
Κάθε φορά που γίνεται αναφορά στις δραστηριότητες του Edgard Leuenroth είτε ως αγωνιστή της εργατικής τάξης είτε ως αναρχικού, γίνεται πάντα αναφορά στη γενική απεργία στο Σάο Πάολο το 1917, η οποία σταμάτησε όλο το εμπόριο και τη βιομηχανία της πόλης. Κάθε φορά που αναφέρεται αυτή η γενική απεργία, το όνομα του Edgard Leuenroth συνδέεται πάντα στενά με τα γεγονότα αυτά. Ο λόγος για τη στενή αυτή σύνδεση είναι ότι θεωρήθηκε ως ο μοναδικός υπεύθυνος για την απεργία αυτή, η οποία προκάλεσε πανικό στους εργοδότες και στο ίδιο το Κράτος. Απαντώντας σε μια τέτοια αναφορά, ο Edgard Leuenroth έστειλε την ακόλουθη επιστολή στην εφημερίδα “Estado de São Paulo”:
"Έχοντας αναφερθεί ονομαστικά στην ενότητα "Σημειώσεις και πληροφορίες" της εφημερίδας σας στις 2 αυτού του μήνα σχετικά με τη συμμετοχή μου στη γενική απεργία του 1917, θεωρώ ότι είμαι υποχρεωμένος να δημοσιοποιήσω ορισμένες διευκρινίσεις για χάρη της ιστορικής αλήθειας όσον αφορά το περιστατικό που αναφέρθηκε. (...)
Επιτρέψτε μου να πω, πριν από οτιδήποτε άλλο, ότι η γενική απεργία του 1917 δεν μπορεί με κανέναν τρόπο, ανεξάρτητα από το πώς τη βλέπει κανείς, να συγκριθεί με άλλα κινήματα που εκδηλώθηκαν ως εκδηλώσεις του προλεταριάτου.
Σαφώς όχι! Η γενική απεργία του 1917 ήταν ένα αυθόρμητο κίνημα του προλεταριάτου χωρίς άμεση ή έμμεση παρέμβαση από κανέναν. Ήταν μια εκρηκτική διαδήλωση που άρμοζε στην παρατεταμένη βασανιστική περίοδο που βίωνε η εργατική τάξη εκείνη την εποχή.
Το αυξανόμενο κόστος των βασικών αναγκών για τους εργαζόμενους συνδυάστηκε με την ανεπάρκεια των μισθών- οι συνήθεις ευκαιρίες για την προβολή νόμιμων αιτημάτων για ζωτικές βελτιώσεις της κατάστασης περιορίστηκαν από τη συστηματική αντίδραση της αστυνομίας- οι εργατικές οργανώσεις δέχτηκαν ανελέητες επιθέσεις και παρεμποδίστηκαν στο έργο τους -τα αστυνομικά τμήματα γέμισαν ασφυκτικά με εργάτες τα σπίτια των οποίων είχαν επιτεθεί και λεηλατηθεί- η παραμικρή απόπειρα συνάθροισης των εργατών επέσυρε βάναυση πρόκληση από την αστυνομία. Οι πιο μισητές διαδικασίες της αντίδρασης αφέθηκαν ελεύθερες. Το κλίμα μεταξύ των εργαζομένων ήταν κλίμα αβεβαιότητας, αναταραχής και ανησυχίας. Η κατάσταση είχε αρχίσει να γίνεται δυσβάσταχτη.
Η είδηση ότι ένας εργάτης είχε δολοφονηθεί κοντά σε ένα εργοστάσιο κλωστοϋφαντουργίας στο O Bras εκλήφθηκε ως προσβολή της αξιοπρέπειας του προλεταριάτου. Προκάλεσε ένα βίαιο συναισθηματικό αντίκτυπο που συγκλόνισε τους πάντες σε δράση. Η κηδεία αυτού του θύματος της καταστολής ήταν μια από τις πιο εντυπωσιακές που έγιναν ποτέ μάρτυρες στο Σάο Πάολο. Ξεκινώντας από τη Rua Castano Pinto στη συνοικία O Bras, η πομπή του νεκροταφείου κατέβηκε σαν ανθρώπινη θάλασσα κατά μήκος της Λεωφόρου Rangel Pestana μέχρι την τότε Ladeira de Carmo προς την πόλη, εν μέσω μιας επιβλητικής σιωπής που είχε όλα τα χαρακτηριστικά μιας προειδοποίησης. Οι κεντρικοί δρόμοι της πόλης ήταν γεμάτοι. Η αστυνομία προσπαθούσε μάταια να μπλοκάρει τις διασταυρώσεις των δρόμων. Τα πλήθη ανάγκασαν το πέρασμα μέσα από τις γραμμές τους και συνέχισαν αποφασισμένα την πορεία τους προς το νεκροταφείο. Οι ομιλίες στο νεκροταφείο άκουγαν τους ομιλητές να καταφέρονται αγανακτισμένοι εναντίον της αντίδρασης.
Κατά την επιστροφή από το νεκροταφείο, ένα μέρος του πλήθους πραγματοποίησε συγκέντρωση στην Praça da Sé- το υπόλοιπο πλήθος διέσχισε το...

V. Damier, K. Limanov*
Η Μογγολία και η Τούβα μέχρι το 1911 ήταν μέρος της αυτοκρατορίας Τσινγκ (Qing) της Κίνας. Ήδη από τα μέσα του 19ου αιώνα, το έδαφος της Μογγολίας χρησίμευε για τους Ρώσους επαναστάτες όλων των κατευθύνσεων, συμπεριλαμβανομένων των Ναρόντνικ, και στη συνέχεια επίσης των Σοσιαλδημοκρατών και των Αναρχικών, ως ασφαλές καταφύγιο και ζώνη «διέλευσης» για μετανάστες στην Κίνα (1 ).
Αναρχικές ομάδες δρουν από το 1906 στη ρωσική περιοχή Transbaikal (2). Ωστόσο, οποιαδήποτε επιρροή των αναρχικών στον πληθυσμό της Μογγολίας και της Τούβα κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου δεν ανιχνεύεται. Οι δραστηριότητες των αναρχικών στα...

Έπειτα από χρόνια κακομεταχείρισης του σιδηροδρομικού δικτύου στη χώρα από τον ιδιωτικό τομέα αλλά και από το κράτος είναι αναγκαίο να δούμε άλλα παραδείγματα πέρα από τις γραφειοκρατίες.
Και η ιδιωτικοποίηση και η κρατικοποίηση είναι γραφειοκρατικά-ιεραρχικά μοντέλα αντιπαραγωγικά, αντιφατικά και ανορθολογικά. Η κοινωνικοποίηση, αντιθέτως, αναθέτει τη διαχείριση στα χέρια των ίδιων των εργαζομένων, μαζί με έναν ευρύτερο κοινωνικό έλεγχο. Μία τέτοιου τύπου αυτοδιαχείριση πιθανόν να απέδιδε καλύτερα αποτελέσματα, καθώς και στην προκειμένη τραγική περίπτωση των Τεμπών οι εργαζόμενοι είχαν εντοπίσει τα προβλήματα εδώ και καιρό και κατήγγειλαν την απραξία των διευθυντικών στελεχών. Προβλήματα τα οποία όμως δυστυχώς δεν είχαν οι...
Στο κτήριο της Ελληνικής κοινότητας της Μελβούρνης στις 18/07/2019
Με τον Ελευθεριακό στο Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι Πέρασμα, 22/01/2018

