Λεπτομέρειες

Paul Mattick

Ιστορία Κοινωνικών Κινημάτων

30 Μαρτίου 2018

• κοινωνικοί αγώνες
• επαναστατικό κίνημα
• εργατική τάξη
• Ρωσία
• αριστερά
• επαναστατική θεωρία

Ελληνική μετάφραση του κειμένου «The Lenin Legend» του Paul Mattick από το βιβλίο του Anti-Bolshevik Communism. Αναδημοσίευση από το alertacomunista.wordpress.com

Εισαγωγή των μεταφραστών

Ο Χέγκελ κάνει κάπου την παρατήρηση ότι όλα τα μεγάλα κοσμοϊστορικά γεγονότα και πρόσωπα παρουσιάζονται δύο φορές. Ξέχασε όμως να προσθέσει: την μια φορά σαν τραγωδία, την άλλη σαν φάρσα. […] Οι άνθρωποι δημιουργούν την ίδια τους την ιστορία, τη δημιουργούν όμως όχι όπως τους αρέσει, όχι μέσα σε συνθήκες που οι ίδιοι διαλέγουν, μα μέσα σε συνθήκες που υπάρχουν άμεσα, που είναι δοσμένες και που κληροδοτήθηκαν από το παρελθόν. Η παράδοση όλων των νεκρών γενεών βαραίνει σαν βραχνάς στο μυαλό των ζωντανών. Και όταν ακόμα οι ζωντανοί φαίνονται σαν ν’ ασχολούνται ν’ ανατρέψουν τους εαυτούς τους και τα πράγματα και να δημιουργήσουν κάτι που δεν έχει προϋπάρξει, σ’ αυτές ακριβώς τις εποχές της επαναστατικής κρίσης επικαλούνται φοβισμένοι τα πνεύματα του παρελθόντος στην υπηρεσία τους, δανείζονται τα ονόματά τους, τα μαχητικά συνθήματά τους, τις στολές τους για να παραστήσουν με την αρχαιοπρεπή αυτή σεβάσμια μεταμφίεση και μ’ αυτή τη δανεισμένη γλώσσα τη νέα σκηνή της παγκόσμιας ιστορίας. […] Η κοινωνική επανάσταση του 19ου αιώνα δεν μπορεί να αντλήσει την ποίησή της από το παρελθόν, αλλά μόνο από το μέλλον. Δεν μπορεί ν’ αρχίσει με τον ίδιο τον εαυτό της προτού σβήσει όλες τις προλήψεις σχετικά με το παρελθόν. Οι προηγούμενες επαναστάσεις είχαν ανάγκη από κοσμοϊστορικές αναμνήσεις για να κρύψουν από τον εαυτό τους το περιεχόμενό τους. Για να φτάσει στο δικό της περιεχόμενο, η επανάσταση του 19ου αιώνα, πρέπει ν’ αφήσει τους πεθαμένους να θάψουν τους νεκρούς τους. Αυτά τα λόγια έγραψε ο Μαρξ στις πρώτες σελίδες της 18ης Μπρυμαίρ του Λουδοβίκου Βοναπάρτη. Κλείνοντας αυτές τις ημέρες την εκατοστή επέτειο της Οκτωβριανής επανάστασης, τα λόγια αυτά μοιάζουν πιο παραμελημένα από ποτέ. Οι επίδοξοι επαναστάτες του 21ου αιώνα μοιάζουν με νεκρομάντες που προσπαθούν να εγείρουν από το χώμα τους σκελετούς των νεκρών ψέλνοντας ευλαβικά τα συνθήματά τους. Όπως οι νεκρή εργασία απομυζά σαν βρυκόλακας τη ζωντανή, έτσι κι οι νεκρές ιδεολογίες λυμαίνονται τη σύγχρονη κομμουνιστική θεωρία. Εκατό χρόνια μετά από την Οκτωβριανή επανάσταση, οι νεομπολσεβίκοι κι οι αστοί σχολιαστές κατάφεραν να βρεθούν σε μια κάποια σύμπνοια: και για τους μεν και για τους δε, η Οκτωβριανή επανάσταση απότελεί την επανάσταση, το αρχέτυπό της. Όμως, για να αναγνωρισούμε το αρχέτυπο, πρέπει να δούμε το περιεχόμενό του. Η ρωσική επανάσταση του 1917 μπορεί να χωριστεί σε τέσσερα επιμέρους κινήματα: 1. το κίνημα των αγροτών

2. το κίνημα των εργατών

3. το κίνημα των στρατιωτών

4. το κίνημα των μπολσεβίκων Οι αγρότες απαλλοτριώσαν τη γη από τους μεγαλογαιοκτήμονες, θέτοντάς την υπό τη συλλογική διαχείριση των τοπικών κοινοτήτων. Οι εργάτες κατέλαβαν τα εργοστάσια και τα έθεσαν υπό τη διαχείριση των εργατικών συμβουλίων τους. Τα συμβούλια των στρατιωτών εναντιώθηκαν στις δομές του τσαρικού αυταρχισμού, δημιουργώντας μια μορφή πολιτοφυλακών. Και στα τρία αυτά κινήματα συμμετείχαν μπολσεβίκοι, όμως σε κανένα τους δεν έπαιξαν καθοριστικό ρόλο. Το τέταρτο κίνημα, η Οκτωβριανή επανάσταση των μπολσεβίκων, υπήρξε διακριτό από τα άλλα τρία λόγω του ιδιαίτερου χαρακτήρα του....

Περισσότερα …