ΕΠΙ ΤΑ ΠΡΟΣΩ
Έτος Δ’ – ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΚΑΙ ΙΔΙΟΚΤΗΤΗΣ – ΙΩΑΝΝΗΣ ΜΙΛΤ. ΜΑΓΚΑΝΑΡΑΣ – Αριθ. (14) 1
“Επί τα πρόσω”
εφημερίς εβδομαδιαία – των συμφερόντων του ανθρώπου
“Ουκ εν τω πολλώ τω ευ, αλλ΄ εν τω ευ το πολύ”
ΠΕΡΙΟΔΟΣ ΔΕΥΤΕΡΑ
ΣΥΝΔΡΟΜΗ: ετησία δραχμάς 2 – εξάμηνος δραχ. 4.
Τιμή του φύλλου λεπτά 5
ΑΙ ΣΥΝΔΡΟΜΑΙ
θέλουσιν εισπραχθή, αι μεν εξάμηνοι κατα τας αρχάς του πέμπτου μηνός, αι δε ετήσιαι περί τα τέλη του ενδεκάτου.
Διεύθυνσις επιστολών και τηλεγραφημάτων:
Ι.Μ.ΜΑΓΚΑΝΑΡΑΝ Πάτρας
1 Απριλίου 104 (1896)
ΑΝΑΡΧΙΑ Τι ζητούμεν - Τι επιθυμούμεν - Τι θέλομεν - Τι επιδιώκομεν
Μη τρομάζετε προ της λέξεως. Διατί τρομάζετε; Γνωρίζετε τι ζητούμεν; Γνωρίζετε τι θέλομεν; Γνωριζετε τι επιθυμούμεν; Γνωρλιζετε τι επιδιώκομεν; Ουχί. Λοιπόν διατί ο τρόμος αυτός; Όχι, αι ιδέαι μας δεν πρέπει να προξενώσι τρόμον. Αι ιδέαι ημων εισίν ηψηλαί και ευγενείς, δι΄ ό μόνον υπό ευγενών καρδιών εννοούνται. Μόνο οι αμαθείς και οι στενοκέφαλοι, οι μη δυνάμενοι να ίδωσι πέραν της ρινός των και να εννοήσωσι τι εξερχόμενον των στενών ορίων του εγκεφάλου των, δεν μας εννοούσιν. Αυτοί μόνον.
Ναι, αι ιδέαι ημων εισίν ηψηλαί και ευγενείς, το είπομεν και το επανλαμβάνομεν, διότι θέλομεν τον άνθρωπον να ήναι οίος προώρισται να ήναι επί της Γης.
Τον θέλομεν πάντα ελεύθερον. Ελεύθερον και ουχί δούλον. Ελεύθερον εις τας θελήσεις του. Ελεύθερον εις τας σκέψεις του. Ελεύθερον προς τους ομοίους του. Ελεύθερον εις την μάθησιν. Ελεύθερον εις τον έρωτα. Ελεύθερον των προλήψεων. Ελεύθερον παντός ελατώματος, πάθους, έξεως και κακίας, της αρπαγής, της κλοπής, της ασπλαγχνίας, του ψεύδους, του φθόνου, της σκληρότητος, της αδικίας, της ανανδρίας, του φόνου, της φιλοχρηματίας, της υποκρισίας, του μίσους, κ.λ.
Τον θέλομεν ελεύθερον και ουχί δούλον του χρήματος.
Τον θέλομεν ίσον προς παντα όμοιόν του.
Τον θέλομεν ίσον ενώπιον του ισχυροτέρου του.
Τον θέλομεν αδελφοποιημένον προς πάντα όμοιόν του.
Θέλομεν την γυναίκα ίσην των ανδρί.
Ούτω θέλομεν τον άνθρωπον, και αυτό επιδιώκομεν.
Θέλομεν, πρς τούτοις, τη τέχνην μη υποτελή.
Θέλομεν ίνα η πρόοδος φθάση εις το ζενίθ.
Θέλομεν να πάυση η αθλιότης και η αμάθεια.
Θέλομεν να παύση η πορνεία.
Θέλομεν να παύση η χύσις του αίματος.
Θέλομεν να παύση ης συνειδήσεως η εκφαύλισης.
Θέλομεν να μην υπάρχωσι κύριοι να περιορίζωσι τας θελήσεις μας, τας σκέψεις μας.
