Λεπτομέρειες

Αργύρης Αργυριάδης

Ιστορία Διεθνούς Αναρχικού Κινήματος

09 Ιανουαρίου 2021

• ιστορία αναρχικού κινήματος
• αναρχικό κίνημα
• ζητήματα τέχνης

Αργύρης Αργυριάδης*

"Αν δεν μπορώ να τη χορέψω, δεν είναι η επανάστασή μου..."

(Emma Goldman)

Αν και, σύμφωνα με ορισμένους, ο αναρχισμός ως κοινωνικό κίνημα «σίγησε» κατά την περίοδο του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, στην πραγματικότητα δεν έσβησε ούτε και έπαψε ποτέ να υπάρχει. Διότι, η αναρχία δεν είναι ένα «νεανικό φαινόμενο» όπως θέλουν να την εμφανίζουν ούτε αποτελούσε μέρος μιας μητροπολιτικής υποκουλτούρας, τουλάχιστον μέχρι πριν τον Μάη του 1968, όταν ο χαρακτήρας του αλλάζει ριζικά. Μεταπολεμικά, το αναρχικό κίνημα στην Αγγλία και όχι μόνο, μπορεί να ήταν στα «κάτω» του, αλλά ο πυρήνας των ιδεών του συνέχιζε να οπλίζει τις συνειδήσεις των, έστω και λιγοστών, αφοσιωμένων αγωνιστών αυτής της μεγάλης ιδέας. Στο παρόν κείμενο θα ασχοληθούμε με μια άγνωστη πτυχή του αναρχικού κινήματος στο Λονδίνο το 1961.

Τη δεκαετία του ’50, σχεδόν σε όλο τον κόσμο ο αναρχισμός βρισκόταν σε ύφεση, ενώ οι νικητές του πολέμου προετοιμάζονταν για έναν ακόμα πιο «ψυχρό». Στην αντικαπιταλιστική παράταξη κυριαρχούσε ο Λενινισμός σε διάφορες εκδοχές του, ενώ μόλις το 1956 η Ουγγρική Επανάσταση λέρωσε τα σαλόνια των κομματικών σαλονιών, αναδεικνύοντας ότι κάτι συνέβαινε στον παράδεισο του υπαρκτού σοσιαλισμού. Το 1961, η δυναμική αυτή είχε ενταθεί και αρκετοί εγκατέλειπαν το λενινιστικό στρατόπεδο για περισσότερο ελευθεριακά μονοπάτια. Έτσι, ο αγγλικός αναρχισμός συγκέντρωσε πλήθος ιδεαλιστών, οι οποίοι θα στήριζαν την αξιοθαύμαστη εξέλιξη της φιλοσοφίας του τις δεκαετίες του ’60 και του ’70.

Η χοροεσπερίδα του Οκτωβρίου του 1961, για την οποία υπάρχει εκτενής αναφορά στην εφημερίδα Freedom, είναι χαρακτηριστική. Πριν συνεχίσω με την εξιστόρηση, θα ήθελα να σταθώ στην ιστορία του εκδοτικού οίκου Freedom.

Πρόκειται για το ιστορικό και θρυλικό αναρχικό εκδοτικό εγχείρημα που ξεκίνησε το 1886 από μια ομάδα συντρόφων και φίλων, αναρχικών σοσιαλιστών, συμπεριλαμβανομένων της Σάρλοτ Ουίλσον και μεγάλου φιλόσοφου Πέτρου Κροπότκιν. Εκτός από την έκδοση της ομώνυμης εφημερίδας, είναι ένας από τους μεγαλύτερους αναρχικούς εκδοτικούς οίκους στον κόσμο και ένας «επικίνδυνος» και επαναστατικός χώρος που το 1993 δέχθηκε βομβιστική επίθεση από την νεοναζιστική οργάνωση “Combat 18”, και άλλη μια, πιο ισχυρή, το 2013, αλλά επιβίωσε χάρη στην προσωπική εργασία αρκετών συντρόφων που φρόντισαν για την αποκατάσταση των ζημιών.

Επιστρέφοντας στην αναρχική χοροεσπερίδα του 1961, ανάμεσα στους παριστάμενους συναντούμε αρκετές προσωπικότητες του Λονδίνου που συμμετείχαν χωρίς κανένα φόβο: συγγραφείς, ηθοποιοί, αλλά και μουσικοί. Αξίζει να σημειωθεί ότι την εποχή εκείνη οι εκδόσεις Freedom συμμετείχαν στην Ομάδα Αναρχικών του Λονδίνου, η οποία, μολονότι ολιγομελής, ασκούσε σημαντική επιρροή. Όπως ήταν αναμενόμενο, οι πληγές από τη διάσπαση της τότε Αναρχικής Ομοσπονδίας και η δημιουργία της πιο πασιφιστικής – ατομικιστικής Ένωσης Αναρχικών Ομάδων δεν είχαν επουλωθεί. Το εκδοτικό εγχείρημα της Freedom παρέμεινε πιστό στην αναρχοκομμουνιστική παράδοσή του.

Παρ’ όλα τα τεκταινόμενα, όπως διαβάζουμε ο ενθουσιασμός δεν έλειψε και η χοροεσπερίδα του 1961 που διοργανώθηκε στο δημαρχείο του Φούλαμ θα εξελίσσονταν σε ένα ξέφρενο γλέντι, το οποίο άρχισε το βράδυ της Παρασκευής το συνεχίστηκε μέχρι το πρωί του Σαββάτου. Η εκδήλωση είχε ζωντανή μουσική με αρκετά γνωστά ονόματα της εποχής όπως ο Peter Sidney "Mick" Mulligan και η μπάντα του είχε ήδη...

Περισσότερα …