
Α. Εισαγωγή
1. Το παρόν ντοκουμέντο περιγράφει τη συλλογικά συμφωνηθείσα πολιτική του WSM όσον αφορά ολόκληρο το καταπιεστικό σύστημα των φύλων, που στο εξής ονομάζεται «Πατριαρχία», αλλά το οποίο μπορεί να αναφερθεί πιο τεχνικά ως «Cis-Ετεροθετμητική Πατριαρχία» ή «Cis-Ετεροσεξουαλική-Ανδρική Υπεροχή».
2. Σκοπός του παρόντος ντοκουμέντου είναι να περιγράψει τι πιστεύουμε ότι είναι η πατριαρχία, πώς έχει αναπτυχθεί και ποια θα μπορούσε να είναι η ελευθερία πέρα από την πατριαρχία.
3. Η Πατριαρχία είναι ένα εξαιρετικά ολοκληρωτικό, απηρχαιωμένο σύστημα που ρυθμίζει τη ζωή μας με τους πιο ιδιωτικούς, επεμβατικούς, ύπουλους και ασυνήθιστους τρόπους. Αυτός ο έλεγχος ασκείται σε όλη την κοινωνία τόσο στο χαμηλότερο άτυπο επίπεδό της, στους ανθρώπους που συναντάμε στην καθημερινή μας ζωή, όσο και στο ανώτατο επίσημο πολιτικό επίπεδο, μέσω του κράτους, του καπιταλισμού και των θρησκευτικών θεσμών.
4. Ο σεξισμός, η τρανσφοβία, η ομοφοβία, η διφοβία και ο διασεξισμός συνδέονται από κοινού σε αυτό το ενιαίο καταπιεστικό σύστημα φύλου.
5. Ο φεμινισμός είναι το κίνημα και το πλαίσιο ιδεών που επιδιώκει να αντικαταστήσει την πατριαρχία με μια ισότιμη και ελεύθερη κοινωνία. Το WSM είναι μια θεμελιωδώς φεμινιστική οργάνωση.
Β. Η άνοδος και η πτώση του φύλου και του γένους
1. Ως πυρήνας της πατριαρχίας θεωρείται αυτό που στα ανθρώπινα μωρά αποδίδεται ως κάτι που ονομάζεται «φύλο» κατά τη γέννησή τους.
2. Αυτό γίνεται χωρίς τη συγκατάθεση του παιδιού.
3. Σε πολλές κοινωνίες γίνονται δεκτές μόνο δύο κατηγορίες: «αρσενικό» και «θηλυκό». Υπάρχει όμως και μια περιθωριοποιημένη κατηγορία: ‘intersex' (διαφυλική).
4. Το φύλο αποδίδεται με βάση τα γεννητικά όργανα του νεογέννητου παιδιού. Στις περισσότερες περιπτώσεις, εάν το παιδί έχει πέος, «αυτός» ονομάζεται «αρσενικό». Αν έχει κόλπο «αυτή» ονομάζεται «θηλυκό». Ορισμένα παιδιά έχουν γεννητικά όργανα που αποκλίνουν από τον κανόνα, για παράδειγμα ένα πέος και έναν κόλπο, όμως ο γιατρός ή κάποιος άλλος εόναι αυτός που αποφασίζει εάν θα ονομάζεται «αρσενικό» ή «θηλυκό».
