πέρασμα, 22/01/2018

