
Μετάφραση κειμένου ανωνύμου συντάκτη στο bulletin #2 τωνSydney Anarcho-Communists*
(Το κείμενο αυτό μεταφράστηκε λόγω της μεγάλης εντύπωσης που μου έκανε η απλή αλλά συνάμα καίρια ανάλυση του, η οποία συμπεριλαμβάνει αρμονικά στην φεμινιστική ανάλυση του τις θεματικές της τάξης και της φυλής, πιστό στην παράδοση τουριζοσπαστικού και αναρχο-φεμινιστικού κινήματος, μακριά και ενάντια στις φιλελεύθερες αναλύσεις επί του θέματος)
*************
Η κοινωνική αναπαραγωγή κατέχει έναν ουσιαστικό ρόλο στον καπιταλιστικό μηχανισμό. Αναπαράγει τους ταξικούς διαχωρισμούς, τον δομικό ρατσισμό και την υποταγή των γυναικών στην θέληση του κεφαλαίου σε διεθνή κλίμακα. Σε αυτό το άρθρο θα αναλύσω πρώτα και κύρια το τι σημαίνει κοινωνική αναπαραγωγή, τις ιστορικές διαδικασίες που οδήγησαν στην δημιουργία της, συμπεριλαμβανομένης και της πυρηνικής οικογένειας, και πως εμείς ως αναρχικοί μπορούμε και πρέπει να την αντιλαμβανόμαστε.
Ο όρος “αναπαραγωγική εργασία” αναφέρεται στην υποτιμημένη -έμμισθη ή άμισθη- εργασία, την οποία κυρίως επιτελούν οι γυναίκες, ούτως ώστε να να συντηρήσουν την αναπαραγωγή της εργατικής δύναμης, όπως τα οικοκυρικά, η ανατροφή των παιδιών, η φύλαξη των παιδιών κατ’ οίκον ή σε ειδικά κέντρα, με αμοιβή ή χωρίς, και η αναπαραγωγή συναφών κοινωνικών διεργασιών, όπως η δομή της πυρηνικής οικογένειας. Στο καπιταλιστικό σύστημα, αυτή η αόρατη εργασία εξυπηρετεί την παραγωγή και συντήρηση της εργατικής τάξης, ώστε αυτή να μπορεί να συνεχίζει την εργασία της. Εξυπηρετώντας κοινωνικές ανάγκες, είτε υλικές είτε σεξουαλικές, η αναπαραγωγική εργασία είναι απαραίτητη για την λειτουργία και την αναπαραγωγή της οικονομίας, με πολύ μικρό ή μηδενικό κόστος για τους καπιταλιστές. Αυτό το είδος εργασίας έχει απαξιωθεί, “θηλυκοποιηθεί” και καταστεί αόρατο, ενώ οι άνθρωποι που την επιτελούν έχουν διαιρεθεί με ταξικά και φυλετικά κριτήρια.
Η σχηματοποίηση της “νοικοκυράς” και η δημιουργία της πυρηνικής οικογένειας
Κομβική για την εκμετάλλευση της γυναικείας αναπαραγωγικής εργασίας ήταν η δημιουργία μιας μορφής κοινωνικής οργάνωσης, που κατέστησε την εργασία τους αυτή αόρατη και αποδυνάμωσε την πολιτική τους δράση: Η δημιουργία της πυρηνικής οικογένειας ήταν μια διαδικασία εκ φύσεως βίαιη και ρατσιστική, αδιαχώριστη από την ανάπτυξη του καπιταλισμού και της αποικιοκρατίας. Η απαρχή της δομής της πυρηνικής οικογένειας συνέβη κατά τα πρώτα στάδια του καπιταλισμού, με την δημιουργία νέων αγορών προϊόντων πολυτελείας και με την εξαγωγή πόρων από τις χώρες του τρίτου κόσμου. Η απεικόνιση των Ευρωπαίων Γυναικών στις ανώτερες τάξεις ως “καταναλωτές και όργανα επίδειξης του πλούτου και της πολυτέλειας”, που διευκολύνθηκε από την ιμπεριαλιστική εξάπλωση και εκμετάλλευση, ενίσχυσε τη διχοτόμηση μεταξύ της δημόσιας και της ιδιωτικής σφαίρας, η οποία ενθάρρυνε από την μια την οικογενειακή-ιδιωτική ζωή και από την άλλη την ιδιωτικοποίηση. Ο πλούτος, ένα κάποτε δημόσιο θέαμα, πλέον επιδεικνυόταν κατ’ οίκον, πίσω από κλειστές πόρτες.
Ενώ οι Ευρωπαίες γυναίκες απομονώνονταν και αποδυναμώνονταν, κλεισμένες μέσα στους τοίχους παλατιών και αρχοντικών, στους άνδρες δινόταν η υπεροχή επάνω στην δημόσια σφαίρα, η οποία περιελάμβανε την κυβέρνηση, τις οικονομικές και πολιτικές υποθέσεις. Το βολικό δημιούργημα της γυναίκας ως “πλάσμα της χλιδής” λειτούργησε ώστε να ανοίξουν νέες αγορές για τις αυτοκρατορικές δυνάμεις, μέσω της δημιουργίας μιας παγκόσμιας κατώτερης τάξης και ταυτόχρονα, εν μέσω αυτής της διαδικασίας, υπέταξε τις γυναίκες σε μια αιώνια οικιακή ζωή και...

Συζητώντας περί εξουσίας και επανάστασης στον αναρχισμό, την μαύρη φλόγα και τον ιστορικό μαρξισμό”
Lucien van der Walt
To παρακάτω κείμενο παρουσιάζεται χωρίς τις υποσημειώσεις για την ευκολία ανάγνωσης, μιας και το κείμενο είναι αρκετά εκτενές. Οι υποσημειώσεις θα παρουσιαστούν σε μελλοντική έντυπη έκδοση του κειμένου. Στo συγκεκριμένο κείμενο ο Lucien var der Walt εξετάζει περαιτέρω τα ζητήματα που είχε αρχικά αναλύσει στο κείμενο του “Αντιεξουσία, Συμμετοχική Δημοκρατία, Επαναστατική άμυνα: Συζητώντας περί μαύρης φλόγας, επαναστατικού αναρχισμού και ιστορικού μαρξισμού”, το οποίο είχε εκδοθεί στο περιοδικό International Socialism: a quarterly journal of socialist theory, no. 130, pp. 193-207 και μπορεί να...

Ο Μιχαήλ Μπακούνιν για τον Ταξικό Πόλεμο σε ένα απόσπασμα του 1870
Εκτός από τον Προυντόν και τον Μ. Λουί Μπλαν σχεδόν όλοι οι ιστορικοί της επανάστασης του 1848 και του πραξικοπήματος του Δεκεμβρίου του 1851, καθώς και οι μεγαλύτεροι συγγραφείς του αστικού ριζοσπαστισμού, ο Βικτόρ Ουγκό, ο Κινό, κ.ά. έχουν σχολιάσει ευρέως το έγκλημα και τους εγκληματίες του Δεκεμβρίου· αλλά δεν έχουν ποτέ καταδεχτεί να θίξουν το έγκλημα και τους εγκληματίες του Ιουνίου. Και παρ’ όλα αυτά είναι τόσο προφανές ότι ο Δεκέμβριος δεν ήταν τίποτε άλλο παρά η μοιραία συνέπεια του Ιουνίου και η επανάληψή του σε μεγάλη...
Στο κτήριο της Ελληνικής κοινότητας της Μελβούρνης στις 18/07/2019
Με τον Ελευθεριακό στο Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι Πέρασμα, 22/01/2018