5. Στο μεγαλύτερο μέρος της ανθρώπινης ιστορίας, η δυσκολία στον έλεγχο της γονιμότητας και η ισχυρή σχέση μεταξύ εργασίας και σωματικής δύναμης, κατέστησαν την κατηγοριοποίηση των φύλων θεμελιώδη πτυχή όλων των κοινωνιών. Πολύ συχνά υπήρχαν περισσότερα από δύο φύλα αλλά πάντα οι περισσότεροι άνθρωποι κατηγοριοποιούνταν σαφώς είτε ως άνδρες είτε ως γυναίκες και αυτό συχνά είχε τεράστιο αντίκτυπο στο ρόλο που θα μπορύσαν να διαδραματίσουν στην κοινωνία. Ιδιαίτερα μετά τα συστήματα ταξικής γεωργικής επανάστασης που αναπτύχθηκαν, όπου πολλές νομικές πτυχές από την κληρονομιά έως το βαθμό της προσωπικής ανεξαρτησίας που επιτρεπόταν, συνδέονταν στενά με το “διαπιστευμένο" φύλο, πολύ συχνά οι γυναίκες έγιναν κυριολεκτικά ιδιοκτησία των ανδρών. Σε λιγότερο αυταρχικές κοινωνίες υπήρχαν διαδρομές από όπου οι άνθρωποι θα μπορούσαν να ξεφύγουν από το φύλο τους αλλά αυτό ήταν κατά σπάνιο τρόπο εύκολο. Σε άλλες κοινωνίες οι προσπάθειες για να το πράξουν είχαν ως αποτέλεσμα βία και ίσως θάνατο.
6. Σήμερα ζούμε σε μια κοινωνία όπου είναι εντελώς δυνατό να ελέγχεται η γονιμότητα μέσω μιας ευρείας ποικιλίας τεχνολογιών - ο τοκετός μπορεί να είναι μια επιλογή. Είναι, επίσης, ένα σημείο όπου η εκβιομηχάνιση και ο αυτοματισμός σημαίνει ότι η σωματική δύναμη είναι όλο και πιο άσχετη με την εργασία....

Υπάρχουν άνθρωποι που, καλοπροαίρετα, θέτουν αυτό το ερώτημα: πώς θα ήταν δυνατόν να ζήσουμε χωρίς κυβέρνηση; Και καταλήγουν λέγοντας ότι ένας ανώτατος επικεφαλής, ένα πλήθος αξιωματούχων, μεγάλων και μικρών, όπως υπουργοί, δικαστές, νομοθέτες, στρατιώτες, οι φυλακισμένοι, οι αστυνομικοί και οι εκτελεστές είναι απαραίτητοι. Αυτοί οι καλοί άνθρωποι πιστεύουν ότι χωρίς την εξουσία θα λειτουργούσαμε αυθαίρετα, με αποτέλεσμα ο αδύναμος να είναι πάντα θύμα των ισχυρών.
Αυτό θα μπορούσε να συμβεί μόνο στην εξής περίπτωση: όταν οι επαναστάτες, μέσα από μια αδυναμία της γκιλοτίνας, θα έβγαζαν κοινωνική ανισότητα. Η κοινωνική ανισότητα είναι η πηγή όλων των αντικοινωνικών πράξεων που ο νόμος...

«Είσαι δημοκράτης;». «Όχι». «Μήπως είσαι φιλελεύθερος;». «Όχι, καθόλου». «Τι είσαι τότε;». «Είμαι αναρχικός».
Γιατί παραφράζουμε αυτό που είχε γράψει ο Πιέρ Ζοζέφ Προυντόν στο βιβλίο του "Τι είναι η ιδιοκτησία", περισσότερο από 160 χρόνια μετά; Επειδή ζούμε σε μια εποχή που χαρακτηρίζεται από μια μεγάλη οπισθοχώρηση της πολιτικής σκέψης. Οι άνθρωποι έχουν πέσει στη βαθιά μελαγχολία μιας ιδιωτικοποιημένης ζωής, επικεντρωμένοι στον εαυτό τους, απασχολούμενοι με το πώς θα επιβιώσουν μέσα στη βλακεία, δίνοντας μεγάλη σημασία στις προσωπικές τους υποθέσεις [1].
Πεισμένοι ότι δεν μπορούν ν' αλλάξουν τον κόσμο, ικανοποιούνται με την ελευθερία που τους παρέχει η εξουσία, πηγαίνουν...
Στο κτήριο της Ελληνικής κοινότητας της Μελβούρνης στις 18/07/2019
Με τον Ελευθεριακό στο Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι Πέρασμα, 22/01/2018