Θέλομεν να καλλιεργώμεν και να πλουτίζωμεν δια νέων γνώσεων το πνεύμα μας, ν’ αναπτύσσωμεν τας διανοητικάς μας δυνάμεις.
Θέλομεν να παύση η δια την αύριον μέριμνα.
Θέλομεν να παύση η εκμετάλλευσις.
Θέλομεν να καταργηθή η πτωχεία.
Θέλομεν ολοσχερή εξασφάλισιν των δικαιωμάτων του ανθρώπου,.
Θέλομεν να ήμεθα, και μεθ’ ημών να ώσι πάντες, ευτυχείς.
Θέλομεν την ζωήν να ρέη ήσυχον, αμέριμνον και άφροντιν.
Θέλομεν κοινωνίαν βιούσαν εν αρμονία, αγάπη και αδελφότητι.
Ιδού τι ζητούμεν. Ιδού τι θέλομεν, Ιδού τι επιθυμούμεν. Ιδού τι επιδιώκομεν.
Τις, κατόπιν όλων τούτων των υψηλών και ευγενών ιδεών, θα τολμήση να είπη ότι είμεθα οι μεγαλείτεροι και φοβερώτεροι κακούργοι του αιώνος μας;
Μάς αποδίδουν την μομφήν ταυτην εκείνοι, εις τους οποίους εκατοντάκις καθ’ εκάστην στιγμήν έπρεπεν ημείς να τοις την ρίπτωμεν κατά πρόσωπον.
Εάν δε υπάρχωσιν άνθρωποι, οι οποίοι, αν και ασπάζονται τας ιδέας ημων, προβαίνουσιν απέλπιδες εις το έγκλημα, τούτο πρέπει ν΄ αποδοθή ουχί εις τας ιδέας ημών, αλλ’ εις την παρούσαν κοινωνικήν διοργάνωσιν. Ένοχος ηθικός των κακουργημάτων τούτων είναι η παρούσα πολιτεία, διότι δεν ηδυνήθη να καταστήση τον άνθρωπον, οίος προώρισται να ήναι επί...
Σαράντα χρόνια πριν την ίδρυση του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας, στα μέσα της δεκαετίας του 1870, εμφανίζεται στην Πάτρα, ο πρώτος αναρχο-σοσιαλιστικός πυρήνας της Ελλάδας, με τη μορφή του «Δημοκρατικού Συλλόγου». Το ακόλουθο κείμενο περιέχεται στο περιοδικό ΑΝΤΙ 279, 18 Ιανουαρίου 1985, και θεωρούμε ότι συμβάλλει εποικοδομητικά στην καταγραφή της ιστορίας του αναρχικού κινήματος στην Ελλάδα.
Ιδρυτές και μέλη Χάρη στο εμπόριο της σταφίδας, του «μαύρου χρυσού» της εποχής, η Πάτρα αποτελούσε το κύριο εξαγωγικό λιμάνι της χώρας και το αστικό κέντρο με τις έντονες κοινωνικές ανισότητες. Πολυεθνική και πανελλήνια σε κοινωνική σύνθεση η Πάτρα είχε ως την εποχή της μπελ...
Ύψωσον εργάτα την κεφαλήν. Παύσον προς στιγμήν την κοπιωδεστάτην εργασίαν σου.
Αναπαύθητι ολίγας στιγμάς και ακροασθητί μοι.
Εγεννήθης δια να εργάζησαι απαύστως;
Διατί εργάτα εξαντλείς τοσούτον τας δυνάμεις σου;
Διότι πεινάς;
Διότι πεινούν τα τέκνα σου;
Διότι γυμνητεύουν;
Δυστυχή όσον περισσότερον και εάν εργασθής, και τας 24 έτι ώρας του ημερονυκτίου, ουδόλως τούτο θα μεταβάλη την οικτράν, οικτροτάτην θέσιν σου.
Διατί τούτο;
Εζήτησες ποτέ να εύρης το αίτιον;
Α! επέστησαν τέλος οι λόγοι μου την προσοχήν σου;
Δόξα εις την αλήθειαν.
Μη εργάζου απαύστως εργάτα.
Ο πολύς κόπος εξαντλεί πολλάς δυνάμεις.
Δυνάμεις τας οποίας δεν δύνασαι ν’ αναπληρώσης δια της...
Στο κτήριο της Ελληνικής κοινότητας της Μελβούρνης στις 18/07/2019
Με τον Ελευθεριακό στο Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι Πέρασμα, 22/01/2018

